FOT. PRESSFOCUS

Mistrzostwa Świata 2026

11.06.2026 18:56

STANY PODGORĄCZKOWE: Pięć i pół tygodnia

Zaczynają się XXIII finały MŚ, a nas w Polsce ogarnia jakiś smutek. Zapomnieliśmy trochę, jak to jest chłonąć wielką imprezę bez udziału polskiej drużyny.

Zbigniew Mucha

Byliśmy na dwóch ostatnich mundialach i pięciu turniejach o mistrzostwo Europy. Mocne reprezentacje, jak choćby Norwegia, mogą nam takich serii zazdrościć. W zamian my im tego, co prawdopodobnie czeka ich na World Cup 2026. U nas nie ma dyskusji na temat powołań Jana Urbana. Nie ma analizowania szans. Telewizje śniadaniowe nie będą raportowały o tym, co było na obiad w bazie biało-czerwonych. Chyba dopiero teraz, kiedy gorączka ogarnia cały świat, a na pewno 48 jego krajów, polscy piłkarze najmocniej uświadamiają sobie własną porażkę. Dopiero teraz widzą najwyraźniej, ile tracą, że ich tam nie ma.

Kiedy pierwszy raz usłyszałem o czymś takim jak mundial, trwał właśnie ten hiszpański, w 1982 roku. Miałem szczęście, że z Polakami w roli głównej. Konstatacja, że to już XII finały MŚ wprawiła mnie w rozpacz, że nie widziałem 11 poprzednich. Bo dla wszystkich zakochanych bez pamięci w futbolu drogowskazem zawsze będzie mundial. I dla nas wszystkich zaczyna się właśnie miesiąc miodowy, a nawet ciut więcej niż miesiąc, konkretnie szalone pięć i pół tygodnia. Ale – uwaga – zakochanych bez pamięci i bezwarunkowo. To ważne zastrzeżenie. Prawda bowiem jest taka, że to trzeci kolejny mundial, który toczyć się będzie w klimacie protestów, narzekań i kontrowersji. Tak było również w Rosji i Katarze, choć chyba nigdy tak wyraźnie, jak obecnie. Kiedy później zaczynała się gra, wszyscy zapominali, a świat biegł dalej. Teraz może być podobnie i to nawet w sytuacji, kiedy tuż przed inauguracją imprezy amerykańskie siły przeprowadziły naloty na Iran.

Na FIFA zaś narzekają wszyscy lub prawie wszyscy. Na rozdęty turniej, na godziny, na północnoamerykański, niesprzyjający wyczynowi klimat i brak… klimatu pięknej imprezy. Skrupulatne kontrole bezpieczeństwa są uciążliwe nawet dla piłkarzy. Reprezentanci Iranu mają dość nagabywania na tematy pozapiłkarskie. Afera z niewpuszczeniem do Stanów somalijskiego sędziego skłoniła pytanego o to Gianniego Infantino do poradzenia innym, by się trochę… wyluzowali. Drożyzna, szaleństwo cenowe absolutnie wszystkiego, nie tylko wejściówek meczowych, dopełnia obrazu. Największy mundial w historii, zapraszający nawet drużyny z Curacao, Panamy czy Jordanii, miał być dla wszystkich, a wygląda, że będzie dla mało kogo. Nawet stacje telewizyjne zszokowane kosztami w dużej mierze będą relacjonować imprezę z dala od niej.

A z tego narzekania rodzi się obawa, czy właśnie nie popsuto czegoś, co wydawało się niemożliwe do zepsucia. Czytam na Onecie przedruk tekstu z Die Wielt, a tam Jens Bierschwale, powołując się na badania opinii publicznej zlecone przez ARD i Die Welt, podaje, że tylko 32 procent ankietowanych Niemców deklaruje regularne śledzenie mundialu, 67 procent twierdzi, że mniej ich impreza interesuje lub zgoła w ogóle. Jeśli mówią to Niemcy, to nie jest dobrze. Mam tylko nadzieję, że gdy w czwartek wieczorem wybrzmi pierwszy gwizdek na Stadionie Azteków – jedynym, który trzykrotnie otwierał turnieje o mistrzostwo świata – to pamiętając wciąż o wszystkim, co nam się nie podoba, damy się pochłonąć sportowej przyjemności.

Zbigniew Mucha

Label

Imię*

E-mail*

Label

Imię*

E-mail*

0 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany