Ligi w Europie La Liga

26.02.2017 19:05

Triumf Barcy w Madrycie, czyli wygrany plebiscyt Luisa Enrique

Relacje między gwiazdami Barcelony a Luisem Enrique nigdy nie przypominały idylli jaka panowała między nimi a Pepem Guardiolą, czy w Realu między zawodnikami a Carlo Ancelottim. To była co najwyżej szorstka przyjaźń, małżeństwo z rozsądku, kohabitacja.

Po meczach Barcy z PSG i Leganes, podczas których piłkarze snuli się po boisku zamiast biegać, kwestia tego, czy Leo Messi i koledzy mają jeszcze ochotę współpracować z Lucho wydawała się najbardziej doniosłą ze wszystkich. Dlatego mecz z Atletico stał się swego rodzaju plebiscytem: będą biegać z całych sił i to wedle narysowanych przez trenera schematów, albo nie będą…

Pan LE ten plebiscyt wygrał. Już w tygodniu Gerard Pique oświadczył mocnym głosem, że szatnia jest z trenerem, a spotkanie na Vicente Calderon pokazało, że mówił nie tylko w swoim imieniu. Barca została ustawiona inaczej niż zwykle, kilku piłkarzy musiało więcej pracować w defensywie. I pracowało. Zwłaszcza Neymar imponował zaangażowaniem i dyscypliną taktyczną, ale także Andres Iniesta czy Leo Messi wzorowo wypełniali wszystkie swoje obowiązki. Argentyńczyk zaś po strzeleniu w końcówce zwycięskiego gola cieszył się jak dziecko, podczas gdy w identycznej sytuacji w meczu z Leganes tydzień temu nie okazał śladu radości.

Najwyraźniej pierwszy od dawna spokojny, bo bez meczu, tydzień posłużył graczom Barcy do dokonania głębszej refleksji, przemyślenia sprawy trenera. Rzecz nawet nie w tym, że przeciwko PSG sabotowali zalecenia Luisa Enrique i grali przeciwko niemu, lecz w podświadomości, w której coś zawsze przecież tkwi i albo pomaga, albo przeszkadza. Wtedy przeszkadzało, teraz pomogło.

Mecz na Vicente Calderon może być przełomem takim, jak słynne spotkanie z Realem Sociedad w styczniu 2015 roku. Zawodnicy Barcy grali jakby doszli do takiego samego wniosku co wtedy: że ewentualny nowy trener może być raczej gorszy niż lepszy od obecnego. A ponadto musieli po dzisiejszym zwycięstwie nabrać także przekonania, że Lucho wciąż jest zdolny prowadzić ich do zwycięstw. Bo jednym z powodów zachwiania zaufania do mistera było z pewnością to, że nic ostatnio nie był w stanie zdziałać na polu taktyki, składu, co pomogłoby zespołowi wygrywać ważne mecze. Messi, Luis Suarez, Neymar nie czuli logistycznego wsparcia z ławki, musieli sami zwyciężać. Tym razem je dostali, w postaci nowatorskiego ustawienia: bramkarz – trzech obrońców – dwóch wahadłowych pomocników – romb w środku pola z Busquetsem z tyłu, Messim z przodu oraz Sergim Roberto i Iniestą na bokach – napastnik. Dzięki temu systemowi gry Atletico nie potrafiło zdominować środka pola, co zawsze było jego kluczem do zwycięstwa z Barcą (którego Cholo w lidze zresztą, inaczej niż w Champions, jeszcze nie osiągnął).

Na wygranie Ligi Mistrzów już jest za późno, ale w Primera Division Real, zdaje się, do końca będzie czuł na plecach oddech Barcy – o ile oczywiście nie pogubi kolejnych punktów i nie zostanie przez nią rychło wyprzedzony.

Leszek Orłowski

„Piłka Nożna”

Możliwość komentowania została wyłączona.