Ligi w Europie Premier League

29.05.2013 07:13

Trenerska ruletka pod Pałacem Buckingham. W Anglii na potęgę zmieniają menedżerów!

Gen długowieczności

Pierwszym i najbardziej jaskrawym przypadkiem tego, że idzie nowe jest przejście na emeryturę Sir Aleksa Fergusona. Wiekowy Szkot po 26 sezonach w Manchesterze United powiedział „dość” i przekazał pałeczkę Davidowi Moyesowi. Jak Europa długa i szeroka, decyzja Fergusona była komentowana przez dobre kilkanaście dni, a potokowi wzruszających obrazków z jego wspaniałej kadencji na Old Trafford nie było końca. Jedni płakali, inni nie dowierzali, a jeszcze inni się cieszyli (np. w Liverpoolu). Jedno jest w tej sprawie wszakże pewne. Premier League straciła swojego ojca chrzestnego, co sprawia, że z niecierpliwością i ogromną ciekawością czekamy na start nowych rozgrywek, pierwszych od ponad ćwierć wieku bez szkockiego szlachcica.

Fergusona na Old Trafford zastąpił jednak namaszczony przez niego samego David Moyes, który żeby objąć Manchester United, najpierw musiał pożegnać się z Evertonem. Szkot zasiadał na ławce trenerskiej The Toffees od marca 2002 roku, a więc gen długowieczności i stabilności nie jest mu obcy. Jego umowa wygasała wraz z końcem czerwca, a sam Moyes najwidoczniej czuł pismo nosem i zwlekał z jej przedłużeniem. Jak się okazało, słusznie. Zresztą, możemy się spodziewać, że nawet jeśli jego kontrakt obowiązywałby jeszcze przed 2-3 lata, to i tak trafiłby on do Manchesteru. Takie oferty zdarzają się po prostu raz w ciągu całego życia i stawiam dolary przeciwko orzechom, że właściciel Evertonu, Bill Kenwright poszedłby Moyesowi – którego przecież traktował niczym syna – na rękę i za odpowiednią opłatą pozwoliłby mu na odejście. Jaka przyszłość czeka Szkota na Old Trafford? Na pewno otrzyma ogromny kredyt zaufania, ale koń na którego się wspiął jest bardzo wysoki, co oznacza, że ewentualny upadek może być tym boleśniejszy.

Nowe-stare twarze

Kto po ponad dekadzie rządów Moyesa przejmie stery Evertonu? Obecnie wszystko wskazuje na to, że będzie to Roberto Martinez, który przez ostatnie lata dzielnie i co najważniejsze, skutecznie bronił przed spadkiem Wigan Athletic. W tym sezonie ta sztuka już jednak mu się nie udała i popularni Atleci pożegnali się z Premier League. Hiszpanowi na osłodę pozostało zdobycie Pucharu Anglii, ale przyszedł czas na większe wyzwania. Wprowadzenie The Toffees na poziom wyższy niż za Moyesa do takich właśnie się zalicza.

Najważniejszym wydarzeniem lata w Anglii – oprócz emerytury Fergusona oczywiście – będzie powrót na ławkę trenerską Chelsea Jose Mourinho. Ukochany na Stamford Bridge szkoleniowiec po kilku sezonach przerwy ponownie przejmie stery The Blues, co jedynie doda prestiżu lidze i sprawi, że będzie ona jeszcze ciekawsza i jeszcze bardziej nieprzewidywalna niż w latach poprzednich. Przypomnijmy, że pod wodzą Mourinho Chelsea zdobyła w przeszłości dwa mistrzostwa Anglii, jeden puchar tego kraju, dwa Puchary Ligi i Tarczę Wspólnoty. Dzisiaj, apetyty Romana Abramowicza są jeszcze większe. Od Portugalczyka będzie on oczekiwał nie tylko dominacji na krajowym podwórku, ale także powtórzenia osiągnięcia Roberto Di Matteo, czyli zdobycia Pucharu Europy. Nie będzie to zadanie łatwe, ale akurat Portugalczyk jak mało kto ma papiery na osiąganie triumfów na europejskiej arenie. Rzecz jasna, musimy jeszcze poczekać na oficjalna ogłoszenie tego powrotu, ale ptaszki przy Fulham Road ćwierkają, że „Mou” otrzymał czteroletni kontrakt i ponad 100 milionów funtów na transfery. Z takim kredytem zaufania i wsparciem finansowym nie ma prawa zawieść, tym bardziej, że Chelsea już obecnie wygląda bardzo, ale to bardzo obiecująco.

Portugalski mag zastąpi na Stamford Bridge Rafaela Beniteza. Hiszpan od początku swojej przygody z Chelsea miał przyklejoną łatkę „menedżera tymczasowego” i było wiadomo, że po sezonie będzie musiał odejść. Jego pożegnanie z klubem było jednak dość okazałe, ponieważ wraz ze swoimi piłkarzami przywiózł on z Amsterdamu puchar za zdobycie Ligi Europy. Czy czas jaki Benitez spędził w Chelsea można uznać za stracony? Absolutnie nie. Hiszpan, którego nie kochali ani kibice, ani także niektórzy zawodnicy odcisnął na zespole swoje piętno i tym samym w dobrym stylu wrócił do trenerskiej pierwszej ligi. Nic więc dziwnego, że jego numer telefonu bardzo szybko wyłowił Aurelio De Laurentiis, prezydent SSC Napoli i to właśnie w słonecznej Italii Benitez będzie pracował w przyszłym sezonie. Czeka go wyzwanie nie lada, ponieważ Napoli zagra w Lidze Mistrzów i będzie się starało o zdetronizowanie Juventusu. Pierwsza przygoda Hiszpana we Włoszech (Inter Mediolan – red.) zakończyła się katastrofą. Jak będzie tym razem?

Stoke strzeliło sobie samobója?

To jednak wciąż nie koniec roszad na ławkach trenerskich w Premier League. Ze Stoke City po siedmiu latach pełnienia warty na Britannia Stadium pożegnał się Tony Pulis. To właśnie pod jego wodzą The Potters awansowali do najwyższej klasy rozgrywkowej, w której utrzymywali się przez kilka dobrych sezonów. Wielu było takich, którzy śmiali się i narzekali na styl gry Stoke, bardzo siłowy, momentami brutalny i typowo wyspiarski, ale Pulisa wciąż broniły wyniki. Jego „topornie” grający piłkarze w sezonie 2010-11 awansowali do finału Pucharu Anglii, gdzie musieli jednak uznać wyższość Manchesteru City. Wynik ten dał im jednak promocję do europejskich pucharów, gdzie udało im się wyjść z grupy, w której rywalami Stoke były takie firmy jak Besiktas, Maccabi Tel Awiw i Dynamo Kijów. Anglików odprawiła dopiero hiszpańska Valencia, ale awans do fazy pucharowej, to i tak ich ogromny sukces.

Zasadniczym pytaniem przy rozbracie Pulisa ze Stoke jest to, czy bez niego The Potters poradzą sobie w Premier League. Nie oszukujmy się, Walijczyk zbudował na Britannia Stadium dość specyficzny zespół i ciężko będzie podczas jednego lata odcisnąć nowemu menedżerowi na nim swoje piętno. Kandydatem do wzięcia Stoke jest Mark Hughes, którego wszystkie ostatnie przygody z trenerką kończyły się dymisjami. Zaryzykuje więc i postawię tezę, że w nadchodzącym sezonie Stoke będzie jednym z głównych kandydatów do spadku.

Kto dalej?

Tyle zmian potwierdzonych i pozostających w fazie finalizacji. Nie ma jednak dnia, by angielska prasa nie snuła spekulacji na temat przyszłości kolejnych menedżerów, którzy wypadną z transferowej karuzeli. Mowa tu głównie o takich fachowcach jak Alan Pardew z Newcastle United, któremu grozi dymisja oraz Michael Laudrup ze Swansea City, którego łączy się z kilkoma lepszymi klubami od walijskich Łabędzi. Na razie obaj panowie trwają na posterunkach, ale karuzela kręci się coraz szybciej i muszą się bardzo mocno trzymać, by z niej nie wypaść.

Grzegorz Garbacik
PilkaNożna.pl
Obserwuj autora na Twitterze – KLIKNIJ!

Możliwość komentowania została wyłączona.