Hiszpania świętuje awans do finału MŚ i zachwyca się swoją reprezentacją
– Tak miało być. Zaczęliśmy w Atlancie, a skończymy w Nowy Jorku. Jest już blisko. Idziemy po to! – krzyczał w szatni po zwycięstwie nad Francją najlepszy na boisku Dani Olmo. Słowa te oddają nastrój euforii w zespole Luisa de la Fuente oraz w całym kraju – wszyscy Hiszpanie zgadzają się z gwiazdą zespołu: po czymś takim, jak obalenie Francji, nie można przegrać finału, ktokolwiek byłby rywalem.
„Vaya puta recital!” – krzyczał w szatni jeden z zawodników, używając brzydkiego słowa. Ale tu jest ono na miejscu, bo La Roja rzeczywiście dała „p… recital”, rozgrywając przeciwko potężnej ekipie Trójkolorowych zapewne najlepszy mecz od finału Euro 2012 z Włochami. „Un bano historico” – „Historyczne lanie (prysznic)” – tytułuje „Marca”. „Que grandes!” – „Ależ wielcy (wspaniali)” – redaktorzy „Sportu” i „Mundo Deportivo” wymyślili to samo hasło (ależ się musieli nawzajem zdziwić rano w kioskach). „Grandioso!” na okładce „Asa” można przetłumaczyć jako „Cudownie”. „A por estrella” (”Idziemy po gwiazdkę”) – sewilskie „Estadio Deportivo”. „El fuerzo del equipo” („Siła drużyny”) – „El Mundo”, bo właśnie wspaniałym futbolem zespołowym Hiszpania poskromiła francuskie gwiazdy. Świetnie z tą myślą koresponduje tytuł z „L’Equipe” – „Etoile filante” – „Spadająca gwiazda”, odnoszący się do wynoszonej wcześniej pod niebiosa za swój porywający futbol drużyny francuskiej. Ciekawe, że także wszystkie hiszpańskie lokalne dzienniki ogólne – katalońskie, baskijskie, galisyjskie przynajmniej pół okładki poświęcają triumfowi La Roji. Nic tak nie jednoczy Hiszpanii jak futbol!
Dowodzi tego też statystyka oglądalności meczu półfinałowego. Zainteresował on na dłużej 14,6 miliona Hiszpanów, a w piku widzów było 19 482 000! W czasie trwania spotkania 81,3 procent telewidzów miało nastawione odbiorniki na transmisję z Dallas! Stanowi to 41 procent populacji całego kraju. Te liczby nie mają precedensu i nie wymagają komentarza. Hiszpania po prostu zwariowała na punkcie swego zespołu; może wreszcie bez ryzyka błędu da się o nim powiedzieć: narodowy, a nie państwowy?
Publicystyka
Nie interesuje mnie, czy Robert Lewandowski zarobi w Chicago 10, 20 czy 50 milionów dolarów. Nie interesuje mnie, czy zbuduje swoją markę na amerykańskim rynku. Interesuje mnie tylko jedno – co przenosiny do Fire oznaczać będą dla reprezentacji Polski?
Mistrzostwa Świata 2026
Mbappe na mundialu trafia z łatwością. Mówią, że trudniej trafić do samego Kyliana. Być może, z tym że na pewno nie Deschampsowi. A gdyby Les Bleus zostali mistrzami świata, to kto w ich szeregach najmocniej zasłuży na Złotą Piłkę – Mbappe, czy może jednak Olise?
Publicystyka
To już prawie rok, od kiedy Cezary Kulesza stanął w świetle kamer i powiedziało mu się, że baza treningowa Polskiego Związku Piłki Nożnej zostanie wzniesiona w Karczewie pod Warszawą. Do zdarzenia doszło zaraz po ponownym wyborze Kuleszy na stanowisko prezesa federacji, czyli dokładnie 30 czerwca 2025 – no a bazy nie ma.
Mistrzostwa Świata 2026
FIFA przesadziła z listą uczestników MŚ – to oczywiste. Natomiast jeśli ktoś może się cieszyć z pomysłu centrali, to na pewno Afrykańska Konfederacja Piłkarska. Na dziesięć drużyn z tego kontynentu, aż dziewięć przebrnęło fazę grupową.
Mistrzostwa Świata 2026
Mówiono, że będzie to turniej zmęczonych gwiazd, tymczasem błyszczą właśnie najlepsi – Mbappe, Olise, Kane, Haaland, a przede wszystkim Messi. Czy wielki Leo ściga się jeszcze z Maradoną, czy ten wyścig już dawno wygrał i ściga się sam ze sobą?
Najnowsze
Piłka nożna
Publicystyka
Zbigniew Mucha
STANY PODGORĄCZKOWE: A jeśli Francja, to kto?
Zbigniew Rokita
Zbigniew Rokita: Forza Arktyka! [FELIETON]
Przemysław Pawlak
RL 2028, czyli co transfer Lewandowskiego oznacza dla reprezentacji Polski
Leszek Orłowski