Polska Ekstraklasa

09.08.2016 07:02

Wywiad tygodnia z Robertem Sadowskim, prezesem Zagłębia Lubin

Zagłębie Lubin odpadło z europejskich pucharów po dwumeczu z SonderjyskE, ale piłkarze nie przynieśli kibicom wstydu. Aktualnemu wiceliderowi ekstraklasy zabrakło obycia na międzynarodowej arenie, nie sposób natomiast zarzucać ekipie Piotra Stokowca braku ambicji. A już tym bardziej strachu przed tak zwanym wirusem UEFA. Czy w myśl powiedzenia „do odważnych świat należy”, Miedziowy klub nie spowolni teraz tempa działań?

– Jak wychowanek klubu czuje się w roli prezesa Zagłębia?
– Najmniej istotne jest to, jak ja się czuję. Ważne jest tylko jak będę odbierany przez sztab, zawodników, pracowników klubu, kibiców i w ogóle ludzi piłki. Na ten temat można będzie jednak dyskutować dopiero po roku, dwóch, kiedy realne efekty mojego działania będzie można zauważyć, a w konsekwencji ocenić – mówi Robert Sadowski, który kieruje Zagłębiem od ponad dwóch miesięcy. – Obecnie pracujemy w dużym wymiarze godzin, co wynika także z gorącego okresu w jakim znalazł się klub. Od dziewięciu lat Zagłębie nie występowało w pucharach, a jeśli gra się w takim rytmie jak w pierwszej, drugiej i trzeciej rundzie kwalifikacji Ligi Europy, czyli co tydzień, a równolegle rozgrywa kolejne spotkania ligowe, to w kalendarzu musi zrobić się bardzo gęsto. Na szczęście regulaminy organizacyjne obowiązujące w ekstraklasie są bardzo spójne z tymi obowiązującymi w UEFA, więc oprócz drobnych korekt i wprowadzenia anglojęzycznych oznaczeń, nietrudno było dostosować nasz stadion do wymogów stawianych przez Europejską Unię Piłkarską. Pracując ponad jedenaście lat w Zagłębiu nie miałem obaw, żeby podjąć się roli prezesa, ponieważ posiadałem wystarczająco duże doświadczenie dotyczące organizacji klubu. Z wyłączeniem działu księgowości, zajmowałem się praktycznie wszystkim – marketingiem, PR, organizacją meczów, bezpieczeństwem, ticketingiem – więc tak naprawdę przejęcie kolejnych obowiązków i odpowiedzialności za cały klub, nie stanowiło dla mnie ogromnego problemu. Nie boję się wyzwań, twardo stąpam po ziemi, chcę iść do przodu. Na czele Zagłębia jest to możliwe.

– Nie miał pan obaw związanych ze startem w pucharach? Dziewięć lat temu przegrane eliminacje Ligi Mistrzów tak naprawdę stanowiły kres złotej drużyny Zagłębia. Teraz nie będzie podobnie?
Obawy w sporcie i wątpliwości powinny być zawsze, ale nie wolno ich uzewnętrzniać, bo to nikomu nie pomaga. Byliśmy optymistycznie nastawieni po losowaniu pierwszej rundy, po drugiej już znacznie mniej, ale potrafiliśmy wygrać dwumecze zarówno ze Slawiją Sofia jak i Partizanem Belgrad. Rzuty karne to wiadomo – loteria, ale wyszliśmy z nich obronną ręką. W trzeciej rundzie ponieśliśmy nieszczęśliwą porażkę z Duńczykami przed własną publicznością. Goście zamienili dwie, trzy sytuacje na dwie bramki, my sześć lub nawet siedem na jedną. Na tym opierałem optymizm przed rewanżem na terenie SondejyskE. W momencie, gdy w Lubinie podkręciliśmy tempo, przeciwnik się pogubił. Strzałów było dużo, dlatego wierzyłem w awans do czwartej rundy. Szkoda, że tak się nie stało, bo wyeliminował nas zespół, który nie przewyższał Zagłębia pod względem potencjału kadrowego i kultury gry. Kolejny dwumecz między tymi zespołami mógłby zakończyć się dla nas lepszym rezultatem, ale jednocześnie nie mam poczucia klęski. Dziękuję sztabowi i zawodnikom za te sześć meczów. Wracamy do gry w Lotto Ekstraklasie i Pucharze Polski, a doświadczenia z eliminacji Ligi Europy pomogą nam w przyszłości.

(…)

CAŁY WYWIAD MOŻNA ZNALEŹĆ W NOWYM NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.