Polska 1 Liga

06.02.2026 12:47

Mariusz Jop: Chcieliśmy być mistrzami jesieni, teraz chcemy być mistrzami wiosny [WYWIAD]

Ma 47 lat, ale to dopiero jego pierwsza poważna praca w roli głównego szkoleniowca. Wisłę objął 24 września 2024 roku. Jesienią wykręcił z nią znakomitą średnią punktową – 2,26.

Jarosław Tomczyk

Jest pan najstarszym z młodego pokolenia trenerów opierających się na danych, analizujących wszystko w laptopach, czy też szkoleniowcem czerpiącym zarówno ze zdobyczy technologicznych jak i ze starej myśli?

Studiowałem jeszcze z przedstawicielami starej szkoły, ale licencje UEFA Elite Youth, UEFA Pro, robiłem już z tymi młodymi – mówi Jop. – Dane, analizy, odgrywają dzisiaj olbrzymią rolę. Pracuje na nich cały mój sztab, ale nie faszerujemy nimi zawodników. Przekazujemy to, co najważniejsze, nasze odprawy są krótkie, trwają maksymalnie 15 minut, pomeczowe analizy czasem nieco dłużej. Z czasów gdy byłem piłkarzem pamiętam analizy całych części spotkań, na których część przysypiała. A chodzi o to, by z zawodnikiem komunikować się w sposób zrozumiały.

OD PRACY Z DZIEĆMI DO PIERWSZEGO ZESPOŁU

To jest najmocniejsza strona trenerskiego warsztatu Mariusza Jopa?

Dużo rozmawiam z zawodnikami, także tymi, którzy są daleko od składu. Moją rolą jest by byli optymalnie przygotowani gdy dostaną szansę. Staram się być sprawiedliwy i uczciwy. Oczekiwałem tego jako piłkarz. Nie znosiłem ładnych, okrągłych słów o tym, że trener na mnie liczy, z których nic nie wynikało. Uważam, że piłkarz zasługuje, by znać prawdę. Co z nią zrobi, to już zależy od niego. Nikomu nie zamykam drogi do składu, ale też nikomu nie gwarantuję gry.

Jak na byłego, 27-krotnego reprezentanta Polski wybrał pan dość nietypową ścieżkę kariery trenerskiej zaczynając od pracy z najmłodszymi dziećmi.

Nigdy nie miałem parcia, że ja w ogóle muszę zostać trenerem, chociaż brałem to pod uwagę już w trakcie kariery. Przygotowywałem się do tej roli, robiłem notatki z treningów, ale też uczyłem się na AWF. W Wiśle tylko ja i Tomek Kulawik łączyliśmy grę ze studiami. Wymyśliłem sobie, że chcę wchodzić w ten zawód krok po kroku, poznać specyfikę pracy w różnych rocznikach, dlatego zaczynałem od prowadzenia drużyny U-13 w Akademii Piłkarskiej 21.

STAWIANIE NA MŁODZIEŻ

Doświadczenia w pracy z młodzieżą, także w zespole rezerw Wisły, pomagają teraz we wprowadzaniu młodych zawodników do pierwszego zespołu?

Z pewnością. W jakiejś mierze to jednak też konsekwencja sytuacji finansowej klubu. Mając do wyboru transfer zewnętrzny bez żadnej gwarancji jego powodzenia, wolę podjąć ryzyko postawienia na młodego gracza, o ile oczywiście spełnia on przesłanki by dostać szansę, której wykorzystanie zawsze jest niewiadomą.

Patryk Letkiewicz, Mariusz Kutwa, Jakub Krzyżanowski, Kacper Duda, Maciej Kuziemka stali się piłkarzami wąskiej kadry pierwszej drużyny. Kuziemką zachwyciła się cała Polska, tymczasem pan limitował czas jego występów nawet kosztem wyniku drużyny.

Jedno to kwestia wahań formy młodych zawodników. Drugie – fakt, że jeżdżąc w przerwach reprezentacyjnych na mecze kadr młodzieżowych oni byli bardziej zmęczeni, bo nawet jeśli nie grali to odbywali podróże, do tego wchodzili w inny reżim treningowy. To wszystko musi być brane pod uwagę przy prowadzeniu tych zawodników.

W 1978, czyli w roku pańskiego urodzenia, Wisła oparta na wychowankach zdobyła mistrzostwo Polski. Czy w dzisiejszym futbolu osiągnięcie sukcesu w takiej konfiguracji jest jeszcze możliwe?

Trzeba by rozpocząć od ustalenia co rozumiemy przez wychowanka. Chłopcy w akademiach, także tej Wisły, są obecnie ściągani z różnych ośrodków. Abstrahując jednak od tego, problemem jest fakt, że niemożliwym we współczesnym futbolu jest utrzymanie ich wspólnie w zespole przez pięć lat, co byłoby konieczne, by przy wsparciu doświadczonych graczy, osiągnąć znaczący rezultat.

TAKTYKA

Czy na wasz bardzo dobry jesienny wynik, pozwalający liderować stawce, znacząco wpłynęła umiejętność szybkiej zmiany założeń w trakcie meczu, gdy okazywało się, że przeciwnik was przeczytał i umiejętnie się ustawił.

Mamy swój model gry, który się nie zmienia, ale w jego obrębie istnieje kilka rozwiązań. Stosujemy je w zależności od tego, co proponuje przeciwnik, jego sposobu gry. Jeśli czymś nas zaskoczy, zawodnicy dostają ode mnie sygnał co zmieniamy. Mamy nazwanych kilka wariantów pressingu. Poza tym wysokim często jesteśmy w obronie średniej, czasem też niskiej.

Taktyka jest dzisiaj dużo bardziej zaawansowana niż w czasach pańskiej gry?

Jest o wiele więcej szczegółów, rozumienia procesów. Jak porównuję założenia z czasów trenera Kasperczaka, które były wtedy innowacyjne, z obecną wiedzą w tym obszarze, to jest to duża różnica. Kiedy prowadziłem rezerwy Wisły w czwartej lidze, to na tym szczeblu zaawansowanie taktyczne było wyższe niż Wisły z początku XXI wieku.

SZANSE NA AWANS

Macie 43 punkty, przed rokiem Bruk-Bet Termalica miała jeszcze więcej – 45, a wiosną do końca drżała o bezpośredni awans. Traktujecie ten przykład jako ostrzeżenie?

Sytuacja Termaliki było trochę inna, bo choć punktów miała więcej, to jej przewaga była mniejsza niż nasza. Zgadzam się jednak, że nic nie jest przesądzone.

Matematycznie siedem wygranych w piętnastu meczach, które zostały, załatwia sprawę.

Nie możemy tak podchodzić, bo to może doprowadzić do myślenia, że skoro nie wygraliśmy dzisiaj, to może wygramy za tydzień, jest jeszcze wiele szans… To droga do zguby, a nie do celu.

RUCHY KADROWE

Wróćmy do ruchów kadrowych. Planujecie je zakładając awans?

Musimy pracować dwutorowo, zakładając, że latem znajdziemy się w Ekstraklasie, ale także biorąc pod uwagę, że to się nie stanie, bo w sporcie niczego nie można przesądzić.

Powoli wracają kontuzjowani, Rafał Mikulec i przede wszystkim kapitan Alan Uryga.

Tak, ale nie możemy zapominać, że ich dochodzenie do wysokiej dyspozycji będzie musiało potrwać. Zakłada się, że jeśli zawodnik leczył się sześć czy siedem miesięcy to tyle samo zajmie mu powrót do poziomu prezentowanego w momencie gdy uległ urazowi.

„NIE MA MECZÓW NIEWAŻNYCH”

Kalendarz macie wymagający. Do Krakowa przyjedzie GKS Tychy odnawiany przez Łukasza Piszczka, potem wyjazd do trzeciej w tabeli Pogoni Grodzisk Mazowiecki, wreszcie derby z Wieczystą. Z dodatkowym smaczkiem, bo jej trenerem został Kazimierz Moskal. Pan objął Wisłę po jego zwolnieniu, wcześniej będąc asystentem.

Ja w sztabie szkoleniowym Wisły byłem już wcześniej, nie przychodziłem z trenerem Moskalem, bo gdyby tak było czułbym się w obowiązku odejść razem z nim. To szkoleniowiec, który ma swój sposób pracy, inny niż mój, ale taki, który się sprawdza, przynosi wyniki. Z pewnością prasa będzie szukała smaczków podgrzewając temat przed tą konfrontacją. Tychy na razie robią transfery, ale Łukasz musi z nich jeszcze zbudować drużynę. Zobaczymy jak mu to pójdzie.

Dobry początek może okazać się najważniejszy.

Każdy mecz jest najważniejszy, nie ma nieważnych. Naszym celem było mistrzostwo jesieni, zrealizowaliśmy go. Teraz chcemy zostać mistrzami wiosny, bo to będzie oznaczać, że awansujemy.

Jarosław Tomczyk

Label

Imię*

E-mail*

Label

Imię*

E-mail*

0 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany

Wbudowane opinie

Zobacz wszystkie komentarze