27.08.2026 22:48

Medaliki za burtą, co dalej z Kroczkiem? [KOMENTARZ]

Przez ponad 210 minut dwumeczu z Hajdukiem Raków nawet przez chwilę nie był na prowadzeniu. Trudno więc mieć wątpliwości, stawiając pytanie, czy z Europą pożegnał się zasłużenie.

Jarosław Tomczyk

27 sierpnia 2026 roku rozpoczął się w Częstochowie znakomicie. Po latach przepychanek Rada Miejska w końcu uchwaliła pieniądze na budowę stadionu dla Rakowa i inwestycja, chyba po raz pierwszy, nabrała nieco bardziej realnych rysów. Wieczorem piłkarze Medalików mieli szansę potwierdzić, że europejski obiekt dla nich jest potrzebą chwili, drugi raz z rzędu kwalifikując się do fazy zasadniczej Ligi Konferencji. Nie potrafili jednak zdyskontować ani atutu swojego boiska, ani stosunkowo korzystnego remisu 2:2, jaki przywieźli z wyjazdowego meczu w Splicie.

Spotkanie rewanżowe zaczęło się dla podopiecznych Dawida Kroczka najgorzej jak mogło. Od bramki straconej po pierwszej akcji gości. A potem przez godzinę trwało bicie głową w mur. Raków grał wolno, przegrywał środek pola, a jeśli już jakieś sytuacje stwarzał to brakowało wykończenia. Do remisu jednak doprowadził, z karnego, po faulu na Bogdanie Racovitanie. I gdy zaczęło się wydawać, że teraz już może iść z górki, po kolejnych pięciu minutach i jedynej w drugiej części kontrze, Hajduk znów prowadził.

Częstochowianie chcieli, tego absolutnie nie można im odmówić, parli do przodu i w końcówce raz jeszcze wyrównali, co dało im dogrywkę. Ale i ją zaczęli od straty bramki, a potem mogli tracić po kontrach kolejne, samemu tak naprawdę nie stwarzając żadnej sytuacji, by raz jeszcze urwać się ze stryczka. W efekcie pożegnali się z Europą, co jest fatalną wiadomością dla nich, ale i dla całej polskiej piłki.

Co gorsza, Hajduk, który do fazy zasadniczej pucharów zakwalifikował się po raz pierwszy od szesnastu lat, nie zaprezentował nic, z czego można by go na dłużej zapamiętać. Z całą pewnością leżał w zasięgu Częstochowian, tyle że ci dalecy są od prezentowania swojego, nawet nie maksymalnego, ale choćby wysokiego potencjału. Pokazuje to zresztą krajowa liga, na której teraz, czy chcą czy nie, muszą się skupić. Pytanie, czy pod wodzą Dawida Kroczka, którego pozycja po przegranej kampanii europejskiej wydaje się mniej więcej tak mocna, jak Łukasza Tomczyka po majowym finale Pucharu Polski.

– Bardzo pomogliśmy drużynie ze Splitu w zdobywaniu bramek i w efekcie przegraliśmy – podsumował mecz Kroczek. Pytany, czy sądzi, że poprowadzi drużynę w niedzielnym meczu z Jagiellonią, odpowiedział: – To pytanie jest nie do mnie, nie ja podejmuję takie decyzje. Dopóki będę prowadził zespół, będę robił wszystko, by wyprowadzić go z dołka. Wszyscy jesteśmy rozczarowani, wszyscy wiedzieliśmy, jak ważny był to dla nas mecz i wszyscy musimy sobie z tym poradzić. To bez wątpienia trudny moment dla mnie, chyba najbardziej wymagający w dotychczasowej karierze, ale w tej profesji trzeba być na takie przygotowanym. Analizę zawsze zaczynam od siebie, mam przemyślenia, ale na gorąco nie chciałbym o nich mówić.

Oprócz Jagiellonii czekają Raków w najbliższym czasie także bardzo trudne mecze z Lechem i Górnikiem. Póki co, po trzech rozegranych spotkaniach Częstochowianie nie mają w tabeli choćby punktu i zamykają ekstraklasową stawkę.

0 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany