Foto: Paweł Jaskółka/PressFocus

Polska Ekstraklasa

13.04.2025 08:00

On musi, oni mogą. Niełatwe życie Lecha z beniaminkami

Zarówno Raków, jak i Jagiellonia mają już za sobą komplet potyczek z drużynami, które dołączyły do ligi przed sezonem. Lecha na finiszu czekają jeszcze dwa takie spotkania. Biorąc pod uwagę dotychczasowe trudności Kolejorza w starciach z beniaminkami, mogą to być istotne aspekty rywalizacji o mistrzostwo Polski.

Konrad Witkowski

Zmagania z nowymi zespołami w stawce są specyficzne. Cechują się nieprzewidywalnością, szczególnie podczas pierwszej części sezonu. To konfrontacje nie tylko ze sporą grupą nieznanych dotąd zawodników; również z koncepcjami, które w Ekstraklasie spotyka się rzadko bądź wcale. Do tego dochodzą determinacja, aby pokazać się na większej scenie, maksymalne zaangażowanie oraz ambicja – składniki tworzące wolicjonalną mieszankę, potrafiącą niwelować różnice w umiejętnościach i doświadczeniu.

Z REGUŁY PEWNIE

Z tymi przeciwnościami umie radzić sobie Raków. Częstochowski zespół doznał tylko jednej porażki w konfrontacjach z beniaminkami – w lutym na swoim stadionie nie sprostał GKS. Z pozostałych pięciu meczów wygrał cztery; przytrafił mu się remis z Motorem, też przed własną publicznością. Ze średnią 2,17 punktu na spotkanie jest w rywalizacji z ligowymi nowicjuszami najlepszy z grona kandydatów do mistrzostwa.

Drużynie Marka Papszuna nieznacznie ustępuje Jagiellonia. Obrońcy tytułu przeciwko beniaminkom zdobywają przeciętnie dwa punkty na mecz. U siebie Jaga była bezbłędna, kłopoty zaczynały się poza Podlasiem. W Katowicach przegrała 1:3, w środku sierpniowego kryzysu wywołanego natłokiem pucharowych obowiązków. Niedawno poległa w Trójmieście, przejawiając pierwsze symptomy zmęczenia sezonem. Za to w Lublinie, pod koniec września, pewnie zgarnęła komplet punktów.

POWODY DO OBAW

Taki sam plan ma Lech na niedzielne popołudnie. Jednak zespół Nielsa Frederiksena ma też powody, by przed starciem z Motorem nie być pewnym swego. Głównie za sprawą jesiennej porażki, kiedy wypuścił prowadzenie z rąk, pozwalając Samuelowi Mrazowi odpowiedzieć dubletem na gola Mikaela Ishaka.

Frederiksen – notabene współpracujący ze słowackim napastnikiem w Broendby – przyznał, że poświęcił dużo czasu na analizę przegranej z października. Zdaniem Duńczyka podstawę niepowodzenia Kolejorza stanowiło złe funkcjonowanie w fazach przejściowych. Poznańska drużyna wciąż ma kłopoty w tym zakresie, podobnie jak z grą poza swoim stadionem. Z czterech tegorocznych delegacji Lech tylko raz wrócił z tarczą. Zwycięstwo z Pogonią, mimo że ważne z punktu widzenia układu czołówki tabeli, blednie jednak w obliczu porażek w Gdańsku, Białymstoku oraz we Wrocławiu. Pod względem wiosennej dyspozycji na wyjazdach gorsza od zespołu Frederiksena jest tylko Stal Mielec.

Beniaminki generalnie nie należą do ulubionych przeciwników Lecha. Wielkopolska drużyna ma w takich potyczkach zdecydowanie najsłabszy bilans spośród przedstawicieli podium. Oblała połowę z czterech sprawdzianów, co przekłada się na średnią półtora punktu na spotkanie. Kolejorza czeka wizyta w Lublinie, w przedostatniej kolejce zaś wybierze się do Katowic. Gdyby miał utrzymać dotychczasową tendencję, któryś z tych meczów rozstrzygnie na swoją korzyść, drugi zakończy z pustymi rękoma. Taki scenariusz wyraźnie zredukowałby jego szanse na mistrzostwo.

Jeśli przed zespołem z Poznania siedem finałów, najbliższy zapowiada się jako jeden z najbardziej wymagających. Ewentualne zwycięstwo nad więcej niż solidną drużyną Mateusza Stolarskiego może mieć dla Lecha dodatkową wartość mentalną – pozwoliłoby bowiem odkreślić nieprzystającą do oczekiwań pierwszą część rundy.

O PEŁNĄ PULĘ, W NIEPEŁNYM SKŁADZIE

Czterema wiosennymi porażkami Kolejorz pozbawił się marginesu błędu. Chcąc wygrać ligę, musi być nieomylny – a i to może nie wystarczyć. Zadanie Frederiksenowi komplikuje fakt, że sezon wkroczył w fazę, w której nawarstwiają się absencje.

Pozytywne wiadomości dla skandynawskiego trenera to powrót do kadry Radosława Murawskiego oraz Antonio Milicia – ich nieobecność była odczuwalna zarówno na tle Śląska, jak i w rywalizacji z Koroną.

Nastroje przy Bułgarskiej są raczej stonowane. Świadomość popełnionych błędów i niełatwego położenia miesza się z wiarą w końcowy sukces.

– Finisz sezonu zapowiada się niezwykle interesująco. Decydujące będzie końcowe pięć kolejek, przy czym sądzę, że kwestia tytułu rozstrzygnie się dopiero w ostatniej serii gier – przewiduje szwedzki stoper.

Konrad Witkowski

Label

Imię*

E-mail*

Label

Imię*

E-mail*

0 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany