Gra o punkty i obiad

– Jeśli zachowamy czyste konto w meczu z Liverpoolem, zabiorę piłkarzy na obiad, nie pizzę! Pizza to za mało. Nie, nie, nie – obiecał uśmiechnięty Włoch w trakcie pierwszej konferencji prasowej w roli szkoleniowca Szerszeni.

Temat jedzenia wraca do 69-latka niczym bumerang. Wszystko zaczęło się w Leicester City. W sezon mistrzowski drużyna weszła zaskakująco dobrze i po pięciu kolejkach zajmowała drugie miejsce w tabeli. Ranieri nie był jednak całkowicie usatysfakcjonowany. Wiedział, że o utrzymanie – o to grały przecież Lisy – będzie łatwiej z pomocą czystych kont, których nie udawało się wówczas zachowywać. Przed starciem ze Stoke City wykonał więc ruch desperacko-motywacyjno-pomysłowy. Zapowiedział, że w nagrodę za występ na zero z tyłu kupi piłkarzom pizzę. Spotkanie zakończyło się wynikiem 2:2. Na pierwszy w tamtych rozgrywkach mecz bez straty gola ekipa z King Power Stadium czekała do dziesiątej kolejki. Po pokonaniu Crystal Palace 1:0 zawodnicy wreszcie mogli udać się do włoskiej restauracji i skonsumować sukces. Za posiłek nie zapłacili, lecz musieli go sobie sami przygotować.

W 2018 roku Ranieri wrócił do Premier League, by spróbować uchronić Fulham przed spadkiem. Zadanie nie było łatwe, wszak gruntownie przebudowany po awansie zespół zajmował ostatnią pozycję w stawce. Jego nowy trener tryskał jednak charakterystycznym dla siebie humorem. – Tym razem pizza nie wystarczy. Muszę obiecać coś więcej. McDonald’s będzie lepszy – odparł zapytany o kolejny wypad na tradycyjne włoskie danie w zamian za czyste konto. The Cottagers celu nie osiągnęli, choć z Southampton wygrali 4:2. Był to jeden z nielicznych dobrych momentów Ranieriego na Craven Cottage. Pracę stracił w lutym, po zaledwie siedemnastu meczach. Pod wodzą jego następcy beniaminek spadł do Championship.

Przed weekendem nowy opiekun Watfordu nie podjął dużego ryzyka. O ile scenariusze, w których Leicester City i Fulham nie pozwalają zdobyć bramki prezentującym się słabo, zajmującym odpowiednio osiemnaste i siedemnaste miejsce w tabeli Stoke City oraz Southampton, można sobie było względnie łatwo wyobrazić, o tyle namalowanie w głowie obrazu Szerszeni zatrzymujących Liverpool wymaga wspięcia się na wyżyny fantazji.

The Reds są wiceliderami angielskiej ekstraklasy. W bieżącym sezonie jeszcze nie przegrali. Co istotniejsze, dotąd nie zdarzył im się występ bez strzelenia gola. W samej tylko lidze trafili już 17 razy (najwięcej). Oddają też największą liczbę strzałów (średnio 20,9 na 90 minut) i notują najwyższe współczynniki goli oczekiwanych (przeciętnie 2,4 na mecz). Prym w ofensywnych harcach wiedzie Mohamed Salah – współlider wyścigu o Złotego Buta Premier League i najlepszy obecnie piłkarz ligi. Z Watfordem Egipcjanin lubi grać jak z mało kim. W 6 spotkaniach z tym rywalem zdobył 8 bramek. Więcej razy karcił tylko defensywę West Hamu (9 trafień w 8 występach).

Beniaminek z Vicarage Road nie jest słaby na tyle, na ile wskazuje fakt, że podczas przerwy reprezentacyjnej został pierwszym w trwających rozgrywkach przedstawicielem angielskiej elity, który zwolnił szkoleniowca. Xisco Munoz wykonał solidną robotę. Niejeden właściciel klubu znajdującego się w podobnej sytuacji do Watfordu przyjąłby 7 punktów w 7 kolejkach z pocałowaniem ręki. Ale nie rodzina Pozzo. Bezwzględna i zimnokrwista. Niewykluczone, że jednym ze niewyartykułowanych publicznie powodów rozstania z hiszpańskim trenerem była postawa drużyny w defensywie. Pod względem liczby goli traconych na mecz (1,3) Szerszenie zajmują przyzwoite, dziesiąte miejsce w Premier League. Nie zachowały jednak ani jednego czystego konta. W tej kwestii jadą na tym samym wózku, co Newcastle United.

– Czy musimy się obudzić? Nie. Zmienić filozofię? Tak – mówi Claudio Ranieri i zapowiada, że będzie wymagał twardej gry w pojedynkach i „angielskiego ducha”. Jeśli piłkarze spełnią oczekiwania przy pierwszej próbie i zneutralizują najlepszy atak w lidze, obiad zjedzą na koszt nowego trenera. W Leicester City i Fulham obietnice Włocha nie skutkowały natychmiastowym efektem. Do trzech razy sztuka?

Maciej Sarosiek