O co chodzi z tym Szczęsnym? [FELIETON]
Kto jest dziś bramkarzem numer jeden Barcelony: wciąż Inaki Pena, czy już Wojciech Szczęsny?
Leszek Orłowski
To pytanie rozgrzewa polskich kibiców, a ja otrzymuję je kilka razy dziennie od wszystkich znajomych, których spotykam, a czasami i nieznajomych, sądzących, że znam odpowiedź. Niestety, nie znam jej ani ja, ani żaden z hiszpańskich dziennikarzy, gdyż nigdzie nie znalazłem nawet hipotezy na ten temat. Zachodzi obawa, że nie zna jej nawet Hansi Flick. Tak więc to, co napiszę w tym felietonie to będą czyste spekulacje i próba podejścia do zagadnienia na zdrowy rozum.
WYCZERPANY LIMIT
Polak dosyć długo czekał na debiut. Czemu? Najprawdopodobniej temu, że gdy przybył do Barcelony i podpisał kontrakt, był daleki od optymalnej formy fizycznej po kilku miesiącach bez treningów. Wstawienie go do bramki od razu, czy nawet po kilkunastu dniach ćwiczeń mogło zakończyć się bardzo źle. Flick to wiedział i dlatego zwlekał aż do 4 stycznia i luźnego meczu z Barbastro w Copa del Rey.
Natomiast gdy już dał Polakowi zagrać raz, to za tym poszły kolejne mecze, we wszystkich rozgrywkach. Upadały tezy, że Pena będzie bronił tu, a Tek (końcówka słowa Wojtek), jak go nazywają koledzy, tam.
Dlaczego, skoro Pena był prawie bezbłędny, a Szczęsny w tych kolejnych starciach nie spisywał się olśniewająco, popełniał kuriozalne czasami pomyłki, a w meczu z Benficą jego poziom rozumienia z kolegami był taki, jakby dopiero co wysiadł z samolotu i został dowieziony prosto na boisko? Wydaje się, że Hansi Flick postanowił mieć na decydującą fazę sezonu dwóch bramkarzy w pełni gotowych do gry. Rozumie zaś, że Polak swoje błędy musi popełnić, zanim one przestaną mu się zdarzać, a teraz jest dobry czas, by wyczerpał ich limit, gdyż nic, poza marginalnym Superpucharem Hiszpanii, się nie rozstrzyga. Takie rozumowanie świadczyłoby o mądrości trenera.
KROK DO TYŁU?
A fakt, że mimo błędów Polaka Barca cztery pierwsze mecze z nim w składzie wygrała, a dopiero piąty zremisowała, podczas gdy z Peną ostatnio zwycięstwa się niemal nie zdarzały, to zupełnie osobna sprawa, może przypadkowa, a może nie, która jednak na pewno na niekorzyść naszego rodaka nie działa.
Jest też inna możliwość interpretacji decyzji Flicka, uzupełniająca powyższą. Otóż postawienie na Szczęsnego teraz może być typowym wykonaniem kroku do tyłu, by potem zrobić dwa do przodu. Szczęsny jest bowiem w swym peaku wciąż lepszym bramkarzem niż Pena w swoim. Gdy już uzyska pełną formę, może zespołowi wybronić mecze, których Pena wybronić by nie dał rady. To trochę tak, jak w zeszłym sezonie w Realu: podczas kontuzji Courtoisa Łunin obronił rewelacyjnie, ale gdy Belg wyzdrowiał, to wrócił do składu i choć zrazu spisywał się gorzej od Ukraińca, koniec końców wygrał dla Realu finał Ligi Mistrzów.
Co zatem będzie dalej? Dzień przed starciem z Atalantą Flick powiedział, że na ten mecz decyzję już podjął: zagra Szczęsny. Ktoś słabo znający hiszpański zabrał się do tego tekstu i przetłumaczył, że Flick zakomunikował, iż Polak wystąpi w kilku najbliższych meczach, a potem ta wersja wypowiedzi niemieckiego trenera rozlała się po polskim internecie.
OBSERWACJE FLICKA
Okres meczów łatwiejszych, w których zwycięstwo Barcelony bardziej zależy od postawy napastników niż bramkarza, wciąż trwa. Będą to kolejno: Sevilla, Rayo, Las Palmas, Sociedad i Osasuna w Primera Division. W lidze dopiero 16 marca Barca zagra z rywalem, który może ją docisnąć i zmusić bramkarza do serii interwencji; będzie to Atletico. 4-5 i 11-12 marca Barcelona wystąpi w Lidze Mistrzów. 26 lutego zaprezentuje się w pierwszym meczu półfinałowym Copa del Rey. W obu tych imprezach może trafić na mocarzy, ale może też zagrać ze średniakami.
Tak więc być może wcześniej, ale na pewno ostatecznie 16 marca dowiemy się, kto jest bramkarzem numer jeden Barcy w tym sezonie i kto będzie bronił do jego końca. A do tego czasu Flick będzie się przyglądał Tekowi. Wszystko w jego rękach i nogach!
Mistrzostwa Świata 2026
W Hiszpanii małe trzęsienie ziemi. Bezbramkowy remis z Republiką Zielonego Przylądka uruchomił lawinę krytyki. Czy słusznie?
Mistrzostwa Świata 2026
Zaczynają się XXIII finały MŚ, a nas w Polsce ogarnia jakiś smutek. Zapomnieliśmy trochę, jak to jest chłonąć wielką imprezę bez udziału polskiej drużyny.
Publicystyka
Od kilku ładnych lat finał Pucharu Polski zyskał rangę i oprawę, jakiej dawniej często mu brakowało. Ale w ostatnią sobotę było coś jeszcze, coś więcej – było autentyczne wzruszenie, nawet u kogoś, kto nie jest fanem KSG. Górnik Zabrze zdobył siódmy Puchar Polski w swojej historii – po 54 latach przerwy.
Publicystyka
Urugwajski pisarz Eduardo Galeano kiedyś pisał: „Dziennikarz zapytał niemiecką teolożkę Dorothee Solle: – Jak by pani wytłumaczyła dziecku, czym jest szczęście? – Nie tłumaczyłabym – odparła. – Rzuciłabym mu piłkę do zabawy"’. Ładne. Ja zastanowiłem się jednak, jak to odwrócić: jak wyjaśnić komuś, czym jest piłka?
Publicystyka
Z opóźnieniem przeczytałem tekst Leszka Milewskiego pod tytułem „Sen o Widzewie”. Zaczyna się tak: „Ukułem kiedyś myśl, według której na Widzewie zawsze trwa mecz z Borussią Dortmund. Wchodzisz na stadion, patrzysz na murawę – składy jakby inne. Nie widać Łapińskiego, Citki. Nie widać Sammera, Rickena. Ale jeśli tylko odpowiednio zmrużysz oczy, są. Są jako cień zdarzeń, są jako wieczny punkt odniesienia. Wieczny punkt odniesienia, w którym przyszły triumfator Ligi Mistrzów w końcówce wali po autach, by wywieźć ze skromnej Łodzi remis”.
Najnowsze
Piłka nożna
Publicystyka
Zbigniew Mucha
STANY PODGORĄCZKOWE: Z niskiego C, czyli wierzenia ludowe
Zbigniew Rokita
Zbigniew Rokita: Forza Arktyka! [FELIETON]
Przemysław Pawlak
Lewandowski zatańczył do muzyki Probierza [KOMENTARZ]
Leszek Orłowski