Finał Euro już dziś!
Już po pierwszej rundzie meczów fazy grupowej, podczas której zdecydowanie najlepiej zaprezentowały się ekipy Niemiec i Hiszpanii, z symulacji turniejowej drabinki wynikało, że prawdziwy finał imprezy odbędzie się 5 lipca w Stuttgarcie, gdy wpadną na siebie w ćwierćfinale. Dalszy przebieg zmagań nie wniósł tu korekty. Zatem przed nami najlepszy mecz imprezy, z czym zgodził się selekcjoner La Roji Luis de la Fuente. – Tak, to jest finał – przyznał.
Leszek Orłowski
Można też znaleźć inne dane na to wskazujące. Oto spotkają się dwie najskuteczniejsze zespoły turnieju, a także dwie drużyny z największą liczbą triumfów na Euro: obie mają po trzy tytuły mistrzów kontynentu.
W ankiecie „Marki” rozpisanej zaraz po fazie grupowej, kibice odpowiedzieli na pytanie co osiągnie ich reprezentacja, że albo odpadnie w ćwierćfinale, albo zostanie mistrzem. A kto jest faworytem? Ciekawe, że aż dwa hiszpańskie dzienniki sportowe: ” Mundo Deportivo” oraz ” Superdeporte” dały na okładce taki sam tytuł: „Papier, kamień, nożyce”. Czyli oba zespoły spróbują się czymś zaskoczyć, a której się to uda, wygra. – Szansę są po 50 procent – stwierdził De la Fuente. – Niemcy zaskakują przeciwników ostrym początkiem, więc my spróbujemy odpowiedzieć tym samym – zdradził. „Sport” uderza w tą samą nutę. „Zaskoczyć ich!” – brzmi okładkowy tytuł.
„Marca” na okładce daje zdjęcie Nico Williamsa i Lamine’a Yamala pisząc, że zdają dziś egzamin dojrzałości. Na tych dwóch cała Hiszpania rzeczywiście liczy najbardziej. Selekcjoner ma wszystkich piłkarzy do dyspozycji. Jego jedynym dylematem jest to, czy w pomocy obok Rodriego i Fabiana Ruiza powinien zagrać Pedri, czy Dani Olmo, choć prasa sugeruję, by Olmo raczej zajął w ataku miejsce Alvaro Moraty.
W Stuttgarcie zmierzą się dziś dwie ekipy grające równie dobrze i bardzo podobnie taktycznie. O zaskoczenie czymkolwiek rywala będzie trudno. Może zadecydują cechy wolicjonalne? – Wyjdziemy na boisko, żeby ich zjeść – mówi Dani Carvajal. – Niestety, zwycięzca może być tylko jeden. Jak to w finale – kończy De la Fuente. Na kogo zatem wskaże bogini zwycięstwa Nike?
Publicystyka
Od kilku ładnych lat finał Pucharu Polski zyskał rangę i oprawę, jakiej dawniej często mu brakowało. Ale w ostatnią sobotę było coś jeszcze, coś więcej – było autentyczne wzruszenie, nawet u kogoś, kto nie jest fanem KSG. Górnik Zabrze zdobył siódmy Puchar Polski w swojej historii – po 54 latach przerwy.
Publicystyka
Urugwajski pisarz Eduardo Galeano kiedyś pisał: „Dziennikarz zapytał niemiecką teolożkę Dorothee Solle: – Jak by pani wytłumaczyła dziecku, czym jest szczęście? – Nie tłumaczyłabym – odparła. – Rzuciłabym mu piłkę do zabawy"’. Ładne. Ja zastanowiłem się jednak, jak to odwrócić: jak wyjaśnić komuś, czym jest piłka?
Publicystyka
Z opóźnieniem przeczytałem tekst Leszka Milewskiego pod tytułem „Sen o Widzewie”. Zaczyna się tak: „Ukułem kiedyś myśl, według której na Widzewie zawsze trwa mecz z Borussią Dortmund. Wchodzisz na stadion, patrzysz na murawę – składy jakby inne. Nie widać Łapińskiego, Citki. Nie widać Sammera, Rickena. Ale jeśli tylko odpowiednio zmrużysz oczy, są. Są jako cień zdarzeń, są jako wieczny punkt odniesienia. Wieczny punkt odniesienia, w którym przyszły triumfator Ligi Mistrzów w końcówce wali po autach, by wywieźć ze skromnej Łodzi remis”.
Publicystyka
Kilka lat temu pewien komentator nieco się zagalopował nazywając mecz Piasta z Legią derbami Polski. Dziś na zasadzie „odwróć tabelę, Legia i Piast na czele” to raczej mecze o awans do I ligi, które ku mojemu, jako kibicowi Piasta, zadowoleniu, Piastunki przegrały. Legia bije własne antyrekordy, ja jednak odczuwam dysonans.
Polska Reprezentacja Polski
Pytanie które oblicze reprezentacji Polski jest prawdziwe? To z piątku przeciw Holandii, która nas uwiodło, czy to z poniedziałku, z koszmarnego meczu na Malcie, które nas przestraszyło?
