Czy to już kryzys? Jagiellonia bez zwycięstwa od miesiąca
Schemat ostatnich meczów Jagiellonii Białystok był następujący – „Duma Podlasia” zdecydowanie przeważała, ale w najważniejszych momentach szwankowała skuteczność. Mecz z Lechią Gdańsk obnażył jednak wszystkie braki zespołu Adriana Siemieńca, w którym kuleje nie tylko wykańczanie akcji.
Oczywiście nikt przy ul. Słonecznej nie bije jeszcze na alarm, bo też nie ma takiego powodu. Dziewięć punktów w sześciu meczach „Dumy Podlasia” to doskonały wynik, w porównaniu chociażby z czterema „oczkami” Górnika Zabrze czy trzema Wisły Płock. Drużyna Adriana Siemieńca pozostanie na podium PKO BP Ekstraklasy po 24. kolejce i ma jeszcze w zanadrzu zaległy mecz z GKS Katowice. Niemniej, sama sobie utrudniła zadanie w walce o mistrzostwo Polski.
Nieskuteczność zastąpiła pragmatyzm i rozmach
Na początku roku, Jaga imponowała i pragmatyzmem i rozmachem. Starcie z Widzewem Łódź (3:1) to był przykład niesamowitej konsekwencji w grze i umiejętności wypunktowania rywala – trzy celne strzały, trzy gole, przy 46% posiadaniu piłki i współczynniku xG na poziomie 1,10. Gospodarzom w niczym nie pomogły ściągane zimą za grube miliony nowe gwiazdy, skoro białostoczanie po swojej stronie mieli zgranie. Potyczka z Motorem Lublin (4:1) w następnej serii gier to z kolei przykład nieustępliwości i determinacji, bo efektowny rezultat może być mylący. Jesus Imaz i spółka oddali co prawda aż 22 strzały na bramkę Ivana Brkicia (z czego połowa celnych), ale do 72. minuty remisowali 1:1. Gdy jednak w końcowych 18 minutach weszli na najwyższe możliwe obroty, z rywala nie było co zbierać.
To po tym spotkaniu, białostoczanie powrócili na fotel lidera PKO BP Ekstraklasy. I nadal nim są, ale kolejnymi trzema meczami pozbawili się możliwości umocnienia na pierwszej pozycji. Starcie z Cracovią (0:0) to znów zdecydowana przewaga, ale… – Nie patrząc za bardzo na statystyki, to dużo nam funkcjonowało. Posiadaliśmy dużo kontroli z piłką, nieźle funkcjonował też nasz pressing. Nie wykorzystaliśmy jednak sytuacji, które sobie stworzyliśmy w polu karnym – tłumaczył Adrian Siemieniec. Potyczka z Radomiakiem (1:1) to huraganowe ataki w pierwszej połowie (11 strzałów, 68% posiadania piłki), ale w drugiej połowie wystarczyła jedna skuteczna akcja gości i białostoczanie musieli gonić wynik. – Patrzysz z boku na mecz, który powinien zakończyć się twoim zwycięstwem, a mógł zakończyć się też porażką. Jestem zadowolony i dumny z drużyny, z tego, w jaki sposób dzisiaj graliśmy – stwierdził wówczas szkoleniowiec Jagi.
Jego podopieczni byli wówczas po pierwszym starciu z AFC Fiorentina (0:3) w play-offach Ligi Konferencji, zmęczeni tyleż fizycznie, co psychicznie, bo jednak zupełnie nie zasługiwali na tak wysoką porażkę. Z kolei postawa w potyczce z Legią Warszawa (2:2, intensywna pierwsza połowa i wyraźne osłabnięcie w drugiej połowie, które omal nie skończyło się porażką) była pochodną, wyczerpującego, 120-minutowego rewanżu we Florencji. – Trzeba brać pod uwagę cały kontekst, co działo się w czwartek, choć nie będziemy używać tego jako wymówki, ale ja jako trener czułem z boku, że na pewnym etapie ten mecz nam trochę „wyszedł” i trzeba było się tego po tym heroicznym, czwartkowym boju spodziewać – skomentował Siemieniec.
Jagiellonia spuchła trochę w drugiej połowie, siadła fizycznie po pucharach, paradoksalnie odpadniecie z LK przybliża ich do mistrzostwa. Żaden Polski zespół nie ma kadry na dwa równe mecze co 3 dni i zagrania 180 minut biegając na pełnej prędkości.
W tym samym czasie Lech Poznań zdobył dziewięć punktów, a Zagłębie Lubin siedem. Oba zespoły po 23. kolejce dogoniły Jagiellonię w tabeli PKO BP Ekstraklasy.
Bez efektu zaskoczenia
Dobrą okazją do przełamania było piątkowe spotkanie z Lechią Gdańsk, która też ostatnio wpadła w dołek. Biało-zieloni najpierw przegrali z Zagłębiem Lubin (0:2), a później zremisowali z Arką Gdynia (2:2), niebezpiecznie zbliżając się do strefy spadkowej. Tymczasem na Polsat Plus Arenie Gdańsk to gospodarze nadawali ton boiskowej rywalizacji, a Jagiellonia tylko biegała za piłką. 3:0 to dla nich najniższy wymiar kary, bo podopieczni Johna Carvera miel multum dogodnych sytuacji bramkowych. – Mało nam w tym meczu wychodziło – przyznał szczerze Siemieniec na konferencji prasowej.
W zgodnej opinii ekspertów i białostockich fanów to był jeden z najgorszych meczów żółto-czerwonych w tym sezonie. I tym razem nie chodziło wyłącznie o brak skuteczności, bo Jaga popełniła w zasadzie wszystkie możliwe błędy w każdym elemencie piłkarskiego rzemiosła. Środkowi obrońcy – Andy Pelmard i Apostolos Konstantopoulos mieli problem z właściwym ustawieniem, a boczni defensorzy (Bartłomiej Wdowik i Norbert Wojtuszek) kompletnie nie radzili sobie ze skrzydłowymi Lechii. Taras Romanczuk i Bartosz Mazurek przegrali walkę o środek pola z Rifetem Kapiciem i Ivanem Żelizko, a Kajetan Szmyt i Alejandro Pozo nie dostarczyli zbyt wielu podań do Jesusa Imaza i Afimico Pululu, którzy sami musieli cofać się poza pole karne, aby wywalczyć piłkę. Oczekiwanego powiewu świeżości nie wnieśli również rezerwowi, zwłaszcza Matias Nahuel i Samed Bazdar.
Siemieniec ubolewał jednak przede wszystkim nad postawą w defensywie. – Straciliśmy bardzo proste bramki – przyznał. Zaiste, pierwszy gol dla Lechii to popis Kapicia, który urządził sobie slalom między białostockimi obrońcami, a dwa trafienia Aleksandara Cirkovicia poprzedziły złe ustawienie stoperów Jagi. Bartłomiej Wdowik przyczyny porażki bardziej upatrywał z kolei w cechach wolicjonalnych. – Nie pokazaliśmy tej gry, charakteru i agresywności. Zwykle gramy w tych meczach odważnie, ofensywnie, a dzisiaj zabrakło nam wszystkiego – serca, energii i jakości – przyznał.
W porównaniu z Lechem czy Zagłębiem Jagiellonia w ostatnich tygodniach wygląda na zespół ospały, do bólu schematyczny, w którym nie można mówić o żadnym „efekcie zaskoczenia”. O ile do tej pory problemem zdawała się być wyłącznie skuteczność, tak starcie z Lechią obnażyło słabość defensywy oraz olbrzymie kłopoty z kreowaniem sytuacji. Siemieniec doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Teraz przed jego drużyną maraton czterech spotkań domowych – z Piastem Gliwice, GKS Katowice, Wisłą Płock i Lechem Poznań. – Musimy wykorzystać ten potencjał – podkreśla.
W zgodnej opinii ekspertów i białostockich fanów to był jeden z najgorszych meczów żółto-czerwonych w tym sezonie. I tym razem nie chodziło wyłącznie o brak skuteczności, bo Jaga popełniła w zasadzie wszystkie możliwe błędy w każdym elemencie piłkarskiego rzemiosła
Gra na Chorten Arenie niekoniecznie musi być jednak atutem „Dumy Podlasia”. Ta bowiem przy ul. Słonecznej wygrała zaledwie dwa z ostatnich pięciu meczów. I to kolejny problem, z którym Jaga w najbliższym czasie musi się zmierzyć. Z innym, a mianowicie serią czterech meczów bez zwycięstwa, Siemieniec z powodzeniem mierzył się już wcześniej. Podobna niemoc dopadła bowiem Jagę za jego kadencji dwukrotnie: w sezonie 2022/2023 (między 31. a 34. kolejką) i 2024/2025 (między 15. a 18. kolejką). Passa sprzed trzech lat przyszła w momencie, gdy niedoświadczony szkoleniowiec przejmował białostocki zespół, a ten z trudem utrzymał się w Ekstraklasie. Co działo się z Jagą w kolejnej kampanii, wszyscy dobrze pamiętamy. Z kolei brak zwycięstw w końcówce roku 2024 wynikał z morderczego tempa spotkań na trzech frontach, z którym białostoczanie przestali w pewnym momencie sobie radzić. Wiosną znów wrócili jednak na zwycięskie tory. Jak będzie teraz, w sytuacji, gdy PKO BP Ekstraklasa to jedyne rozgrywki, w których uczestniczy „Duma Podlasia”?
Po porażce z Wisłą Płock, Lechia Gdańsk ma tylko trzy punkty przewagi nad strefą spadkową. Trener biało-zielonych, John Carver nie uważa jednak, aby byłby to powód do paniki.