fot. Krzysztof Porebski/PressFocus

Polska Ekstraklasa

23.10.2026 13:10

Uryga dla PN: Jordi zaczepił prezesa, a co za tym idzie wszystkich nas w klubie

Wielu stawiało już na nim krzyżyk, tymczasem Alan Uryga jest jedną z najjaśniejszych postaci Białej Gwiazdy po jej powrocie do Ekstraklasy. Liderem na boisku, poza nim, a do tego jego bramki w końcówkach przyniosły cenne punkty w meczach z Koroną i Śląskiem.

Jarosław Tomczyk

Ile razy tej jesieni musiał pan jako kapitan potrząsnąć wiślacką szatnią, bo pewnie były takie sytuacje?

Oczywiście, że były, nawet mimo tego, że wszyscy wokół twierdzą, że punktujemy i gramy nad wyraz dobrze – mówi Alan Uryga, kapitan Wisły Kraków.

Ale może właśnie dlatego gracie dobrze, że ktoś czasem drużyną wstrząśnie?

Nie mnie to oceniać, ale zapewne też. Od tego są liderzy, żeby w odpowiednich momentach reagować. Pierwsza taka sytuacja, która przychodzi mi do głowy, to przerwa w Kielcach. Zagraliśmy jedno z naszych najsłabszych 45-ciu minut w tym sezonie i ewidentnie potrzebowaliśmy wstrząsu, tej wyświechtanej męskiej rozmowy. Wtedy było najgoręcej. Potem w Warszawie też było jeszcze trochę takich dodatkowych, innych emocji.

Kto pana wspiera w tych momentach, kiedy trzeba zespół trochę zmobilizować?

Na pewno Raoul Giger. Jest aktywny, ma swoje przemyślenia, często trafne. No i Marcel Łubik który jest osobą charyzmatyczną i mimo młodego wieku potrafi zabrać głos w szatni.

Za wami dwa mecze po przerwie reprezentacyjnej, oba wyjazdowe, z Legią i Widzewem, oba na zero, ale nie z tyłu – z przodu. Z Jordim Sanchezem byłoby łatwiej o bramki?

Może tak, może nie, nie mam pojęcia, to tylko gdybanie. Daleki jestem od takich wniosków czy gdyby był Sanchez albo jakaś inna dziewiątka to te bramki by padły. Tego niestety czy stety się już nie dowiemy. Na pewno po przerwie na kadrę mamy niedosyt nieskuteczności. Zwłaszcza mecz z Widzewem pokazał, że ten mankament, nawet w bardzo jednostronnym meczu, powoduje, że nie zdobywa się kompletu punktów.

Pytam o Sancheza oczywiście nieprzypadkowo, bo trochę pan sobie z nim popolemizował przed kamerami Canal+ po golu strzelonym Śląskowi. Poruszyło pana jego zachowanie po pierwszej bramce, którą strzelił dla Pogoni?

Poszło to szeroko, może gdybym wiedział, że pójdzie aż tak, to bym się na swoją cieszynkę nie zdecydował, bo nie jestem osobą specjalnie medialną, szukającą rozgłosu, a moja twarz wyświetlała się wtedy w internecie wszędzie i z każdej strony. Ale faktycznie, nie ma co ukrywać, poruszyła mnie ta sytuacja. I żeby była jasność, absolutnie nie chodziło o wybór Jordiego i jego decyzję o przejściu do Pogoni. Nie nam to oceniać, to jego życie, kariera, pieniądze i przyszłość. Był w Wiśle trochę ponad pół roku, to nie tak, że kogoś zdradził, z tym nie miałem żadnego problemu. Chodziło mi o to, że zaczepił prezesa Królewskiego, a co za tym idzie też wszystkich nas w klubie. Nie mogłem pozwolić na takie medialne szczypanie prezesa, chłopaków, pracowników i dlatego zdecydowałem się na taki krok. A mówię to jako kibic Wisły i kapitan tej drużyny, to też jest moja rola.

Prezes Królewski podał Sanchezowi rękę w trudnym dla niego momencie. Z panem tez kiedyś negocjował przedłużenie kontraktu w czasie ciężkiej kontuzji i pewnie to osobiste doświadczenie też panem powodowało?

To kolejny aspekt. Wiemy w jakiej sytuacji był Jordi, gdy przychodził w zimie do Wisły, pozostając bez klubu, ale tak samo, gdy latem doszło do przedłużenia jego kontraktu. Umówmy się, wiosenna runda w jego wykonaniu była bardzo słaba. W klubie toczyły się dyskusje czy jest sens, żeby został w drużynie. Powinien o tym pamiętać i zrobić jakiś rachunek sumienia na temat zachowania, którego się dopuścił.

Jakie są wnioski z tej historii?

Piłka nożna bazuje na emocjach, ale z takim wynoszeniem na piedestał trzeba chyba bardziej ostrożnie, bo potem całe środowisko jest rozczarowane zachowaniem jakiegoś zawodnika.

Przed Wami pojedynek z Rakowem. Zwykło mówić się o takich spotkaniach, że to może być mecz pułapka.

Jest w tym trochę prawdy. Dobrze weszliśmy w sezon, gramy efektownie, często też efektywnie, u siebie wygraliśmy wszystkie pięć meczów i wszyscy będą oczekiwać, że gładko wygramy kolejny, bo gramy z ostatnim zespołem w tabeli. Jestem przekonany, że będzie to bardzo ciężkie spotkanie. Drużyna Rakowa ma jakość, jeśli chodzi o zawodników i pewnie jest to kwestią czasu kiedy się obudzą, zaczną punktować i prezentować to, czego wszyscy od nich oczekują, patrząc na personalia i ostatnie lata tego klubu. Chciałbym się oczywiście mylić, ale spacerku w sobotę nie będzie i żeby zdobyć kolejny komplet punktów trzeba go będzie wybiegać i wyszarpać. 

Z czego bierze się dysproporcja w waszym punktowaniu między meczami u siebie i na wyjeździe?

Szczerze mówiąc, zastanawiam się nad tym i wciąż nie doszedłem do żadnych konstruktywnych wniosków. Patrząc na punkty jest bardzo duża różnica, ale jeśli chodzi o grę to już tak nie jest. Oczywiście znalazłbym pewnie dwa mecze, gdy zeszliśmy poniżej poziomu prezentowanego u siebie, ale rozgraliśmy też dobre spotkania i nikt nie mógł wtedy powiedzieć, że jesteśmy inną Wisłą niż na Reymonta. Przykładem chociażby ostatni mecz z Widzewem, w którym zabrakło jednej bramki i już byśmy teraz o tym nie dyskutowali. Dlaczego tak jest – nie wiem, ale wierzę, że temat szybko przestanie być aktualny.

Indywidualnie dla pana to też jest jak dotąd bardzo dobra jesień. Zwycięski gol ze Śląskiem w ostatniej akcji meczu, bramka w końcówce na wagę remisu z Koroną, odbiera pan to jako nagrodę od losu za te trudne momenty znaczone ciężkimi kontuzjami?

Trochę można to tak traktować, ale nie zapominajmy, że za nami dopiero jedna trzecia sezonu i na podsumowania przyjdzie czas. Nie będę fałszywie skromny, oczywiście się z tego cieszę, mam satysfakcję, ale wiem, że w piłce najważniejsza jest pokora. W ciągu miesiąca bardzo wiele może się zmienić, a przed nami i przede mną indywidualnie jeszcze wiele kroków do postawienia.

***

Obszerna rozmowa z Alanem Urygą opublikowana zostanie w tygodniku „Piłka Nożna”, który ukaże się 4 listopada. Kapitan Wisły powie między innymi o tym, czym są dla niego derby z Cracovią, jak znalazł Ekstraklasę po czterech latach nieobecności w niej, co myśli o poziomie sędziowania w lidze, oraz o tym, czy nie irytują go pytania o zakończenie kariery.

Label

Imię*

E-mail*

Label

Imię*

E-mail*

0 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany