Wywiad Tygodnia z Aleksandarem Vukoviciem: Ksywa Pinokio troszkę bolała
Przyjechał do Polski jako młody i obiecujący rozgrywający. Szybko zdobył z Legią tytuł mistrzowski i pewnie też dzięki temu został w naszym kraju – nie licząc przerw na dwa greckie epizody – na kilkanaście lat. Z boiskiem Aleksandar Vuković już się pożegnał, nagle i przedwcześnie w połowie kwietnia, choć miał jeszcze ważny kontrakt w Koronie Kielce. Dziś pora na podsumowanie bogatej i udanej, choć nie do końca spełnionej kariery.
ROZMAWIAŁ ADAM GODLEWSKI
Czy niezbyt pochopnie ogłosił pan zakończenie kariery? To była naprawdę właściwa decyzja już w tym momencie? Najlepsza z możliwych, i to z kilku powodów, choć na pewno nie była łatwa – mówi Vuković. – Nie postanowiłem zakończyć kariery pod wpływem impulsu, tylko starannie się nad wszystkim zastanowiłem. Może niezbyt długo, bo na to nie było czasu, ale na pewno nie popełniłem błędu. Miał pan ważny kontrakt jeszcze przez 15 miesięcy, więc może trzeba było zdecydować się na kolejny zabieg? Jest pan przecież młodym człowiekiem, dziś w wieku 33 lat piłkarze rzadko kończą kariery. Poddałem się zabiegowi w Poznaniu, gdzie obiecywano, że po nim moje dolegliwości miną. Tak się niestety nie stało, trening przestał być przyjemnością, ból w okolicy stawu biodrowego pozostał, więc uznałem, że mój organizm jest już wystarczająco wyeksploatowany, żeby powiedzieć dość. Dał mi jasny sygnał: chłopie, przyhamuj, zajmij się już robotą umysłową, najwyższa pora. Wiem, że w moim wieku niektórzy zawodnicy dopiero osiągają życiową formę, ale przecież nie jest regułą to, że najstarsze samochody mają największy przebieg. Mam wrażenie, iż teraz płacę za brak kontuzji, organizm został mocno wyżyłowany, bo grałem dużo, ze sparingami spokojnie zbierze się tysiąc, może nawet więcej meczów. I wcale niekoniecznie ból, który odczuwam, musi mieć źródło w biodrze. Podejrzewam, że promieniuje gdzieś od kręgosłupa, z pleców. Poważną grę w piłkę zaczynałem w połowie lat 90., kiedy nie szanowano piłkarzy tak jak dziś. Zdążyłem się załapać na bezsensowne bieganie po górach, które po latach musiało odbić się czkawką.
(…)
Moment, gdy przy Łazienkowskiej wołano na pana Pinokio, to najtrudniejszy okres w karierze? Najbardziej zwariowany, choć ja nigdy nawet nie rozmawiałem z Wisłą. Hasło jednego z menedżerów, że interesuje się mną Wisła, było fajną kartą przetargową przy rozmowach kontraktowych, dlatego nigdzie tego nie dementowałem. Ktoś nakłamał jednak, że w Krakowie już podpisałem kontrakt. I nigdy tego nie odwołano, puszczono plotkę, że Wisła po prostu się rozmyśliła, kiedy okazało się, że nie ma żadnej umowy i nie pójdę do Krakowa. Ksywa Pinokio troszkę bolała, troszkę była śmieszna. Efekt jest taki, że rozegrałem 250 meczów dla Legii Warszawa i 0 dla Wisły, z którą nigdy nie negocjowałem.
(…) Gdzie widzi pan swoją przyszłość? Przy futbolu. Z Polski na pewno nie wyjadę na stałe, bo tam chcesz żyć, gdzie się czujesz dobrze. Wydaje mi się więc, że najlepsza opcja dla mnie teraz to kursowanie między Banja Luką, Belgradem, Kielcami i Warszawą. Wszędzie mam mieszkania, to mój piłkarski dorobek.
(…)
Cały, obszerny wywiad w najnowszym wydaniu tygodnika Piłka Nożna
Widzew złożył ofertę za Brazylijczyka. Corinthians szykuje się do sprzedaży
Widzew Łódź był jednym z klubów, które w ostatnim czasie próbowały sprowadzić Gui Negao. Brazylijski napastnik otrzymał oferty, a wśród zainteresowanych znalazł się również klub z Polski. Corinthians nie wyklucza sprzedaży 19-latka w najbliższym oknie, ale oczekuje korzystnych warunków finansowych.