Polska Reprezentacja Polski

02.01.2017 14:17

TOP 77 – część 8: Ofensywni pomocnicy

O tym, że nasz futbol znajduje się w stanie rozkwitu nikogo przekonywać nie trzeba. Ćwierćfinał Euro 2016 wywalczony przez reprezentantów Polski i grupa Ligi Mistrzów, w której zaistniała Legia Warszawa, przeskakując na dodatek do wiosennej tury Ligi Europy, to dowody trudne do zakwestionowania. A przecież hitem wszech czasów dla zawodników urodzonych między Tatrami a Bałtykiem okazało się letnie okno transferowe. Cenione i wysoko notowane zagraniczne kluby na pupili Adama Nawałki wydały grubo ponad 100 milionów euro. Słowem – tak dobrze nie było nigdy wcześniej!

Pewnie, reprezentacja Polski ma na koncie trzecie miejsca w mundialach, Widzew Łódź kwalifikował się do półfinału Pucharu Mistrzów, Górnik Zabrze wystąpił nawet w finale Pucharu Zdobywców Pucharów, zaś Legia Warszawa w półfinałach obu tych rozgrywek, oraz w ćwierćfinale Champions League, ale to wszystko zamierzchłe czasy. A zważywszy na dynamikę rozwoju futbolu w ostatnich dekadach – nawet prehistoria. Dziś już bardzo ostrożnie trzeba wypowiadać wyświechtaną przez lata formułkę, że pieniądze w piłkę nie grają. Kasa ma bowiem kolosalny wpływ na pogłębianie przepaści między najlepszą częścią Europy – liczoną od Madrytu i Barcelony, wiodącą przez Londyn i Manchester, dotykającą Paryża oraz Turynu, i zasięgiem obejmującą Monachium – a resztą świata. Prawda jest bowiem taka, że cała reszta jest niczym plankton dla wspomnianych wielorybów, dlatego tym bardziej miłe, że z pańskiego stołu – i to wcale nie resztkami – mogą pożywić się nasze zespoły, a także poszczególni zawodnicy. A i w redakcji „PN” mieliśmy wielką frajdę przyznając tradycyjne klasy w dorocznym rankingu polskich piłkarzy. Epitet: międzynarodowa pojawiał się – i to zasadnie, bez naciągania – z niespotykaną częstotliwością w nowożytnej erze futbolu, którą (mocno umownie), datujemy na początek obecnego stulecia.

W każdym razie elektorzy w składzie: Michał Czechowicz, Adam Godlewski, Paweł Gołaszewski, Łukasz Konstanty, Zbigniew Mroziński, Zbigniew Mucha, Leszek Orłowski i Przemysław Pawlak, który był sekretarzem wyborów, z wielką przyjemnością pracowali przy tworzeniu niniejszej klasyfikacji. Czytelnikom życzymy dobrej lektury, sobie podobnych doznań przy podsumowaniu kolejnego roku, zaś piłkarzom – utrzymania wznoszącego trendu co najmniej do rosyjskiego mundialu. Amen!

(…)

OFENSYWNI POMOCNICY

Na szczęście definitywnie skończyły się czasy, kiedy w naszej drużynie narodowej między Lewandowskim a Krychowiakiem była dziura. Od przodu wypełnił ją znakomicie Milik, a od tyłu, wreszcie, Piotr Zieliński. Transfer do Napoli znakomicie posłużył zawodnikowi, bo dodał mu brakującej wcześniej pewności siebie. Już tylko kroczek, ostatni, malutki – kilka świetnych meczów, ze dwa gole – dzieli go od uzyskania klasy międzynarodowej. Nienagannie panuje nad piłką, dużo widzi na boisku, ma potężny strzał. Wszyscy zawodnicy sklasyfikowani poniżej Zielińskiego są w jakiś sposób niedoskonali. Filip Starzyński jest zbyt nierówny. Niemniej z piłką przy nodze ma fantazję, dobrze obsługuje ją od strony technicznej – o ile jest zdrowy.  Mateuszowi Klichowi niczego nie brakuje jeśli chodzi o obycie taktyczne, ale jednak talent upoważnia go do brylowania co najwyżej w lidze holenderskiej. Adrian Mierzejewski cierpi upały za miliony, a przy okazji strzela gole i asystuje. Należy mu się szacunek za to, że wciąż stara się grać na poważnie mimo niesprzyjających okoliczności przyrody i nawet mu się to udaje. Patryk Lipski jest ciut młodszy od Starzyńskiego i Rafała Wolskiego, których jest niemal kserokopią, choć może obu nawet przewyższa talentem. Najbliższy rok może być dla niego decydujący: oby ustabilizował formę i osiągnął pełną dojrzałość piłkarską, wtedy szybko może stać się drugim Zielińskim. Mateusz Cetnarski wiosną był klasą dla siebie na boiskach ekstraklasy, zasłużył na wyjazd na Euro. Ale jesienią już szału w jego grze nie było.

Klasa reprezentacyjna:

1. Piotr Zieliński (Empoli FC / SSC Napoli)

Klasa krajowa:

2. Filip Starzyński (Zagłębie Lubin)

3. Mateusz Klich (1. FC Kaiserslautern)

4. Adrian Mierzejewski (Al Nassr Rijad / Al Sharjah)

5. Patryk Lipski (Ruch Chorzów)

6. Rafał Wolski (KV Mechelen / Wisła Kraków / Lechia Gdańsk)

7. Mateusz Cetnarski (Cracovia)

Zespół „Piłki Nożnej”

Bądźcie czujni, rankingi na pozostałych pozycjach będzie można znaleźć na PiłkaNożna.pl

Możliwość komentowania została wyłączona.