Lewandowski zatańczył do muzyki Probierza [KOMENTARZ]
Robert Lewandowski w sprawie pozbawienia go opaski kapitana reprezentacji Polski zatańczył tak, jak mu zagrano. Został wskazany palcem przez selekcjonera jako zły kapitan kadry, zawieszając karierę reprezentacyjną, decyzję Michała Probierza jeszcze podżyrował.
Przemysław Pawlak
Po marcowych spotkaniach z Litwą i Maltą Lewandowski przed kamerami TVP Sport w mocnych słowach wypowiedział się o grze reprezentacji Polski. Ale nie tylko. Odnosił się bowiem również do tego, nad czym drużyna powinna pracować na treningach. Słowem – uderzył w sztab szkoleniowy. Można zakładać, że selekcjoner i jego ludzie puścili to mimo uszu. Z tym że Michał Probierz nie zwykł tego robić.
Probierz ma silną pozycję. Musi mieć. Trudno uwierzyć, że w przypadku porażki w Helsinkach spadnie głowa selekcjonera. Gdyby miało stać się inaczej, jaki sens miałoby ogłaszanie decyzji o odebraniu opaski kapitanowi przed meczem z Finlandią? Żaden, przecież to nic innego jak danie argumentu przeciwko sobie w debacie medialnej. I selekcjoner musiał to wiedzieć. I jednak się zdecydował.
Jeśli więc pojawią się podszepty z otoczenia prezesa, że Probierza należy zluzować ze stanowiska, na tym etapie Kulesza nie musi się nimi przejmować. I z tego wynika również siła Probierza, bo akurat nie z tego, jak w piłkę nożną gra reprezentacja Polski.
Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na szerszy kontekst. Cezary Kulesza, który przynajmniej musiał zostać poinformowany o ruchu Probierza, będzie prezesem Polskiego Związku Piłki Nożnej przez kolejne cztery lata. Fakt, że podczas czerwcowych wyborów nie będzie miał kontrkandydata, dowodzi jego siły w środowisku. Jeśli więc pojawią się podszepty z otoczenia prezesa, że Probierza należy zluzować ze stanowiska, na tym etapie Kulesza nie musi się nimi przejmować. I z tego wynika również siła Probierza, bo akurat nie z tego, jak w piłkę nożną gra reprezentacja Polski.
Po marcu Lewandowski stał się dla selekcjonera niewygodny, podważył sens jego 1,5 rocznej pracy z drużyną narodową. Bo jeśli w marcu 2025 publicznie mówi, żeby wziąć się do roboty, a trener wziął się do roboty we wrześniu 2023 roku, to wytyka brak postępu nie tylko drużynie, ale również selekcjonerowi. Krótko mówiąc, podkopuje dotychczasową pracę wykonaną także przez trenera. I tu nie chodzi o to, kto ma rację, chodzi o publiczne osłabianie pozycji trenera.
Wykluczyć nie można, że nieobecność Lewandowskiego na czerwcowym zgrupowaniu była Probierzowi na rękę. Nie dlatego, że to słaby piłkarz, ale dlatego, że chciał funkcjonować w kadrze na własnych zasadach. Można odnieść wrażenie, że Lewy swój interes przedkładał nad interes reprezentacji Polski. Piątkowy przyjazd napastnika Barcelony na pożegnalny mecz Kamila Grosickiego, wywiad w TVP Sport otworzyły możliwość kolejnego ruchu Probierzowi.
Decydując się na odebranie opaski kapitańskiej Lewandowskiemu, selekcjoner musiał kalkulować, że odmówi on dalszej gry w reprezentacji. Drogi były dwie. Albo piłkarz to akceptuje, daje się ustawić do szeregu, albo piłkarz decyduje, że więcej w kadrze Probierza nie zagra. Lewandowski wybrał drugą drogę, co wcale nie oznacza, że wybrał gorzej z punktu widzenia selekcjonera – dla selekcjonera każda była dobra. Może nawet druga była lepsza, bo problemu pozbył się na stałe, a nie tylko na chwilę. Oczywiście temat będzie rezonował w przestrzeni publicznej, ale dopóki opinia publiczna nie wybiera selekcjonera, dopóty nie trzeba się tym przejmować. Lewandowski zagrał do muzyki Probierza, rezygnując z gry w kadrze. Sam rozwiązał jeden z najpoważniejszych problemów selekcjonera. Mało tego, jeszcze część krytyki wziął na siebie, przecież co to za kapitan, co się na reprezentację Polski obraża, gdy mu opaskę zabierają? Chciał Probierzowi zaszkodzić, a pomógł.
Publicystyka
– Tak miało być. Zaczęliśmy w Atlancie, a skończymy w Nowy Jorku. Jest już blisko. Idziemy po to! – krzyczał w szatni po zwycięstwie nad Francją najlepszy na boisku Dani Olmo. Słowa te oddają nastrój euforii w zespole Luisa de la Fuente oraz w całym kraju – wszyscy Hiszpanie zgadzają się z gwiazdą zespołu: po czymś takim, jak obalenie Francji, nie można przegrać finału, ktokolwiek byłby rywalem.
Publicystyka
Nie interesuje mnie, czy Robert Lewandowski zarobi w Chicago 10, 20 czy 50 milionów dolarów. Nie interesuje mnie, czy zbuduje swoją markę na amerykańskim rynku. Interesuje mnie tylko jedno – co przenosiny do Fire oznaczać będą dla reprezentacji Polski?
Mistrzostwa Świata 2026
Mbappe na mundialu trafia z łatwością. Mówią, że trudniej trafić do samego Kyliana. Być może, z tym że na pewno nie Deschampsowi. A gdyby Les Bleus zostali mistrzami świata, to kto w ich szeregach najmocniej zasłuży na Złotą Piłkę – Mbappe, czy może jednak Olise?
Publicystyka
To już prawie rok, od kiedy Cezary Kulesza stanął w świetle kamer i powiedziało mu się, że baza treningowa Polskiego Związku Piłki Nożnej zostanie wzniesiona w Karczewie pod Warszawą. Do zdarzenia doszło zaraz po ponownym wyborze Kuleszy na stanowisko prezesa federacji, czyli dokładnie 30 czerwca 2025 – no a bazy nie ma.
Mistrzostwa Świata 2026
FIFA przesadziła z listą uczestników MŚ – to oczywiste. Natomiast jeśli ktoś może się cieszyć z pomysłu centrali, to na pewno Afrykańska Konfederacja Piłkarska. Na dziesięć drużyn z tego kontynentu, aż dziewięć przebrnęło fazę grupową.
Najnowsze
Piłka nożna
Publicystyka
Zbigniew Mucha
STANY PODGORĄCZKOWE: A jeśli Francja, to kto?
Zbigniew Rokita
Zbigniew Rokita: Forza Arktyka! [FELIETON]
Przemysław Pawlak
RL 2028, czyli co transfer Lewandowskiego oznacza dla reprezentacji Polski
Leszek Orłowski
Dajmy Probierzowi popracować, bo chyba wszyscy zapominamy, że on bierze pieniądze za tą niewdzięczna robotę i poniesie wszelkie konsekwencje swoich decyzji. Odtąd zacznijmy go rozliczać. Historia go rozliczy