Magiczne słowo: drabinka
W wielkich turniejach piłkarskich ważną rolę odgrywają rykoszety, samobóje, ale być może najważniejsza jest turniejowa drabinka.
Zbigniew Mroziński
Przed fazą pucharową Euro 2024 nie było już losowania, więc kto z kim zagra zależało od pozycji zajętych w grupach. Tak naprawdę nie wiadomo, czy lepiej było w nich zająć miejsce pierwsze, drugie, czy trzecie (rzecz jasna z odpowiednią liczbą punktów i korzystnym bilansem bramkowym dającym awans).
Jedni trenerzy kombinują jak grać, żeby nie trafić na niechcianego przeciwnika. Natomiast inni uważają, że trzeba iść cały czas do przodu, ciągle grać na całość, żeby nie stracić motywacji. Ale najlepszy sposób to taki, który przyniesie końcowy sukces. Bo pamięta się tylko zwycięzców, o pozostałych wspomną tylko w ojczyźnie oraz statystycy.
Gdyby Niemcy nie dogonili w ostatnich sekundach meczu grupowego Szwajcarów, to na ich drodze nie stanęliby już w ćwierćfinale Hiszpanie. Ale może w ich głowach tliła się myśl, że to będzie dla nich jednak rywal łatwiejszy niż na przykład Anglicy…Tyle że ci już w 1/8 finału mogli zostać wyeliminowani przez niedocenianych Słowaków.
Słynny poprzednik Juliana Nagelsmanna w roli selekcjonera reprezentacji RFN, wielki Helmut Schoen podczas mistrzostw świata starał się nie grać w drugiej fazie turnieju z drużynami z Ameryki Południowej. 50. lat temu przegrywając ostatni mecz pierwszego etapu grupowego z NRD udało mu się uniknąć rywalizacji z Argentyną, Brazylią i jeszcze z bardzo silną wtedy Holandią. Piłkarze z Niemiec Zachodnich więc trafili na Jugosławię, Szwecję oraz Polskę i wszystkie mecze wygrali. Swoją drogą ciągle wspominanie u nas jedynej porażki biało-czerwonych na tym turnieju jest już męczące, bo nasz zespół przede wszystkim sześć spotkań wówczas wygrał!
W 1978 roku team Schoena remisując na pożegnanie pierwszej fazy grupowej z Tunezją, zajął drugą lokatę w grupie, więc to jej zwycięzca, czyli reprezentacja Polski musiała potem rywalizować z latynoskimi potęgami: Argentyną i Brazylią, a także z Peru. Natomiast zespół RFN zagrał z Włochami, Holendrami i Austriakami. O ile dwa pierwsze mecze z potentatami zakończyły się remisami, to z grającą już tylko o prestiż Austrią Niemcy przegrali i nawet nie zagrali potem o 3. miejsce na świecie. To tylko pokazuje jak nieprzewidywalne są duże turnieje i można źle oszacować potencjał i motywację rywali.
Swoją drogą, gdyby wspomniana reprezentacja Austrii podczas finałów Euro 2024 była w grupie trzecia, a nie pierwsza, to w 1/8 finału nie trafiłaby na Turków, lecz na Rumunów, z którymi prawdopodobnie by sobie poradziła. A tak Marcel Sabitzer i spółka oglądają mistrzostwa Europy już tylko w telewizji.
Tak długie imprezy sportowe dostarczają wiele niespodzianek, sztuką jest nie odpaść zbyt wcześnie, a szczyt formy mieć dopiero na jej finiszu. Może Anglicy i Francuzi tak zrobili…
Z drabinki wynika, że możliwy jest taki finał jak podczas mistrzostw świata przed półwieczem, czyli mecz Niemców z Holendrami. Przynajmniej do jutra albo do soboty wieczorem…
Mistrzostwa Świata 2026
W Hiszpanii małe trzęsienie ziemi. Bezbramkowy remis z Republiką Zielonego Przylądka uruchomił lawinę krytyki. Czy słusznie?
Mistrzostwa Świata 2026
Zaczynają się XXIII finały MŚ, a nas w Polsce ogarnia jakiś smutek. Zapomnieliśmy trochę, jak to jest chłonąć wielką imprezę bez udziału polskiej drużyny.
Publicystyka
Od kilku ładnych lat finał Pucharu Polski zyskał rangę i oprawę, jakiej dawniej często mu brakowało. Ale w ostatnią sobotę było coś jeszcze, coś więcej – było autentyczne wzruszenie, nawet u kogoś, kto nie jest fanem KSG. Górnik Zabrze zdobył siódmy Puchar Polski w swojej historii – po 54 latach przerwy.
Publicystyka
Urugwajski pisarz Eduardo Galeano kiedyś pisał: „Dziennikarz zapytał niemiecką teolożkę Dorothee Solle: – Jak by pani wytłumaczyła dziecku, czym jest szczęście? – Nie tłumaczyłabym – odparła. – Rzuciłabym mu piłkę do zabawy"’. Ładne. Ja zastanowiłem się jednak, jak to odwrócić: jak wyjaśnić komuś, czym jest piłka?
Publicystyka
Z opóźnieniem przeczytałem tekst Leszka Milewskiego pod tytułem „Sen o Widzewie”. Zaczyna się tak: „Ukułem kiedyś myśl, według której na Widzewie zawsze trwa mecz z Borussią Dortmund. Wchodzisz na stadion, patrzysz na murawę – składy jakby inne. Nie widać Łapińskiego, Citki. Nie widać Sammera, Rickena. Ale jeśli tylko odpowiednio zmrużysz oczy, są. Są jako cień zdarzeń, są jako wieczny punkt odniesienia. Wieczny punkt odniesienia, w którym przyszły triumfator Ligi Mistrzów w końcówce wali po autach, by wywieźć ze skromnej Łodzi remis”.
Najnowsze
Piłka nożna
Publicystyka
Zbigniew Mucha
STANY PODGORĄCZKOWE: Z niskiego C, czyli wierzenia ludowe
Zbigniew Rokita
Zbigniew Rokita: Forza Arktyka! [FELIETON]
Przemysław Pawlak
Lewandowski zatańczył do muzyki Probierza [KOMENTARZ]
Leszek Orłowski