Leszek Orłowski: Z meczu na Bernabeu Atletico na pewno mogło wycisnąć więcej [KOMENTARZ]
Derby Madrytu to jeden z najlepszych meczów piłkarskich na planecie. Emocji bywa bardzo wiele czasami, bardzo wysoki poziom jest zawsze, koneserzy taktycznego futbolu cmokają nad nimi z zachwytu.
Leszek Orłowski
Wiem dobrze, bo bywałem, że to jeden z tych meczów, które robią piorunujące wrażenie, gdy ogląda się je z trybun, natomiast w telewizji ciut tracą. Nie na tyle jednak, by nie przyciągać uwagi setek milionów widzów na świecie.
Tak też oczywiście było i z pierwszym meczem 1/8 finału Ligi Mistrzów. W derbach faworytów ponoć nigdy nie ma, ale patrząc na tabelę La Liga, w której Atletico właśnie minęło Real, tym razem rzeczywiście tak sprawy wyglądały. Z faktu, że w weekend Atletico wygrało trudny mecz z Athletikiem, a Real dla odmiany swój z Betisem przegrał, można było wyciągnąć dwojaki wniosek. Albo że Colchoneros są w znacznie wyższej formie i powinni na Santiago Bernabeu w końcu wygrać, albo że Real odpuścił spotkanie ligowe właśnie po to, by zatriumfować we wtorek. Piłkarze Ancelottiego jeżeli nie świadomie, to podświadomie zapewne w sobotę w rzeczy samej lekko się oszczędzali, wiedząc, że zespół ma wąską kadrę i wszystkiego się nie da ogarnąć na tym samym poziomie.
Ancelotti w starciu z Realem nie mógł skorzystać z pauzującego za kartki Bellinghama i kontuzjowanego Ceballosa. Valverde, też po urazie, mógł zagrać, ale na tak zwanej blokadzie, poza tym potrzebny był na prawej obronie. Modrić to już nie jest piłkarz na takie mecze od pierwszej minuty. Wyglądało więc na to, że Włoch nie ma innego wyjścia niż jak z Betisem wystawić w środku pola francuski duet Tchouameni-Camavinga i ustawić zespół w systemie 1-4-4-2 z Rodrygo oraz Brahimem Diazem na bokach pomocy. No i tak się stało. Simeone nie miał żadnych kłopotów personalnych, mógł poszaleć, ale też postanowił nie zaskakiwać składem, lecz postawił na sprawdzoną, optymalną jedenastkę – once de gala. Było oczywiste, że inaczej niż ostatnio z groźną w ataku pozycyjnym (acz nie tylko) Barceloną nie zagra wysokim pressingiem, lecz zacznie ostrożnie, czekając na błąd rywala, najpewniej w postaci straty piłki przez któregoś z francuskich rozgrywających. Jednak w trzeciej minucie gol Rodrygo zmusił do zweryfikowania tych planów. Gol zresztą padł po błędzie, dla odmiany, gracza Atleti – Javiego Galana. Masz tak silnych zespół, jak jego najsłabszy piłkarz – ta prawda znów się potwierdziła. Tyle że Real też miał w składzie takiego, odstającego od reszty zawodnika – był to Camavinga. Jego z kolei błąd pozwolił Atletico wyrównać. Julian Alvarez popisał się rogalem jeszcze piękniejszym niż ten Rodrygo. I to cała historia pierwszej połowy, w której gra toczyła się głownie w środkowej strefie boiska. Byłoby zapewne inaczej, gdyby w lepszej formie znajdował się Kylian Mbappe. On jednak spisywał się zaskakująco słabo. Wyróżniali się za to waleczni Brahim Diaz i Giuliano Simeone oraz perfekcyjny we wszystkim co robi Valverde.
Do przerwy było 1:1, jak na koniec w trzech ostatnich meczach ekip z Madrytu w lidze. Pytanie przed drugą częścią brzmiało: czy obaj trenerzy będą zadowoleni z takiego rezultatu, czy też któremuś bardzo będzie zależało na zwycięstwie i postanowi zaryzykować odważniejszy atak?
Nawet jeśli żaden z nich nie chciał tego, to inny plan miał Brahim Diaz. Jego indywidualna akcja, w której na małej przestrzeni ograł Gimeneza i Simeone, zwieńczona sprytnym strzałem, przywróciła Realowi prowadzenie. To już był wynik w pełni zadowalający Ancelottiego, ale też do zaakceptowania dla Simeone. Probierzem jego intencji była zmiana dokonana w 70 minucie: Le Normand za Griemznna i przejście na system gry z piątką obrońców. Potem weszli Sorloth i Correa – wspaniali rezerwowi. Zmiennicy Atletico w lidze strzelili 16 goli i zaliczyli 14 asyst – najwięcej w pięciu czołowych ligach Europy. Toteż kibice Realu do ostatniej sekundy nie mogli być spokojni o zwycięstwo. Jednak nic złego Los Blancos się nie stało. Końcówka nie była nudna tylko dlatego, że dwa razy groźnie skontrował Real.
Atletico nigdy dotychczas nie zrobiło krzywdy Realowi w Lidze Mistrzów. Odpadało po dwumeczach (raz po trójmeczu), przegrało dwa finały. W środę na Metropolitano przekonamy się, czy ta trwająca od 1959 roku rywalizacja wreszcie znajdzie inny finał niż sukces Los Blancos. Z meczu na Bernabeu Atletico na pewno mogło wycisnąć więcej.
Publicystyka
Harry Kane wygrał Złotą Piłkę za sezon 2025/26. Warto wspomnieć też o ogromnym sukcesie Ewy Pajor.
Publicystyka
Rosyjska inwazja na Ukrainę rozpoczęła się 12 lat temu i miała dla piłki nożnej liczne konsekwencje. W pierwszej fazie wojny były to m.in. powstanie za zgodą UEFA Krymskiego Związku Piłki Nożnej czy zajęcie przez Rosję ważnej infrastruktury sportowej, w tym Szachtara Donieck. Po 2022 r. doszło z kolei do załamania się rosyjskich i ukraińskich klubów czy do izolacji rosyjskiego futbolu (choć, jeśli pamiętamy skandaliczny 72. Kongres FIFA w Dausze, na którym Gianni Infantino składał Rosji gratulacje i uznał rosyjski za nowy oficjalny język organizacji, możemy podejrzewać, że prezydent FIFA został do takich kroków przymuszony).
Publicystyka
Jak zawsze najciekawsze materiały zapowiada Zbigniew Mucha. Tym razem m.in. fenomen Barcelony oraz niezwykła historia ostatniego meczu reprezentacji NRD. Do tego wywiady, polska i zagraniczna piłka oraz dużo więcej. Obejrzyjcie zapowiedź wydania i zajrzyjcie do najnowszego numeru!
Publicystyka
Było to kilkanaście lat temu, wydaje mi się, że w dniu meczu Lecha Poznań z fińskim FC Honka. Byłem młodziutki, wychodząc z redakcji spytałem obecnych, gdzie będą wieczorem oglądać mecz eliminacji Ligi Europejskiej. Wiedziałem, że pozostali redaktorzy nie interesują się piłką, ale byłem wówczas jeszcze przekonany, że cały kraj, nawet nie-kibice, że wszyscy Polacy oglądają takie mecze. To chyba tego dnia dowiedziałem się, że obok siebie istnieją dwa oddzielne światy.
Publicystyka
Sankcyjny mur wokół sportowej Moskwy kruszeje coraz bardziej. Kolejnym przełomem był niedawny start reprezentacji Rosji we włoskich igrzyskach paraolimpijskich. Rosjanie wystartowali tam pod swoją flagą, ze swoim hymnem, a końcowe podium wyglądało jak nowa Jałta: Chiny, Stany Zjednoczone i Rosja.
Najnowsze
Lech Poznań – Zagłębie Lubin. Gdzie obejrzeć mecz? Transmisja TV i online
Ekstraklasa
Gasparik rozgoryczony, pomimo zwycięstwa. „To nie jest normalne”
Ekstraklasa
OFICJALNIE: Grzelak zwolniony z Cracovii
Ekstraklasa
Messi zdobył ważną nagrodę drugi rok z rzędu! Zrobił to jako pierwszy w historii
Świat
