Ligi w Europie Inne ligi

09.04.2021 15:00

Mike Maignan od A do Z

Nienawidził szkoły, a do futbolu przekonała go zabawka z McDonald’s. Od kilku sezonów pracuje na miano najlepszego golkipera ligi francuskiej. Prawdopodobnie to on jest przyszłym numerem jeden w bramce aktualnych mistrzów świata.

Mike Maignan to ścisły top bramkarzy w Ligue 1.

Atak. Bramkarz z niego wyborny, ale jak sam twierdzi, mógłby zrobić karierę również na innej pozycji. – Jestem tego pewien i nigdy nie zmienię zdania. Kiedyś marzyłem o występach w ataku. Kiedy grywam w piłkę z przyjaciółmi, jestem numerem dziewięć. Nazywają mnie Pistolero – mówił dziennikarzowi „France Football”. – Mam w sobie mnóstwo energii, lubię być w grze i zdobywać bramki. Strzelanie goli jest ekscytujące: kiedy to robisz, oklaskuje cię 50 tysięcy ludzi. Jeżeli obronisz groźny strzał, doceni to może 20 tysięcy, tych siedzących blisko bramki. Na podwórku mówi się, że między słupkami staje najgorszy, ale ja wcale nim nie byłem.

Bielsa, Marcelo. Argentyńczyk krótko prowadził Lille, jednak Maignan zdążył mu poważnie podpaść. Bramkarz wykazał się wyjątkową bezmyślnością, rzucając piłką w głowę Benjamina Corgneta z RC Strasbourg. I to będąc kilka metrów od arbitra. Obejrzał czerwoną kartkę, a jako że trener wcześniej wykorzystał limit zmian, między słupkami musiał stanąć napastnik, Nicolas de Preville.

Cel. Niewykluczone, że za kilka miesięcy zmieni otoczenie. Maignan nie wyraził woli przedłużenia kontraktu, który wygasa już w czerwcu przyszłego roku. Lille ma niewielkie pole manewru – nie pozwoli odejść za darmo jednemu z najcenniejszych zawodników, więc najbliższe okno transferowe będzie dla klubu ostatnią szansą na zarobienie na bramkarzu oczekiwanych 25 milionów euro. Reprezentant Francji nie narzeka na brak zainteresowania: pisze się o Milanie, choć najpoważniejsza wydaje się opcja londyńska. Jak donosi „L’Equipe”, sprowadzenie bramkarza planuje Tottenham, ponieważ z zamiarem odejścia nosi się Hugo Lloris. Co więcej, pochlebnych opinii na temat Mike’a dostarcza Jose Mourinho jego asystent, Joao Sacramento, który wcześniej pracował jako analityk wideo w Lille.

Dyskusja. Nad Sekwaną trwa debata na temat tego, kto jest najlepszym golkiperem w Ligue 1: Maignan czy Keylor Navas? Zdania są podzielone, jednak coraz więcej ekspertów skłania się ku 25-latkowi z Lille. – Maignan znajduje się nieco ponad ligową konkurencją. Wyróżniają go dwa atuty: gra nogami oraz postawa w powietrzu. To typ atakującego bramkarza. Nie odmawiając kunsztu Navasowi, jest mniej efektywny w tych obszarach – ocenił na łamach „L’Equipe” Bernard Lama, 44-krotny reprezentant Francji.

Fundament. Lille nie walczyłoby o tytuł mistrzowski, gdyby nie znakomita postawa defensywy. Trener Christophe Galtier wyszedł ze słusznego założenia, że kluczem do skutecznej rywalizacji z Paris Saint-Germain jest perfekcyjnie zorganizowana gra w tyłach. Obrońcy Les Dogues czują się pewnie, mając za plecami fachowca wysokiej klasy. Lille straciło najmniej bramek w Ligue 1 – zaledwie 19 w 30 kolejkach. Maignan zachował czyste konto w aż 16 spotkaniach.

Gujana Francuska. Niemal całe życie spędził w Europie, choć urodził się po drugiej stronie Oceanu Atlantyckiego. Pochodzi z Kajenny, stolicy Gujany Francuskiej – francuskiego departamentu zamorskiego położonego w północno-wschodniej części Ameryki Południowej.

Ibrahimović, Zlatan. Maignan był jeszcze nastolatkiem, gdy przyszło mu ćwiczyć u boku szwedzkiej legendy. Podczas jednego z treningów Zlatan kpił z młodego bramkarza, gdy ten nie obronił jego strzału. W następnej akcji Mike zdołał jednak powstrzymać napastnika, po czym odpowiedział mu na wcześniejsze zaczepki. Ibra tylko na niego spojrzał. Później w szatni poklepał po plecach młodszego kolegę, przyznając, że podoba mu się jego osobowość. – Wtedy pokochałem go jeszcze bardziej. Nie mamy ze sobą kontaktu, ale wciąż uwielbiam Zlatana. Zawsze mówi to, co o tobie myśli. Gdy z nim rozmawiasz, musisz być ostrożny. Kiedyś oblał mnie sosem, ale odpłaciłem mu tym samym – opowiadał w wywiadzie dla „France Football”. W tym sezonie spotkali się na boisku podczas meczu fazy grupowej Ligi Europy: snajper Milanu nie potrafił zaskoczyć bramkarza Lille.

Jedenastki. Ma opinię specjalisty od bronienia rzutów karnych. Na poziomie seniorskim zatrzymał prawie 1/3 strzałów z jedenastu metrów – dokładnie dziewięć z 31.

Kadrowicz. Reprezentował Francję w niemal wszystkich kategoriach młodzieżowych: od U-16 w górę. Był kapitanem zespołu, który w 2012 roku uczestniczył w mistrzostwach Europy do lat 17 rozgrywanych w Słowenii. Drużyna, w składzie której byli między innymi Clement Lenglet, Thomas Lemar oraz Anthony Martial, zawiodła na całej linii, nie wychodząc nawet z grupy.

Lille. Milion euro – za tyle oddało go PSG. Obecny pracodawca odezwał się do Maignana w lipcu 2015 roku, gdy piłkarz przebywał z paryskim klubem na tournee w Stanach Zjednoczonych. Skuszony perspektywą awansu z roli czwartego na drugiego bramkarza, zgodził się na transfer. W Lille początkowo był zmiennikiem Nigeryjczyka Vincenta Enyeamy. – Masz przed sobą potwora. Będziesz musiał pracować dwa razy ciężej niż dotychczas, aby zająć jego miejsce – powiedział mu na powitanie trener Herve Renard.

McDonald’s. Nie spektakularne wydarzenie czy wybitny zawodnik, lecz sieć restauracji serwujących fast foody sprawiła, że zapragnął zostać piłkarzem. Jako małe dziecko nie znosił futbolu: płakał, gdy w telewizji pojawiała się transmisja meczu. Dostał jednak w prezencie piankową piłkę dołączoną do zestawu kupionego w McDonald’s, a będącą gadżetem promującym Euro 2000. Od tamtej pory nie rozstawał się z nią. Dzień przed piątymi urodzinami Mike’a, Didier Deschamps wzniósł trofeum za mistrzostwo Europy.

Niezastąpiony. Od kwietnia 2018 roku nie opuścił ani jednej serii spotkań w lidze. Zagrał od pierwszej do ostatniej minuty w 100 kolejnych meczach Lille w Ligue 1. Jeszcze nikt w historii klubu nie utrzymywał tak długo miejsca w wyjściowym składzie.

Orzeł. Efektownymi paradami, które co weekend prezentuje na francuskich stadionach, zapracował na przydomek Magiczny Orzeł.

PSG. W stołecznym klubie spędził sześć lat. Przeszedł kilka szczebli akademii, by w 2013 roku dołączyć do kadry pierwszego zespołu. Okazał się kolejnym w erze katarskich inwestycji zdolnym wychowankiem potraktowanym po macoszemu. Paris Saint-Germain miało wtedy dość przeciętnych bramkarzy w osobach Salvatore Sirigu i Nicolasa Doucheza, a mimo tego Maignan nie doczekał się szansy. Parokrotnie siadał na ławce rezerwowych, lecz w seniorach PSG nie zaliczył ani jednego oficjalnego występu.

Rodzina. Wychowywał się bez ojca (Francuza). Często podkreśla, że trzy najważniejsze kobiety w jego życiu to mama oraz dwie siostry. – Zamierzam wyciągnąć je z miejsca, w którym się znajdują. Chcę dać im dobre życie. Po to ciężko pracuję każdego dnia – deklarował dziewięć lat temu. Jest szczególnie związany z matką: już jako nastolatek postawił sobie za cel sfinansowanie jej przeprowadzki do Miami, aby mogła dołączyć do haitańskiej społeczności, z której się wywodzi. – Przez długi czas cierpiała wraz ze mną. Chcę odnieść sukces, ale bardziej dla niej niż dla samego siebie – mówił francuskiemu dziennikowi „Le Populaire”.

Szkoła. Miał do niej nie po drodze. Nie lubił przesiadywać w klasie, lekcje go nudziły, a edukacja sprawiała problemy. Zapowiadał się na dobrego sportowca, jednak wiele akademii odprawiło go z kwitkiem właśnie ze względu na wyniki w nauce. W końcu 14-letniego Mike’a przyjęło w swoje szeregi PSG. Nadal jednak musiał uczęszczać do szkoły. – Miałem dość, w pewnym momencie prawie się poddałem. Każdy dzień był taki sam: budziłem się, szedłem na zajęcia, później trenowałem. A chciałem wyłącznie grać w piłkę. Szkoła łamała moje morale – wspominał.

Trzeci. Od niespełna dwóch lat jest w trójce bramkarzy powoływanych przez selekcjonera Deschampsa na kolejne zgrupowania. W pierwszej reprezentacji wystąpił dotychczas tylko raz: w październiku ubiegłego roku, przy okazji towarzyskiego meczu z Ukrainą. Chociaż Alphonse Areola, Benoit Costil i Benjamin Lecomte nie składają broni, zawodnik Lille uchodzi za faworyta do znalezienia się w kadrze na mistrzostwa Europy jako golkiper numer trzy. Nie brakuje głosów, iż Maignan będzie podstawowym bramkarzem Trójkolorowych – i to w niedalekiej przyszłości, gdyż Lloris ma już 34 lata, a Steve Mandanda jest jeszcze starszy.

Uznanie. Obecnie rozgrywa bezsprzecznie najlepszy sezon w karierze, ale wcześniejszymi dokonaniami też może się chwalić. W rozgrywkach 2018-19 miał bardzo duży wkład w wywalczenie przez Lille wicemistrzostwa Francji. Maignana docenili koledzy z boiska – znalazł się w drużynie marzeń Ligue 1 i został wybrany najlepszym bramkarzem sezonu.

Villiers-le-Bel. Po przyjeździe do Francji mieszkał w tej niewielkiej miejscowości, położonej 17 kilometrów na północ od centrum Paryża. Mike z bliska obserwował wydarzenia, o których mówił cały kraj. W listopadzie 2007 roku dwóch nastolatków zginęło w wyniku zderzenia motocykla z radiowozem. Po ich śmierci doszło do rozruchów: w Villiers-le-Bel zaatakowano komisariat policji, podpalano samochody, dewastowano sklepy. Zamieszki błyskawicznie rozprzestrzeniły się na ulice sąsiednich miast. W sumie rannych zostało ponad 80 funkcjonariuszy.

Wzór. Za najlepszego na świecie na swojej pozycji uważa Manuela Neuera. Maignan podziwia kapitana Bayernu Monachium przede wszystkim za świetną grę nogami – jego zdaniem to jedna z najistotniejszych umiejętności bramkarza we współczesnym futbolu.

Zasady. Jest typem wojownika o silnym kręgosłupie moralnym. Niezmiennie kieruje się wartościami wyniesionymi z rodzinnego domu. – Pielęgnuję w sobie to, czego się nauczyłem. Jak dorastałem, gdzie się wychowywałem, co mi wpojono – to jest moją największą siłą. To mnie ukształtowało i sprawiło, że jestem w obecnym miejscu. Mam określone, mocne zasady. Kieruję się wyłącznie nimi. Jeśli coś jest wbrew tym regułom, dla mnie nie istnieje – opisywał podejście do życia w rozmowie z „France Football”.

Konrad WITKOWSKI

Możliwość komentowania została wyłączona.