10 najważniejszych meczów Boruca w kadrze

Przed mistrzostwami wspólnie z Euzebiuszem Smolarkiem wyrasta na gwiazdę pierwszej wielkości polskiej piłki. Obaj trafiają do reklam i w nich, obok Żurawskiego, jest pokładana nadzieja na sukces w Niemczech. Spełnia ją tylko Boruc.

Za Ekwador (0:2) dostaje trójkę, co i tak jest najwyższą oceną w polskiej ekipie do spółki z Ebim. Przeciwko Niemcom przechodzi samego siebie, dokonuje w bramce niesamowitych parad – zatrzymuje kilkukrotnie Miroslava Klose, Lukasa Podolskiego, Philippa Lahma. Nie daje rady tylko w 91 minucie: spóźniony Dariusz Dudka, który osiem minut wcześniej wszedł za Michała Żewłakowa, nie zablokował dośrodkowania Davida Odonkora, wślizgiem piłkę do bramki wpakował Oliver Neuville. Z oceną 5 jest najlepszy na boisku.

– W Niemczech daliśmy ciała na całej linii, to fakt, ale może to wcale nie jedyna szansa, jaką na podbicie świata otrzyma moje pokolenie? Chcę w to wierzyć – mówi w „PN”. U kolejnego selekcjonera Leo Beenhakkera na początku przegrywa rywalizację z Kowalewskim.

5) 12.06.2008, Wiedeń:
Austria – Polska 1:1.
Najlepszy na Euro
Z tego meczu Polacy zapamiętają trzy osoby: Rogera Guerreiro, Howarda Webba i Artura Boruca. Znów najlepszy w zespole (nota 5,5), świetny w pierwszym meczu z Niemcami (mimo 0:2 też najlepszy w drużynie). „Po meczu wrażenie najspokojniejszego w grupie zrozpaczonych Polaków sprawiał ten, który na boisku aż kipiał ze złości, po męsku wyrażając uczucia, jakie żywi do naszych obrońców, czyli Artur Boruc. Gdyby nie bramkarz Celtów, który w pierwszym kwadransie wybronił trzy stuprocentowe sytuacje, już do przerwy mogło, i powinno, być po emocjach. (…) Jest bramkarzem światowej klasy i co do tego nikt nie ma wątpliwości” – pisał w korespondencji Zbigniew Mucha. – Artur rzeczywiście jest w kapitalnej formie, fizycznej i psychicznej, i to już od dłuższego czasu – potwierdził Andrzej Dawidziuk, trener bramkarzy.

W pożegnalnym meczu z Chorwacją (0:1) znowu zagrał na 5,5. O skali Borucomanii nawiązując do narodzin syna bramkarza, o czym w tamtym czasie wszyscy mówili, pisał w felietonie redaktor Atlas: „Nie ma chyba nikogo w kraju, kto by nie chciał złożyć szczerych gratulacji Arturowi, ale najlepszy prezent z tej radosnej okazji sprawił sobie sam! Przecież to jest golkiper genialny, o czym niby już i tak wiedzieliśmy, obserwując z oddali rozkwit jego talentu w Celticu. Całkiem jednak co innego wiedzieć, a co innego widzieć. Powtarzane od pewnego czasu plotki – o rychłym odejściu Boruca ze Szkocji do włoskiej Serie A – nie mają żadnego znaczenia. Można jedynie współczuć szperaczom AC Milan, iż do tej pory jakoś nie wykazują się ani inteligencją, ani refleksem. Zatem jeśli się ten transfer nie uda, wyłącznie ich strata. Artur na pewno da sobie radę wszędzie, gdziekolwiek go los skieruje. Trochę tylko szkoda, iż prawdopodobnie zniknie obserwatorom Euro z oczu już od dziś, czyli po poniedziałkowym meczu z Chorwatami. To jednak przecież nie jego wina, że jest wielki pomiędzy malutkimi, bo naokoło same futbolowe krasnoludki”.

6) 28.03.2009, Belfast:
Irlandia Północna – Polska 3:2.
Samobój Żewłaka
Jeden z najgłośniejszych rozdziałów w reprezentacyjnej karierze. Przed meczem piłkarz z Ulsteru, Warren Feeney, nawoływał kibiców do sprowokowania golkipera. Po latach gry w Celtiku Boruc podpadł protestantom wykonywaniem znaku krzyża w kierunku znanych z takich przekonań kibiców Rangersów czy paradowaniem po meczu w koszulce z podobizną Ojca Świętego Jana Pawła II. Przedstawiająca bramkarza okładka nr 13 z 2008 roku i tytuł „Gorzki smak Belfastu” najlepiej oddają to, co stało się w meczu o punkty w eliminacjach mistrzostw świata w Republice Południowej Afryki. Winnym porażki 2:3, po której drużyna narodowa spadła na piąte miejsce w grupie, właściwie tracąc szanse na kwalifikację, obwołany został Boruc. Wszystko przez akcję z 61 minuty, kiedy Michał Żewłakow – prywatnie bliski przyjaciel Boruca i stały współlokator na zgrupowaniach kadry – podał piłkę do bramkarza. Na nierównej murawie ten skiksował i futbolówka wtoczyła się do bramki. – Nie potrafię sobie przypomnieć, kiedy tak źle czułem się psychicznie po grze. Nie wiem, jak ludziom spojrzeć w oczy – mówił po spotkaniu Żewłak.

– Artur Boruc wywołał wojnę religijną i Bóg go za to pokarał. W moim przekonaniu bramkarz Celticu Glasgow powinien zrezygnować z gry w kadrze na pewien czas i spokojnie przeanalizować wszystko, co się ostatnio wokół niego dzieje – mówił w „PN” Jan Tomaszewski. Dla Boruca to drugi słaby występ w eliminacjach mundialu, pierwszy zaliczył przeciwko Słowacji w Bratysławie (1:2). Za sobą ma też pierwszą większą aferę obyczajową w reprezentacji. Wspólnie z Dariuszem Dudką i Radosławem Majewskim zostali zawieszeni za tak zwaną aferę alkoholową po meczu z Ukrainą we Lwowie w sierpniu 2008 roku.

7) 9.09.2009, Maribor:
Słowenia – Polska 3:0.
Wypadnięcie z kadry
„90 minut żenady” brzmi tytuł ramki opisującej mecz. Boruc w ostatnim spotkaniu Beenhakkera w roli selekcjonera nie zachwyca, ale i tak z oceną 2 jest najlepszy w polskim zespole. Wśród rozliczeń pracy Holendra niektórzy punktują zbytnie przywiązanie do nazwisk przewijających się w reprezentacji jeszcze od czasów Janasa. Boruc ma 29 lat i od nowego trenera drużyny narodowej Stefana Majewskiego nie otrzymuje powołania na kończący kwalifikacje dwumecz z Czechami i Słowacją. Do kadry wracają Dudek i Kowalewski.

8) 10.10.2010, CHICAGO:

Stany Zjednoczone – Polska 2:2. 

Smuda Dyzma

Na kolejny występ w reprezentacji czeka prawie rok – na początku września zagrał towarzysko z Ukrainą. Ma też nowy klub: od lipca 2010 roku jest zawodnikiem włoskiej Fiorentiny. Cieszący się popularnością kibiców nowy trener drużyny narodowej Franciszek Smuda szykuje rewolucję na pozycji bramkarza, szybko namaszczając do tej roli na Euro 2012 młodszego od Boruca o 10 lat Wojciecha Szczęsnego. We Florencji jednak odżywa. Porządkuje życie prywatne i szybko wyrasta na jednego z lepiej ocenianych bramkarzy Serie A.

– (…) Nigdy nie dodałem, że skreślam Artura. Bo go nie skreśliłem. Tyle że Artur z Euro 2008 i z Fiorentiny to dwaj różni bramkarze. Tymczasem Fabian jest coraz bliższy wyjściowego składu w Arsenalu, a Tytoń jest obok Adriana Mierzejewskiego i Łukasza Piszczka największym objawieniem mijającego roku w reprezentacji – mówi na naszych łamach Smuda.

Na pokładzie samolotu lecącego z Ameryki Północnej do Warszawy dochodzi do sprzeczki między selekcjonerem a Borucem i Żewłakowem, którzy pili wino i w ocenie trenera zachowywali się niestosownie. W wywiadzie dla nSport bramkarz nazywa szkoleniowca Dyzmą i dodaje: – Smuda nie kontroluje tego, co mówi. W normalnym świecie dostałby za to w pysk. Nie umie słuchać.

Na ponad dwa lata wypada z reprezentacji.

9) 15.11.2013, Charków:
Ukraina – Polska 1:0.
Ostatni raz o punkty
Po zakończonej klęską na mistrzostwach Europy erze Smudy drużynę narodową przejmuje Waldemar Fornalik. Na
początku stawia na Szczęsnego, Boruc (wtedy już piłkarz Southampton) wraca do reprezentacji w lutym 2013 roku
i wskakuje do bramki na kolejne mecze eliminacji mistrzostw świata. W spotkaniu z Ukraińcami, dającym jeszcze
teoretyczne szanse na baraże mundialu w Brazylii, po raz ostatni broni o punkty.

W tym czasie zdecydowanie lepszy okres przeżywa na niwie klubowej. Southampton staje się rewelacją Premier League przy wydatnym udziale Boruca, który zostaje w październiku nominowany do prestiżowej nagrody piłkarza miesiąca angielskiej ekstraklasy. Po raz kolejny gra na nosie wszystkim krytykom; może z opóźnieniem, ale trafił do ligi, o której od zawsze marzył.

10) 14.11.2016, Wrocław:
Polska – Słowenia 1:1.
Dziewiąty raz u Nawałki
W przegranym 0:2 debiucie selekcjonera Nawałki w listopadzie 2013 roku gra cały mecz i znowu jest najlepszy na boisku. Trener nie wyobraża sobie bez Boruca kadry (zasiada w radzie drużyny), ale mecze o punkty są już sprawą młodszych Szczęsnego i Fabiańskiego. Przeciwko Słowenii gra po raz 64 w ogóle i dziewiąty u Nawałki, w dodatku niedługo po kolejnej aferze alkoholowej w kadrze, w której miał brać czynny udział. W ocenach po meczu ze Słowacją Leszek Orłowski pisze i pyta: „Przy golu na 0:1 zaspał. Po jakie licho kadrze ten weteran? Czemu zagrał on, a nie idący ostro w górę Łukasz Skorupski? To powinno być pożegnanie Boruca z kadrą”. 

W marcu na Instagramie ogłasza decyzję o zakończeniu reprezentacyjnej kariery. Po kilku miesiącach zapada decyzja, że bramkarz otrzyma szansę występu numer 65 w narodowych barwach przeciwko Urugwajowi i pożegnania się z kibicami na Stadionie Narodowym. Żaden golkiper w historii nie zagrał więcej meczów w reprezentacji Polski.

TEKST UKAZAŁ SIĘ W NAJNOWSZYM NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA” (45/2017)