Ligi w Europie Premier League

19.05.2019 09:06

Koniec sezonu w Anglii. Premier League od A do Z

Kolejny sezon angielskiej ligi za nami. Sezon, w którym Premier League udowodniła, że jest najlepsza na świecie, w tyle zostawiła hiszpańską La Ligę, o Bundeslidze nie wspominając. Z czego zapamiętamy rozgrywki 2018-19?

GRZEGORZ GARBACIK

Afrykańska siła. Zdarzyło się w historii, że piłkarz z Czarnego Lądu dobił do granicy 20 goli w sezonie. W tym ta sztuka udała się aż trzem takim zawodnikom: Mohamedowi Salahowi i Sadio Mane z Liverpoolu, a także Pierre-Emerickowi Aubameyangowi z Arsenalu.

Baby Face Killer. Bohater Old Trafford na miarę czasów, a więc Ole Gunnar Solskjaer. W roli tymczasowego następcy Jose Mourinho prowadził Manchester United od wygranej do wygranej, bijąc przy okazji kilka klubowych, a także ligowych rekordów. Gdy w końcu otrzymał stały etat, jego magia prysła, co zakończyło się brakiem awansu do Ligi Mistrzów.

Czas. Sezon 2018-19 to czas nowych projektów między innymi w Arsenalu i Chelsea. Jak się okazało, niezwykle cennego czasu potrzeba więcej niż kilkanaście miesięcy, by zbudować nową jakość. Ta uwaga dotyczy głównie Unaia Emery’ego, na którego pracy cieniem położył się kompromitujący finisz rozgrywek.

Defensywa. Nie osiągasz wyników na miarę oczekiwań? To znaczy, że słabo grałeś w obronie. Manchester United i Arsenal straciły w całym sezonie ligowym ponad 50 goli. Dla pierwszych to najgorszy wynik od 40 lat, dla drugich od blisko 30. 

Emerytura? Nic z tego! Miał być rezerwowym, odbębnić swoje w pucharach i tyle. Ale blisko 40-letni Artur Boruc to wciąż uznana firma. Na tyle wielka, że udało mu się w trakcie sezonu wygryźć z bramki Bournemouth Asmira Begovicia.

Forma. Kiedy przez lata prezentujesz wysoki poziom, ten staje się twoją codziennością. Kiedy zaczynasz grać słabiej, trafiasz na świecznik. Idealnie oddaje to sytuację, w której znalazł się David de Gea, który na finiszu sezonu, podczas czterech kolejnych meczów popełnił trzy błędy, kończące się golami dla rywali. Podobną liczbę pomyłek zanotował we wcześniejszych… 123 grach! Jakby tego było mało, Hiszpan wpuścił ponad 50 goli w jednym sezonie pierwszy raz od 2011 roku, kiedy grał jeszcze w Atletico.

Gonitwa. Dwóch koni. Kiedy mistrz i wicemistrz przekraczają granicę 90 punktów, reszta zainteresowanych nie ma wyboru i musi się zadowolić resztkami z pańskiego stołu. Tak było w tym sezonie za sprawą Manchesteru City i Liverpoolu.

Home, sweet home. Dla wielu piłkarzy gra na Wembley to szczyt marzeń, dla innych, tak jak graczy Tottenhamu – zwykła codzienność. Po długim okresie podnajmowania angielskiej świątyni futbolu, Koguty wróciły do domu, na nowe White Hart Lane, które uważa się za najpiękniejszy stadion w kraju. Na jego budowę wydano ponad miliard funtów.

I… znowu to samo. Neil Warnock wywalczył podczas kariery kilka awansów, ale zaliczył także kilka spadków. Rok temu wprowadził Cardiff City do elity, jak się okazało, jedynie na sezon. To już trzeci spadek tego menedżera z Premier League, po Notts County (1991-92) i Sheffield United (2006-07).

Janek. A może już Jan? Gdyby pokusić się o stwierdzenie, który z polskich piłkarzy z poziomu reprezentacyjnego poczynił w tym sezonie największy postęp, obok Krzysztofa Piątka należałoby wymienić Jana Bednarka. Od przyjścia do Southampton Ralpha Hasenhuettla 23-letni stoper jest pewniakiem do gry, czego pokłosiem jest 27 rozegranych spotkań na wszystkich frontach. 

Kasa. Dokładnie: wielka kasa. Angielskie kluby wydają krocie na nowych piłkarzy – wiadomo. W końcu jednak dowiedzieliśmy się ile w ciągu dwóch ostatnich okienek wydano na prowizje dla agentów. Chodzi o kwotę 261 mln funtów, czyli o 25 procent więcej niż rok wcześniej.

Liga… będzie ciekawsza. Reforma ESA-37 miała przynieść więcej emocji w Ekstraklasie i faktycznie tak się stało. Na finiszu sezonu o tytuł walczą aż trzy kluby. W Premier League nie potrzebowali zmian, by losy mistrzostwa ważyły się do ostatniej kolejki. Taka sytuacja zdarzyła się po raz czwarty w nowoczesnej historii ligi. Wcześniej miało to miejsce w sezonach 1994-95 (mistrz – Blackburn), 2009-10 (Chelsea) i 2011-12 (Man City).

Mistrz. Manchester City doznał trzech porażek więcej od drugiego Liverpoolu, ale z 98 punktami na koncie nie tylko wywalczył tytuł, ale także obronił królewskie włości, które zdobył rok wcześniej. The Citizens zostali więc trzecim w erze Premier League klubem (po United i Chelsea), któremu udało się sezon po sezonie zdobywać mistrzostwo i pierwszym, który tego dokonał od 2009 roku.

Nestor. Już nie Bobby Robson jest najstarszym menedżerem, który kiedykolwiek pracował w klubie z Premier League. Nowym rekordzistą został Roy Hodgson z Crystal Palace – objął przodownictwo w klasyfikacji najbardziej sędziwych w wieku 71 lat i 198 dni.

Ostatni. Tak, to już ostatni taki sezon, w którym było miejsce na wielkie i nieco mniejsze sędziowskie pomyłki. System VAR wkracza do rzeczywistości Premier League i dobrze, bo aż wstyd, by najlepsza liga na planecie dołączała do świata techniki i nowoczesności w piłce nożnej na szarym końcu.

Preston. Przed narodzinami „potwora” Pepa Guardioli tylko Preston North End było w stanie pokonać w dwóch kolejnych sezonach każdego przeciwnika (przynajmniej raz), z którym musiało się mierzyć w lidze. 

Ruletka. Trenerska. W ciągu całego sezonu aż w 1/4 klubów doszło do zmian na stanowiskach menedżerskich.

Snajper. Sergio Aguero, bo o nim mowa, to zawodnik, bez którego nie byłoby sukcesów Obywateli na przestrzeni ostatnich lat. Argentyńczyk w piątym kolejnym sezonie dobił do granicy przynajmniej 20 ligowych trafień, dzięki czemu wyrównał rekord Thierry’ego Henry’ego, który taką samą passę zaliczył w latach 2001-06. Jeśli Aguero będzie grał nadal w Anglii, kto wie, czy nie poprawi osiągnięcia Alana Shearera, który siedmiokrotnie w karierze zdobywał w jednej kampanii co najmniej 20 bramek.

To… idzie młodość. 16 lat i 30 dni. Właśnie w takim wieku na boiskach Premier League zadebiutował Harvey Elliott z Fulham. Dzięki temu stał się najmłodszym graczem w historii organizacji. Mark Travers z Bournemouth jest z kolei pierwszym nastoletnim bramkarzem (19 lat i 351 dni) w elicie od czasów Joe Harta (19 lat i 178 dni).

Upadek. Zanosiło się na to od dawna. Manchester United stracił status największej marki w lidze. Jak wyliczył Wydział Finansów Sportowych Uniwersytetu w Liverpoolu, który dokonał wyceny klubów, pierwszeństwo w tym zestawieniu wywalczył sobie lokalny rywal United, czyli Manchester City (2,4 mld funtów).

Vincent. Kompany. Nie ma chyba bardziej symbolicznego obrazka z tego sezonu jak ten, w którym kapitan Manchesteru City oddaje w końcówce meczu z Leicester strzał życia i trafiając prosto w okienko bramki zapewnia drużynie zwycięstwo. Piłkarz, który był w ostatnich latach doświadczany wielokrotnie przez los, zdobywa jedynego gola w meczu, daje drużynie fotel lidera i de facto tytuł mistrzowski.

Wakanda Forever. Jedna z pamiętnych scen tego sezonu. Letita Wright, młoda gwiazda kina odwiedziła Londyn, gdzie spotkała się z Aubameyangiem. Ten uczył się słynnego okrzyku „Wakanda Forever”, a niedługo po tym zdarzeniu – już w meczu z Rennes – wykonał ten gest wobec szerokiej publiczności, zakładając przy okazji maskę jednego z bohaterów Marvela – Czarnej Pantery.

Zmierzch. Czas Jose Mourinho w Anglii minął. Do nieudanej (drugiej) przygody w Chelsea, Portugalczyk dorzucił niedokończony projekt w Manchesterze United. Miał być drugim sir Alexem Fergusonem, a tymczasem jego CV wzbogaciło się o kolejny klub, który zwolnił go z pracy. Mourinho odszedł w niesławie, skłócony z wszystkimi. 

TEKST UKAZAŁ SIĘ W OSTATNIM (20/2019) NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.