Ligi w Europie Premier League

03.05.2014 08:00

Futbol w czasach oligarchii

Garri Kasparow, były szachowy mistrz świata, a teraz rosyjski polityk będący w opozycji do Kremla, niedawno napisał na Twitterze, że przeciętny kibic piłkarski u ułożyłby lepszą listę bogatych Rosjan, w których powinny być wymierzone sankcje, niż ta, którą zrobił prezydent Stanów Zjednoczonych Barack Obama.

Gdyby w związku z rosyjską aneksją należącego do Ukrainy Krymu zablokowano konta pochodzącym z Rosji ludziom finansującym europejskie piłkarstwo, mogłoby powstać duże zamieszanie.

Jednym z głównych partnerów strategicznych Ligi Mistrzów jest przecież rosyjski koncern Gazprom. Na dodatek wspomniana firma jest sponsorem takich klubów jak rosyjski Zenit Sankt Petersburg, niemieckie Schalke 04 Gelsenkirchen, serbska Crvena Zvezda Belgrad i przede wszystkim angielska Chelsea Londyn.

Znajomi Romana

Od 11 lat właścicielem The Blues jest rosyjski oligarcha Roman Abramowicz. Gdy po raz pierwszy pojawił się na Stamford Bridge, był szerzej nieznanym gubernatorem Czukotki. Natomiast teraz jest jednym z najpopularniejszych na świecie właścicieli klubów piłkarskich. Za jego rządów Chelsea w 2005 roku po półwieczu oczekiwań po raz drugi w historii została mistrzem Anglii, a potem zdobyła ten tytuł jeszcze dwukrotnie. Sześć lat temu The Blues awansowali do finału Ligi Mistrzów, ale chociaż mecz finałowy rozegrano w ojczyźnie Abramowicza, to na moskiewskich Łużnikach przegrali jednak z Manchesterem United. Marzenie spełniło się dopiero cztery lata później, gdy w decydującej batalii wygrali z Bayernem, i to w Monachium. W następnym sezonie triumfowali natomiast w Lidze Europy, a teraz są w najlepszej czwórce Champions League.

Chelsea ma w kadrze tak wielu znakomitych piłkarzy, że musi ich wypożyczać. Klubem satelickim jest Vitesse Arnhem, które na półmetku kończącego się sezonu było liderem holenderskiej Eredivisie. Wtedy jednak nastąpiły zmiany własnościowe i Gruzina Meraba Żordanię zastąpił lepiej znany właścicielowi Chelsea, partner w interesach, Rosjanin Aleksandr Czygryński. Żordania kilka tygodni temu udzielił sensacyjnego wywiadu holenderskiej gazecie „De Telegraaf”, w którym zasugerował, że właściciele Chelsea kazali odpuścić Vitesse w tym sezonie walkę o tytuł mistrzowski. Trzeba przyznać, że od początku rundy rewanżowej zespół zawodził i wypadł poza pierwszą trójkę w tabeli ligowej. Inna sprawa to fakt, że kilka lat temu Gruzin był w ojczyźnie aresztowany za malwersacje finansowe.

– Nie jestem nowym Abramowiczem – mówił prawie dwa lata temu w wywiadzie dla dziennika „Daily Mail” Anton Zingarewicz, wykształcony w Anglii, syn rosyjskiego miliardera Borysa Zingarewicza, gdy został większościowym właścicielem klubu Reading. Warto przypomnieć, że kilka miesięcy później pojawiły się pogłoski, że jest on zainteresowany kupnem Lechii Gdańsk. Na razie nic nie wskazuje na to, żeby Anton poszedł w ślady słynnego Romana, ale ma pięć lat na to, żeby Reading stał się silnym klubem. W pierwszym sezonie jego rządów zespół spadł do Championship, a teraz liczył na zakwalifikowanie się do play-offów o powrót do angielskiej elity. Może jego zainteresowanie futbolem nie skończy się tak, jak stało się w przypadku pochodzącej z Rosji familii Gajdamaków w Portsmouth. Klub tuła się na czwartym poziomie w Anglii, tyle że Arkadij i Aleksander Gajdamakowie podobno zachowali swoje udziały w klubie.

Przyczółek w Monte Carlo

Uznawany przez magazyn „Forbes” za najbogatszego Rosjanina Uliszer Usmanow inwestuje natomiast w Arsenal Londyn. Gdyby miał sto procent akcji, to zapewne Kanonierzy byliby w stanie osiągać takie sukcesy jak Chelsea. Na razie dysponuje niespełna 30 procentami udziałów i na dodatek pozostaje od dawna w konflikcie z innym akcjonariuszem, amerykańskim biznesmenem Stanem Kroenke. Usmanow ukończył moskiewski Państwowy Instytut Stosunków Międzynarodowych, stanowiący kuźnię kadr w krajach powstałych po upadku ZSRR.

Jego absolwentem jest również Wadim Wasiliew, wiceprezydent i dyrektor generalny AS Monaco. W klubie z księstwa leżącego na Lazurowym Wybrzeżu zatrudnił go Dmitrij Rybołowlew, który od ponad dwóch lat jest większościowym udziałowcem ASM. Trafił tam, gdy klub przeżywał kryzys i grał w Ligue 2. W ubiegłym roku Monaco wróciło do francuskiej ekstraklasy, a w tym sezonie zostało głównym konkurentem PSG w rywalizacji o tytuł mistrza Francji. Jednak nawet tytuł wicemistrzowski daje możliwość gry w następnej edycji Champions League. Gdy dziesięć lat temu ASM grało w finale tych rozgrywek, na koszulkach zawodnicy mieli reklamę Fedcom, firmy należącej do innego Rosjanina – Aleksieja Fedoriczewa. I z krótką przerwą nadal ją mają. Ale nie od dziś wiadomo, że księcia Monako Alberta wiążą od dawna przyjacielskie więzy z prezydentem Rosji Władimirem Putinem, i jako członek Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego miał duży wpływ na to, że tegoroczne zimowe igrzyska olimpijskie odbyły się w Soczi.

Ilham Alijew, prezydent Azerbejdżanu, który również powstał w wyniku rozpadu Związku Radzieckiego, postanowił promować swój kraj poprzez futbol. Reklama Azerbejdżanu znajduje się na koszulkach Atletico Madryt, tegorocznego półfinalisty Ligi Mistrzów. Tak naprawdę odrodzenie klubu nastąpiło wtedy, gdy pojawiły się pieniądze z tego roponośnego państwa. Dodajmy, że Alijew także jest absolwentem wspomnianego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych w Moskwie. Inna ciekawostka jest taka, że w roli selekcjonera reprezentacji Azerbejdżanu zatrudniono mistrza świata z 1974 roku – Niemca Bertiego Vogtsa. Dodajmy, że rolę ambasadora Gazpromu odgrywa jego kolega z tamtej reprezentacji RFN Franz Beckenbauer.

Jak widać, pieniądze pochodzące od zamożnych ludzi, którzy urodzili się i wychowali w dawnym Związku Radzieckim, wywierają ogromny wpływ na europejski futbol, dają też zarobić ludziom związanym z piłką.

Zbigniew Mroziński

Możliwość komentowania została wyłączona.