Szokujące doniesienia! Piłkarze chcieli opuścić zgrupowanie po decyzji Probierza

Dokładnie, cieszy mnie, że niektórzy to rozumieją. Dziękuję za wytłumaczenie.
Rozumiem, że bywają gorsze momenty, że mieliśmy ciężki okres transformacji ustrojowej, ale jak już dobrze kojarzę występy kadry z ostatnich 20paru lat, to my nawet nie zrobiliśmy wyraźnego progresu. 20 lat później dalej największym marzeniem jest dostać się na mistrzostwa. Wydajemy grube miliony, budujemy orliki, klubu budują duże ośrodki szkolenia i… nic. Jak tak dalej pójdzie, to za 20 lat dalej będziemy piłkarskimi peryferiami, to samo za 40 lat itd.
Jesteśmy jednym z największych narodów w Europie, a ostatnio seryjnie problemy sprawiają nam Litwy, Malty, Albanie, Finlandie, Macedonie, Słowacy leją nas równo… Najwięksi z tych rywali są z 8x mniejsi… PN opisuje np problemy ortopedyczne, wywiady z ekspertami. I np to jest bardzo dobry trop. Topowy piłkarz musi być przede wszystkim zwinny, szybki, wydolny, po prostu wysportowany. To jest podstawa. Lewandowski za młodu uprawiał różne sporty, np judo. Zrobił karierę, gra praktycznie do 40ki i prawie żadnych kontuzji. Przypadek? Nie sądzę. Może to powinien być stały element szkolenia najmłodszych? Dalej wg mnie problem jest też mentalny (o czym też wspomina zresztą PN), bo my zawsze mamy poczucie, że jesteśmy gorsi, że nam się nie uda, nie potrafimy iść jak po swoje (ogólnie Polacy mają raczej od dziecka zakorzenione niższe poczucie własnej wartości). Zamiast pozytywnej rywalizacji u nas zawsze krew, pot i łzy.
Ale przede wszystkim nikt nie próbuje tego raz na zawsze zdiagnozować i poprawić systemowo. Niech jadą do Hiszpanii, do Holandii i kopiują 1:1, wszystko. Czy tam się rodzą inni ludzie, czy mają piłkarskie geny? Bądźmy poważni. Choć pewnie zawsze pozostanie w głowach, że jak się nie urodziłem w Hiszpanii, to mogę strzelić tylko po rożnym.

Też tak uważam. Przede wszystkim nie podoba mi się, że znajomości wygrywają z czystą rywalizacją. Papszun zasługiwał na szansę. Zawsze jestem za takim najuczciwszym podejściem, tak samo było jak swoje momenty mieli Kasperczak, Skorża itd…
Probierz wg mnie wypłynął przede wszystkim na cwaniakowaniu. Nigdy jakoś nie widziałem czegoś specjalnego w jego trenerce.
Za to najbardziej mam go dość od czasu, gdy krytykował Frankowskiego, bo kiedyś tam w meczu z Holandią wyszedł do przodu i zostawił z tyłu przestrzeń, przez co straciliśmy, czy tam mogliśmy stracić gola. Litości. To piłka, to ryzyko. Daj grać człowieku i nie zabijaj tego sportu. Idealnie ilustrowały problem mecze z Francuzami, bo ostatnio tak się układało, że albo nie mieliśmy nic do stracenia, albo piłkarze buntowali się selekcjonerom i graliśmy świetnie. Byłem dumny, bo jak przegrywaliśmy, to po świetnych meczach, gdzie mieliśmy swoje okazje, wcale nie byliśmy gorsi i mogło ułożyć się różnie. Jak się okazywało, przy porzuceniu kagańców typu: 1-6-4-0 i kontrach w max 2-3 osoby, wcale rywale nie wbijali nam gola za golem, choć całe tyły mieliśmy odkryte (co charakterystyczne dla europejskiej piłki).
Dlatego, czy trenerzy tacy jak Probierz pomagają, nawet tej jałowej (jak na nasz kraj) generacji? Wg mnie przeszkadzają cały czas wkładając do głów tę degrengoladę.