O tym, że nasz futbol znajduje się w stanie rozkwitu nikogo przekonywać nie trzeba. Ćwierćfinał Euro 2016 wywalczony przez reprezentantów Polski i grupa Ligi Mistrzów, w której zaistniała Legia Warszawa, przeskakując na dodatek do wiosennej tury Ligi Europy, to dowody trudne do zakwestionowania. A przecież hitem wszech czasów dla zawodników urodzonych między Tatrami a Bałtykiem okazało się letnie okno transferowe. Cenione i wysoko notowane zagraniczne kluby na pupili Adama Nawałki wydały grubo ponad 100 milionów euro. Słowem – tak dobrze nie było nigdy wcześniej!
Pewnie, reprezentacja Polski ma na koncie trzecie miejsca w mundialach, Widzew Łódź kwalifikował się do półfinału Pucharu Mistrzów, Górnik Zabrze wystąpił nawet w finale Pucharu Zdobywców Pucharów, zaś Legia Warszawa w półfinałach obu tych rozgrywek, oraz w ćwierćfinale Champions League, ale to wszystko zamierzchłe czasy. A zważywszy na dynamikę rozwoju futbolu w ostatnich dekadach – nawet prehistoria. Dziś już bardzo ostrożnie trzeba wypowiadać wyświechtaną przez lata formułkę, że pieniądze w piłkę nie grają. Kasa ma bowiem kolosalny wpływ na pogłębianie przepaści między najlepszą częścią Europy – liczoną od Madrytu i Barcelony, wiodącą przez Londyn i Manchester, dotykającą Paryża oraz Turynu, i zasięgiem obejmującą Monachium – a resztą świata. Prawda jest bowiem taka, że cała reszta jest niczym plankton dla wspomnianych wielorybów, dlatego tym bardziej miłe, że z pańskiego stołu – i to wcale nie resztkami – mogą pożywić się nasze zespoły, a także poszczególni zawodnicy. A i w redakcji „PN” mieliśmy wielką frajdę przyznając tradycyjne klasy w dorocznym rankingu polskich piłkarzy. Epitet: międzynarodowa pojawiał się – i to zasadnie, bez naciągania – z niespotykaną częstotliwością w nowożytnej erze futbolu, którą (mocno umownie), datujemy na początek obecnego stulecia.
W każdym razie elektorzy w składzie: Michał Czechowicz, Adam Godlewski, Paweł Gołaszewski, Łukasz Konstanty, Zbigniew Mroziński, Zbigniew Mucha, Leszek Orłowski i Przemysław Pawlak, który był sekretarzem wyborów, z wielką przyjemnością pracowali przy tworzeniu niniejszej klasyfikacji. Czytelnikom życzymy dobrej lektury, sobie podobnych doznań przy podsumowaniu kolejnego roku, zaś piłkarzom – utrzymania wznoszącego trendu co najmniej do rosyjskiego mundialu. Amen!
(…)
OFENSYWNI POMOCNICY
Na szczęście definitywnie skończyły się czasy, kiedy w naszej drużynie narodowej między Lewandowskim a Krychowiakiem była dziura. Od przodu wypełnił ją znakomicie Milik, a od tyłu, wreszcie, Piotr Zieliński. Transfer do Napoli znakomicie posłużył zawodnikowi, bo dodał mu brakującej wcześniej pewności siebie. Już tylko kroczek, ostatni, malutki – kilka świetnych meczów, ze dwa gole – dzieli go od uzyskania klasy międzynarodowej. Nienagannie panuje nad piłką, dużo widzi na boisku, ma potężny strzał. Wszyscy zawodnicy sklasyfikowani poniżej Zielińskiego są w jakiś sposób niedoskonali. Filip Starzyński jest zbyt nierówny. Niemniej z piłką przy nodze ma fantazję, dobrze obsługuje ją od strony technicznej – o ile jest zdrowy. Mateuszowi Klichowi niczego nie brakuje jeśli chodzi o obycie taktyczne, ale jednak talent upoważnia go do brylowania co najwyżej w lidze holenderskiej. Adrian Mierzejewski cierpi upały za miliony, a przy okazji strzela gole i asystuje. Należy mu się szacunek za to, że wciąż stara się grać na poważnie mimo niesprzyjających okoliczności przyrody i nawet mu się to udaje. Patryk Lipski jest ciut młodszy od Starzyńskiego i Rafała Wolskiego, których jest niemal kserokopią, choć może obu nawet przewyższa talentem. Najbliższy rok może być dla niego decydujący: oby ustabilizował formę i osiągnął pełną dojrzałość piłkarską, wtedy szybko może stać się drugim Zielińskim. Mateusz Cetnarski wiosną był klasą dla siebie na boiskach ekstraklasy, zasłużył na wyjazd na Euro. Ale jesienią już szału w jego grze nie było.
Klasa reprezentacyjna:
1. Piotr Zieliński (Empoli FC / SSC Napoli)
Klasa krajowa:
2. Filip Starzyński (Zagłębie Lubin)
3. Mateusz Klich (1. FC Kaiserslautern)
4. Adrian Mierzejewski (Al Nassr Rijad / Al Sharjah)
5. Patryk Lipski (Ruch Chorzów)
6. Rafał Wolski (KV Mechelen / Wisła Kraków / Lechia Gdańsk)
7. Mateusz Cetnarski (Cracovia)
Zespół „Piłki Nożnej”
Bądźcie czujni, rankingi na pozostałych pozycjach będzie można znaleźć na PiłkaNożna.pl
Możliwość komentowania została wyłączona.
Polska Reprezentacja Polski
Pod koniec maja reprezentacja Polski wróci do gry. Dla jednego z zawodników będzie to szansa do debiutu w Biało-Czerwonych barwach.
Polska Reprezentacja Polski
Polski Związek Piłki Nożnej rozpoczął starania o młodą gwiazdę MLS. 18-latek już w czerwcu może pojawić się na zgrupowaniu reprezentacji.
Polska Reprezentacja Polski
Selekcjoner reprezentacji Polski przygotowuje się do zbliżającego się zgrupowania. Na przełomie czerwca i maja biało-czerwoni zagrają z Ukrainą oraz Nigerią. O przyszłości drużyny narodowej, ale też o przeszłości, czyli przegranych barażach Jan Urban opowiedział „Piłce Nożnej”.
Polska Reprezentacja Polski
Jan Urban wypowiedział się na temat Roberta Lewandowskiego w kontekście jego dalszej gry w reprezentacji Polski.
Polska Reprezentacja Polski
Niespodziewane doniesienia! Mowa o planach Polskiego Związku Piłki Nożnej odnośnie potyczki reprezentacji Polski z kadrą Szwecji.
