Polska Reprezentacja Polski

29.10.2020 16:58

Zbigniew Boniek zdradza kulisy swojej kariery

Zbigniew Boniek zdradza kulisy swojej kariery. Poznajcie „Mecze mojego życia”!

Rozegrał wiele niesamowitych meczów, został legendą polskiej piłki, zaliczył przygodę z reprezentacją Polski w roli selekcjonera, a teraz stoi na czele PZPN. Zbigniew Boniek od lat ma wielki wpływ na historię futbolu w naszym kraju. Które spotkania były dla niego tymi kluczowymi? Które zapamiętał najlepiej? Odpowiedź na te i inne pytania znaleźć można w oficjalnej książce szefa polskiej piłki – „Mecze mojego życia”.

Fragment książki:

Z Francją nie mógł grać Smolarek (zawieszony za kartki), ja wracałem do składu po jednomeczowej przerwie. W takich sytuacjach zawsze docenia się kolegę, który nie może wystąpić. Ze Smolarem grało mi się znakomicie; był szybki, silny, walczył o każdą piłkę, przy korzystnym wyniku potrafił wziąć na siebie nawet dwóch rywali i „odholować” ich do narożnika boiska – wszystko po to, by zarobić cenne sekundy, tak jak to się stało w starciu z ZSRR. Ale nie mogliśmy go bez końca żałować, trener musiał coś wymyślić.

Przy kolacji dzień przed meczem spokojnie wypiliśmy po dwa piwka – to zawsze pomagało zbudować nam atmosferę, która zaczynała być luźna, swobodna. W drużynie nie było zresztą ani śladu tak dobrze nam znanego napięcia przedmeczowego.

Po kolacji Piechniczek zawołał mnie do siebie. Zaczął bez owijania w bawełnę:

– Widzę, że zaczyna się to trochę rozłazić, coraz trudniej mi was zmobilizować… Rozmawiałem dziś z Marianem Renke, przewodniczącym Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu [odpowiednik dzisiejszego Ministerstwa Sportu]. I pan minister mówi: „Jeśli jutro nie wygracie, to nikt w Polsce nie będzie pamiętał o tych mistrzostwach świata. Musicie wygrać, jeśli chcecie przejść do historii”.  Wchodzicie do historii czy nie? – Pytanie naszego trenera było raczej retoryczne.

„Dlaczego trener rozmawia o tym ze mną? Przecież kapitanem jest Władek Żmuda” – pomyślałem. Mieszkałem z Władziem w jednym pokoju, graliśmy razem w Widzewie i mieliśmy świetne relacje. Ale wiadomo, że moja pozycja w drużynie była mocna. A trener chciał przeze mnie i najstarszych zawodników przekazać pozostałym konkretne przesłanie: „Panowie, mistrzostwa jeszcze się nie skończyły, został nam ostatni, najważniejszy mecz – o medal!”. Piechniczek wiedział, że wyjaśnię to kolegom. Trafił do mnie, bez dwóch zdań.

Rzeczywiście – spotkanie pocieszenia mogło okazać się najważniejszym meczem w naszym życiu. Już w pokoju zacząłem się niepokoić. Renke i Piechniczek mieli rację! Stan wojenny w Polsce, tyle trudności z przygotowaniem do mundialu, tyle poświęceń i mamy wrócić bez medalu? Zostało nam tylko 90 minut, by zdziałać coś konkretnego. Jeśli wrócimy bez trzeciego miejsca, kibice powiedzą: „No tak, grali w Hiszpanii, zajęli czwarte miejsce. Boniek strzelił trzy bramki w meczu z Belgią… i to wszystko”. Tyle ma zostać po tym niezwykłym turnieju? Czwarte miejsce? Ta najgorsza dla każdego sportowca lokata? A rywal był piekielnie mocny. Reprezentację Francji tworzyli klasowi, doświadczeni piłkarze, do tego była to wybiegana drużyna, która potrafiła grać niezależnie od klasy rywala.

Chodząc po pokojach, zauważyłem, że jedni grają w karty, inni piją piwko, a atmosfera nie jest specjalnie bojowa. Żadnej myśli, żeby przejść do historii. Zaczęliśmy gadać z Władkiem, Pawłem Janasem, ze Stefanem Majewskim i powoli dochodziliśmy do wniosku, że trzeba tę Francję ograć. Jechaliśmy „na rezerwie”, czuliśmy się potwornie zmęczeni, goniliśmy resztkami sił. Ale chcieliśmy zagrać głową, chęciami i poświęceniem.

Zostały nam 24 godziny. Koncentracja i wychodzimy na Francuzów!

Opis książki:

Cześć, witam serdecznie!

Pakujcie się, bo zabieram Was w podróż w przeszłość. Wielu mnie zna, ale nie wszyscy wiedzą, które mecze były najważniejsze w moim życiu. Ta książka Wam to wyjaśni. Opowiem o młodzieńczych czasach i „urywaniu” się z lekcji, zatargu z majorem Wojska Polskiego oraz talonie na Malucha, który dostałem za transfer do Widzewa. Przypomnę nerwową atmosferę mundialu w 1982 roku oraz mecz o trzecie miejsce, na który naszej kadrze – w co trudno uwierzyć – trudno było się zmobilizować.

Jak wyglądały kulisy legendarnego meczu z Niemcami z 2014 roku? Co działo się wewnątrz prowadzonej przeze mnie reprezentacji, dlaczego moja przygoda z kadrą w tej roli zakończyła się tak szybko? Dlaczego, już jako prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej, postawiłem na selekcjonera Adama Nawałkę? Dowiecie się o tym z pierwszej ręki. Przeczytacie o najważniejszych wydarzeniach w moim piłkarskim życiu, a jednocześnie – jednych z najważniejszych w historii polskiej piłki.

Od chłopaka z bydgoskich ulic, nieśmiało stawiającego pierwsze kroki w świecie dorosłej piłki, przez „Bello di Notte”, po selekcjonera kadry i prezesa PZPN

Zbigniew Boniek

Książkę można kupić pod TYM LINKIEM. 

Możliwość komentowania została wyłączona.