Polska Reprezentacja Polski

06.09.2016 07:10

Halo, tu ziemia. Przyczyny wpadki w Astanie

Można oczywiście stawiać wniosek, że potknięcie w Astanie na inaugurację eliminacji mistrzostw świata 2018 roku to jedynie wypadek przy pracy, ale nie sposób oprzeć się refleksji, że taki styl, a w zasadzie brak stylu, i utrata dwóch punktów nie miały prawa przytrafić się zespołowi, który wydawał się niezwykle rozpędzony po udanym występie na Euro 2016 we Francji.

Przed wylotem reprezentacji Polski na kraniec Europy prezes PZPN Zbigniew Boniek postawił tezę, że nie wszyscy faworyci naszej grupy zdobędą komplet, czyli po 12, punktów w rywalizacji z Kazachstanem i Armenią. A z kolei ci, którzy unikną strat w starciach z dwoma najniżej notowanymi, ale też i bardzo niewygodnymi na własnym terenie, rywalami z grupy E, spokojnie będą mogli pakować się na mundial do Rosji. Niestety, szybciej niż zakładał autor, słowa Zibiego znalazły potwierdzenie. To znaczy nie ma sensu wróżyć dziś niepowodzenia biało-czerwonym na mecie kwalifikacji, w Astanie świat nie zawalił się zespołowi Adama Nawałki na głowę, ale niewątpliwie nasi piłkarze utrudnili sobie zadanie. 

I to w sytuacji, kiedy świetnie weszli w mecz, szybko objęli prowadzenie, zdołali podwyższyć rezultat, kontrolowali spotkanie i powinni strzelić kolejne gole. Zatem utrudnieniem nie okazały się przesunięcie czasowe i odmienny klimat, a nawet sztuczna nawierzchnia, która wcale – w początkowym okresie – nie faworyzowała gospodarzy. Problem w tym, że po 35 minutach sprawnie funkcjonujący mechanizm zaczął się rozregulowywać. I tak naprawdę rozstroił się jeszcze przed zejściem do szatni. I to tak skutecznie, że rywale wypracowali przed zmianą stron dwie bramkowe sytuacje. A po wyjściu z szatni Siergiej Chiżniczenko potrzebował ledwie kwadransa, żeby doprowadzić do wyrównania. Czyli w piętnaście minut strzelił więcej goli niż przez cały okres pobytu w kieleckiej Koronie w ekstraklasie. W 26 występach! Z jakiego powodu reprezentanci Polski utracili koncentrację, zupełnie oddali inicjatywę i nie potrafili już odzyskać kontroli nad meczem – to pytanie do sztabowców selekcjonera, którzy na spokojnie przeprowadzą analizę wpadki w Kazachstanie. Znacznie bardziej istotne wydaje się jednak pytanie, czy wszyscy, którzy dostali szansę w Astanie, powinni znaleźć się w wyjściowym składzie biało-czerwonych, a potem grać do końcowego gwizdka?

(…)

O ile podczas Euro zdarzały się spotkania, w których polski zespół funkcjonował w każdym aspekcie na najwyższych obrotach, o tyle w Astanie zbyt wielu zawodników i elementów było na zbyt niskim pułapie. Werwy wystarczyło na niewiele ponad dwa kwadranse, a potem niewiele już współgrało tak, jak oczekiwaliby kibice. Dlatego zasadne jest pytanie, z jakiego powodu selekcjoner nie zdecydował się na większą liczbę zmian? I wcześniej niż wpuścił na boisko Karola Linettego? Zwłaszcza że miał w odwodzie skutecznych w klubach zagranicznych Kamila Wilczka i Łukasza Teodorczyka – o jednego z nich aż prosiło się, aby zastąpił bezproduktywnego w niedzielę Milika. Cóż, najwyraźniej najlepszego dnia nie miał również nasz trener…

Mecz w Astanie, który zupełnie nie udał się biało-czerwonym, to już – zła – historia. Być może zimny prysznic na zbyt rozgrzane dobrym wynikiem w finałach ME głowy podziała zbawiennie. Oby, klasowy zespół nie ma bowiem prawa w tak niefrasobliwy i w sumie zawstydzający sposób tracić wypracowanej, zdecydowanej już, przewagi. Po odlocie we Francji, pora wrócić na ziemię. I to najwyższa…

Adam Godlewski

CAŁY TEKST MOŻNA ZNALEŹĆ W NAJNOWSZYM NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.