Oceny Polaków za mecz ze Słowenią

Boruc – 2. Przy golu na 0:1 zaspał. Po jakie licho kadrze ten weteran? Czemu zagrał on, a nie idący ostro w górę Łukasz Skorupski? To powinno być pożegnanie Boruca z kadrą.

Bereszyński – 4. Może być z niego reprezentant pełną gębą. Chłopak się starał, kombinował, szukał gry, miał znaczący udział przy golu. Widać było po każdym jego ruchu, jak bardzo zapatrzony jest w Łukasza Piszczka, jak bardzo chce grać tak, jak on. Wkroczył na drogę wiodącą do osiągnięcia jego klasy, oby dotarł przynajmniej do połowy w momencie, w którym Piszczek się rozsypie…  

Cionek – 2,5. Solidny mecz w tyłach. Ale zupełnie nie korzystał z tego, że Słoweńcy zostawiali naszym stoperom tak wiele miejsca, iż w zasadzie mogli oni robić co chcieli. A on nie potrafił. Brak śladowego choćby pomysłu tego piłkarza na grę do przodu bił po oczach.

Pazdan – 2. Jak wyżej. Bardzo szkoda, że tak rzadko decydował się na niebanalne próby rozegrania akcji, bo i na tym polu tkwi w nim przecież spory potencjał. Minus za niepotrzebny faul i żółtą kartkę w drugiej połowie.

Jędrzejczyk – 2,5. Słabość Kapustki powodowała, że zwrotniczy rzadko kierowali grę naszego zespołu na lewą stronę. Tak więc nie miał szansy, by się wykazać. Ale i jej nie szukał. Można powiedzieć, że jest jak Zelig Woody’ego Allena. Gdy gra z Grosickim, dostosowuje się do niego. Gdy gra z Kapustką (we Wrocławiu – pseudoKapustką) – naśladuje tegoż.

Wszołek – 2,5. Próbował różnych rozwiązań. Tyle że rzadko coś z jego akcji wychodziło. Dużo zamieszania, mało efektów – tak należy skwitować jego występ. Czyli jak jeszcze niedawno większość meczów Kamila Grosickiego.

Góralski – 2,5. Schodził z drogi Krychowiakowi (co nie znaczy, że unikał piłki), więc dużo sobie nie pograł, bo głodny futbolu zawodnik PSG był bardzo aktywny. Ale kiedy dostawał futbolówkę nie było po nim widać żadnej tremy. Jak na debiut – wypadł co najmniej zadowalająco.

Krychowiak – 3,5. Lepiej by było, gdybyśmy pierwszy mecz grali towarzysko, a drugi o punkty, bo Krychowiak prezentował znacznie większą swobodę niż przeciwko Rumunii. Rozgrywał odważnie i dokładnie. A w 26 minucie zabrał piłkę przeciwnikowi, pognał na bramkę i sam uderzył. To była ilustracja jego zamiarów w tym spotkaniu. Po przerwie jednak został w szatni.

Mączyński – 3. Pomysł ustawienia tego zawodnika jako ofensywnego pomocnika jest nie tyle oryginalny, co dziwaczny. Wydaje się, że w kadrze na danych pozycjach powinni grać piłkarze błyszczący na nich w swoich klubach. I występ Wiślaka przeciwko Słowenii potwierdził prawdziwość tego poglądu. Co nie znaczy, że polski Wesley Sneijder zawiódł – przed przerwą należał do najlepszych w zespole. W drugiej połowie został wycofany i z głębi pola owocnie nakręcał grę biało-czerwonych.

Kapustka – 1. W pierwszej połowie był bardzo mało aktywny, a w drugiej nic mu nie wychodziło. Gdzie się podział dawny Kapustka, co oni z nim zrobili w tej Anglii, czego pozbawili nadzieję polskiej piłki? Jeszcze jeden taki występ i będziemy pisać: byłą nadzieję.

Teodorczyk – 3. Przy golu na 0:1 krył strzelca na radar. A w okolicach pola karnego rywali raczej się miotał, niż grał. W 49 minucie zmarnował sytuację, którą stworzył mu Wilczek. Do 78 minuty wniosek z jego poczynań był następujący: może w reprezentacji z powodzeniem, jak pokazał mecz z Rumunią, akompaniować Lewemu, natomiast instrumentu po nim nie przejmie. Ale potem świetnie wykończył akcję kolegów i strzelił na 1:1. Więc może jednak?

Szczęsny – 3. Zaprezentował perfekcyjną fryzurę, na „6”. W drugiej połowie przeważaliśmy, więc jedyna możliwa nota dla bezrobotnego bramkarza Romy to neutralne „3”.

Wilczek – 4. Świetna zmiana. Zagrał w tłoku dwa tak znakomite podania w pole karne rywali, że ho, ho! A w końcówce groźnie strzelił. Wszędzie go było pełno. Szkoda, że Wilczek nie jest już taki młody, bo inaczej na pewno warto by było w niego inwestować po tym, co pokazał we Wrocławiu.  

Zieliński – 2. Chciał rozgrywać, ale jakoś mu nie wychodziło. Jemu też nie udawało się dobrać do słoweńskiego zamka zamontowanego w drzwiach do pola karnego, w dodatku dwa razy stracił piłkę.

Błaszczykowski – 3. Zaczął bezbarwnie, ale potem zaliczył asystę przy golu Teodorczyka. I znów zasnął.

Grosicki – 2,5. Wszedł i od razu szarpnął. Jak to on.

Dąbrowski – bez noty. Grał za krótko.

Leszek Orłowski „Piłka Nożna”