FOT. PRESSFOCUS

Polska Reprezentacja Polski

28.09.2026 22:59

Wnioski po meczu ze Szwecją. „Meczów nie wygrywa się jednym przebłyskiem”

Drugi mecz w Lidze Narodów zakończył się porażką biało-czerwonych. Choć momentami reprezentacja Polski prezentowała się naprawdę dobrze, trudno wyciągać po tym spotkaniu wiele pozytywnych wniosków. Co pokazał mecz ze Szwecją i jakie najważniejsze wnioski można z niego wyciągnąć?

Maciej Łanczkowski

Nowak już nie puka do składu. On powinien w nim zostać

Wiktor Nowak wykorzystał szansę w podstawowym składzie i potwierdził wszystko, co pokazał po wejściu z Bośnią. Grał bez kompleksów, szybko operował piłką, szukał progresywnych podań i dobrze odnajdywał się w grze na jeden kontakt z Zielińskim oraz Zalewskim. W pierwszej połowie był jednym z głównych powodów, dla których Polska na dłuższy czas przejęła kontrolę nad spotkaniem. Sam był też bliski gola po mocnym uderzeniu zza pola karnego.

Momentami trudno było uwierzyć, że rozgrywa dopiero drugi mecz w seniorskiej reprezentacji. Po przerwie zgasł razem z całym zespołem, ale nie zmienia to najważniejszego wniosku: Nowak w kilka dni przeskoczył z roli debiutanta do realnego kandydata do pierwszego składu na kolejne mecze.

Świetny fragment to za mało

Wynik 1:3 może sugerować jednostronne spotkanie, ale przez kilkanaście minut przed przerwą Polska grała naprawdę bardzo dobrze i nie będzie przesadą stwierdzenie, że był to najlepszy fragment gry reprezentacji za kadencji Jana Urbana. Biało-czerwoni przyspieszyli wymianę podań, zaczęli wychodzić spod pressingu i regularnie dochodzili do pola karnego. Johansson obronił strzał Casha, Żukowski uderzał głową, próbował Nowak, aż w końcu składną akcję wykończył Szymański. W tym okresie Szwedzi zostali zepchnięci głęboko i mieli wyraźny problem z tempem gry Polaków. Tyle że dobry kwadrans czy nawet dwadzieścia minut nie wystarcza na rywala tej klasy. Po przerwie Polska gra już źle. Nie potrafiła utrzymać intensywności, a dwa kolejne błędy w defensywie całkowicie odwróciły obraz meczu. Był przebłysk, ale wciąż brakuje ciągłości.

Obrona sama podarowała Szwedom gole

Trzy stracone gole i przy każdym można wskazać bardzo konkretny polski błąd. Przy pierwszym Kiwior zgubił Nygrena, który z kilku metrów praktycznie bez przeszkód skierował piłkę do siatki. Przy drugim Szymański dał się zbyt łatwo ograć Ayariemu po rozegraniu rzutu rożnego, a pomocnik Brighton miał mnóstwo miejsca na precyzyjne uderzenie. Trzeci gol był już konsekwencją fatalnego zachowania Wiśniewskiego, który źle ocenił lot dośrodkowania i zostawił Gyokeresa bez krycia.

Najbardziej niepokojące jest to, że podobny problem pojawił się już w marcowym barażu ze Szwecją. Polska potrafi tworzyć sytuacje, ale sama odbiera sobie szanse na dobry wynik prostymi błędami. Przy takiej grze w obronie trudno wygrać nawet wtedy, gdy ofensywa funkcjonuje przyzwoicie.

Szymański znów pokazał dwie twarze…

Sebastian Szymański najlepiej pokazuje, jak nierówny był występ reprezentacji. Z jednej strony zdobył jedyną bramkę dla Polski, dobrze wszedł w pole karne i wykończył najlepszą akcję zespołu w pierwszej połowie. Z drugiej, wcześniej zdarzały mu się niedokładne podania i niewykorzystane sytuacje, a po przerwie miał duży udział przy straconym golu na 2:1. Po rozegraniu rzutu rożnego Yasin Ayari jednym zwodem całkowicie go zgubił, a potem spokojnie przymierzył przy słupku. Szymański po raz kolejny pokazał więc, że potrafi dać reprezentacji konkret w pojedynczej akcji, ale wciąż trudno oprzeć na nim grę przez pełne 90 minut.

…podobnie jak Tymoteusz Puchacz

Tymoteusz Puchacz nie zagrał źle, ale kompletnie inaczej radził sobie w obowiązkach ofensywnych i defensywnych. Szwedzi bardzo szybko zorientowali się, gdzie Polska ma największy problem i konsekwentnie kierowali akcje na jego stronę. Patrik Walemark kilka razy łatwo mijał wahadłowego, a Daniel Svensson również potrafił tworzyć tam przewagę.

Puchacz miał duże lepsze momenty w ofensywie, między innymi dobre dośrodkowanie do Casha, ale przy ocenie jego występu nie sposób pominąć problemów bez piłki. Był spóźniony, niepewny w pojedynkach i już w pierwszej połowie obejrzał żółtą kartkę.

Co dalej z Urbanem?

Po takim początku Ligi Narodów pytania o Jana Urbana będą pojawiały się coraz częściej. Problem w tym, że reprezentacja przestała robić postępy. Remis z Bośnią, porażka 1:3 ze Szwecją, wcześniej przegrana z Ukrainą i remis z Nigerią oznaczają cztery kolejne mecze bez zwycięstwa. Urban nadal szuka ustawienia, rotuje składem i daje szanse nowym zawodnikom, co widać choćby po Nowaku, ale wyniki zaczynają ciążyć. Trudno mówić obecnie o zmianie selekcjonera, jednak październikowe spotkania z Rumunią i Bośnią prawdopodobnie zaważą o jego dalszej pracy w kadrze.

Label

Imię*

E-mail*

Label

Imię*

E-mail*

2 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany

Paulo

29 września, 2026 00:07

4-4-2 Panie Janie , to koło ratunkowe i ostateczne.
W środku Kawior z Bednarkiem a boki jak fantazja poniesie i będzie to grało.

3

Odpowiedz

Fredryg

29 września, 2026 00:40

Jeśli nawet Urban coś poprawi to w innym miejscu zepsuje. Wystawienie Casha na prawej pomocy było nieprofesjonalne, on dobrze się czuje jako uzupełnienie a niepełnoprawny skrzydłowy, ta osłabiło tą stronę nie pomogło to w ofensywie ani defensywie. ( Rozumiem takie rozwiazanie przy Mbape czy Yamalu ale przy Szwecji…). Dlatego nie cenie polskich trenerów na najwyższym poziomie, oni mają gen ostrożności przez który i tak przybywają. Do momentu kiedy była intensywność wyglądało to poprawnie i pokazuje jak ważny jest to aspekt dla takiej przeciętnej drużyny jak nasza. Zmiany uważam za nietrafione wręcz pogłębiające kryzys. Błędy w obronie były indywidualne ale również strukturalne które powinny być wcześniej omówione na tym poziomie. Żukowski w ataku nie przewiduje gry przez co źle szuka pozycji i jest mało agresywny. … Ale były też chwilowe momenty pozytywne. No cóż detale, intensywność, rozsądnie ustawienie z zarządzaniem drużyny, pozytywne nastawienie, decydują gdzie dana drużyna się znajduje

1

Odpowiedz

  wpDiscuz