Tour de France – Zapowiedź sezonu Ligue 1 (1/5)

Na tydzień przed startem nowego sezonu Ligue 1 czas sprawdzić w jakiej kondycji są uczestnicy ligi francuskiej. Przez najbliższe pięć dni przedstawimy Wam dwadzieścia zespołów, które od najbliższego weekendu rozpoczną walkę o mistrzowski tytuł.

AC Ajaccio

W ubiegłym sezonie klub z Korsyki uplasował się na ostatnim bezpiecznym miejscu z przewagą dwóch punktów nad strefą spadkową. Tego lata szerokim echem odbiła się zmiana na stanowisku trenera – Alberta Emon zastąpił Fabrizio Ravanelli. Dla byłego włoskiego piłkarza, który znany jest z gry w barwach Juventusu, Middlesbrough czy Olympique Marsylia, będzie to debiut w roli pierwszego trenera. Ravanelli nie jest jednak nowicjuszem w tym fachu, w przeszłości pracował bowiem z drużyną rezerw Juventusu Turyn. Włoch przywiózł na Korsykę nowe podejście i metody treningu, które jak dotąd były w klubie obce – w trakcie sesji wysiłek każdego piłkarza monitorują komputery i nadajniki GPS. Z początku wydawało się, iż aura Ravanelliego przyciągnie na Korsykę wielkie nazwiska, jednak ani Alessandro Del Piero, ani Mario Yepes nie zdecydowali się na grę pod wodzą byłego reprezentanta Włoch. Do Ajaccio dołączyła natomiast piątka obrońców – Cédric Hengbart, Laurent Bonnart, Claude Dielna, Grenddy Perozo oraz Denis Tonucci. To właśnie wzmocniony sektor defensywy ma zapewnić drużynie z Korsyki utrzymanie. Z przodu, Ajaccio może liczyć na doświadczonego Adriana Mutu, który w poprzednich rozgrywkach zdobył jedenaście bramek. Nie wykluczone jednak, że Ravanelli zdecyduje się sięgnąć po jeszcze jednego napastnika i to przed końcem letniego okienka transferowego.

Przyszli: Laurent Bonnart (Lille), Claude Dielna (Olympiakos), Cédric Hengbart (Auxerre), Grenddy Perozo (Deportivo Tachira), Anthony Scribe (Corte), Denis Tonucci (Cesena), Benoit Pedretti (Lille)

Odeszli: Johan Cavalli, Matthieu Chalmé (Bordeaux), Andy Delort (Tours), Felipe Saad (Caen), Fousseiny Diawara (Tours), Anthony Lippini (Clermont), Frédéric Sammaritano, Yohann Poulard, Damien Tiberi (Laval)


AS Monaco

Klub z księstwa zaliczył najbardziej medialny powrót na szczyt w ostatnich latach. Gdy w sezonie 2010/11 AS Monaco żegnało się z Ligue 1, nikt nie przypuszczał że zespół powróci z ligowej banicji w jeszcze mocniejszej kondycji. Miliony wydane latem przez Dimitrija Rybołowlewa sprawiły, iż zespół ze Stade Louis II wyrósł na najpoważniejszego rywala Paris Saint-Germain w nadchodzących rozgrywkach. Niezbyt udane sparingi mogą zmusić jednak Claudio Ranieriego do zmiany koncepcji taktycznej, wymuszając przejście z ustawienia 4-4-2 na 4-3-3. Takie rozwiązanie byłoby korzystne w szczególności dla byłych zawodników FC Porto, którzy bardzo dobrze znają grę w tym schemacie. O ile ofensywna siła Monaco robi wrażenie, najsłabszym punktem zespołu wydaje się być obrona. 33-letni Abidal i 35-letni Carvalho mogą nie wystarczyć, aby dokładnie zabezpieczyć tyły. W poprzednich sezonach obaj piłkarze dłuższy czas spędzali w gabinetach lekarskich niż na boisku. Co więcej, zespołu zasilił latem tylko jeden boczny obrońca przez co trener Ranieri będzie nadal musiał liczyć na Kagelmachera czy Tzavellasa – piłkarzy, którzy jako jedni z nielicznych powinni zachować miejsce w wyjściowej jedenastce. Falcao, Toulalan, Moutinho, Rodriguez – te nazwiska jednak robią wrażenie, a Monaco z pewnością będzie w nadchodzącym sezonie bić się o najwyższe lokaty. Choć wydane latem 140 mln euro nie gwarantują sukcesu, sprawiają one że AS Monaco będzie teraz w centrum uwagi wszystkich sympatyków Ligue 1. Czy piłkarzom z księstwa uda się zakończyć rozgrywki na najwyższym stopniu podium? Ostatnim razem tej sztuki dokonał w sezonie 1977/78 właśnie klub z Monte Carlo…

Przyszli: Éric Abidal (FC Barcelona), Ricardo Carvalho (Real Madryt), Fabinho (Real Madryt), Radamel Falcao (Atl. Madryt), Nicolas Isimat-Mirin (Valenciennes), Anthony Martial (Lyon), Joao Moutinho (FC Porto), James Rodriguez (FC Porto), Jérémy Toulalan (Malaga)

Odeszli: Dennis Appiah (Caen), Emir Bajrami (Panathinaikos), Nampalys Mendy (Nicea), Sebastiean Ribas (Genoa), Alexandros Tziolis (PAOK)


EA Guingamp

Dwa awanse w ciągu niespełna trzech lat – w taki sposób, po dziewięciu latach tułaczki po niższych ligach, Guingamp powraca do elity. Głównym architektem sukcesu klubu z Bretanii, jest nie kto inny jak Jocelyn Gourvennec – były piłkarz Rennes, Nantes i Marsylii. Gdy przejmował zespół Guingamp cztery lata temu, Gourvennec miał za sobą raptem dwa lata doświadczenia na trenerskiej ławce i to na poziomie amatorskim. Były pomocnik bardzo szybko jednak zaczął osiągać dobre wyniki, zyskując uznanie w środowisku – został najlepszym trenerem Ligue 2 minionych rozgrywek. Jego autorskie ustawienie 4-4-2 bardzo dobrze sprawdziło się na zapleczu Ligue 1, a ofensywnie usposobiony zespół zajął w ubiegłym sezonie drugie miejsce tuż za AS Monaco. Guingamp zdobyło łącznie 63 bramki – o jedno trafienie mniej niż zbudowana za grube miliony drużyna z księstwa. Głównym motorem napędowym zespołu z Bretanii był duet Imbula – Yatabaré. O ile ten pierwszy zdecydował się latem przejść do Marsylii, drugi pozostał na Stade du Roudourou, najskuteczniejszy zawodnik minionego sezonu Ligue 2 (23 bramki) postanowił pomóc Guingamp w walce o utrzymanie. 20-letniego pomocnika, który za ponad siedem milionów euro zasilił szeregi zespołu z Marsylii, zastąpić ma sprowadzony z Dijon Younousse Sankharé. Utrata tak ważnego piłkarza, jakim był Imbula sprawia, iż byłego zespołu Didiera Drogby i Florenta Maloudy nie powinno stać na więcej niż walka o utrzymanie w lidze.

Przyszli:Claudio Beauvue (Chateauroux), Steven Langil (Auxerre), William Le Pogam (Lyon), Guy N’Dy Assembe (Nancy), Younousse Sankharé (Dijon), Jérémy Sorbon (Caen)

Odeszli: Vincent Planté (Red Star), Gianelli Imbula (Marsylia), Mamadou Camara (CA Bastia), François Bellugou (Nancy)

 
FC Nantes

Przez większość letniego mercato, nad klubem Waldemara Kity wisiał miecz Damoklesa. Wszystko za sprawą transferu Ismaela Bangoury ze stycznia 2012r, którego konsekwencje ciągną się do dzisiaj. Nieścisłości związane z angażem Gwinejczyka sprawiły, iż FC Nantes grozi roczny zakaz transferowy. W oczekiwaniu na wynik złożonej od wyroku Sportowego Sądu Arbitrażowego apelacji, popularne kanarki mogą póki co swobodnie działać na transferowym rynku. Całe zamieszanie miało jednak swój wpływ na przygotowania Nantes do najbliższego sezonu. Trzeci zespół minionych rozgrywek Ligue 2 nie brylował podczas letnich sparingów, a do drużyny dołączyło na razie tylko dwóch nowych piłkarzy. Wenezuelską kolonię powiększył Oswaldo Vizcarrondo, z kolei zamiast Ireneusza Jelenia trener Der Zakarian preferuje reprezentanta Algierii Islama Slimaniego, który na dniach ma związać się z klubem ze Stade de la Beaujoire.. Prezes Kita zapewnił jednak, że szeregi drużyny wzmocni jeszcze dwójka pomocników. Na tym nie powinny się zatem skończyć letnie zakupy FC Nantes, o ile Sportowy Sąd Arbitrażowy nie postanowi inaczej… Wówczas trener Der Zakarian będzie musiał sięgnąć po młodzież, z której zawsze słynął klub ze Stade de la Beaujoire. Na lidera wychowanków z la Jonelière wyrósł Jordan Veretout, który z reprezentacją Francji został kilka tygodni temu mistrzem świata do lat 20. W przeciągu ostatnich dwóch sezonów, błyskotliwy skrzydłowy stał się etatowym zawodnikiem w zespole kanarków – ma na swoim koncie 66 spotkań w barwach Nantes. Nadchodzący sezon będzie jednak jego pierwszym na poziomie francuskiej ekstraklasy. Przygodę z Ligue 1 ma z kolei już za sobą napastnik Filip Djordjević. Serb zdobył w poprzednich rozgrywkach 20 bramek i z pewnością postara się wymazać z pamięci sezon 2008/09 – jego jedyny na poziomie Ligue 1, w którym tylko dwukrotnie trafił do siatki rywali.

Przyszli: Oswaldo Vizcarrondo (Lanus)

Odeszli: Karim Djellabi (Auxerre), Ismael Keita (Angers), Young-Jae Lee, Ahmed Madouni

Jordan BERNDT