Polska Ekstraklasa

14.02.2013 16:47

Tomasz Zahorski: Jedyny i szczery

– Inaczej by mnie tutaj nie było – zapewnia Tomasz Zahorski. – Podjąłem świadomą decyzję i wróciłem do Zabrza. Górnik to jeden z niewielu klubów, który może mi zapewnić najlepsze warunki do odbudowy formy.

Z czyjej inicjatywy?

– Byłem w kontakcie ze sztabem trenerskim Górnika, w międzyczasie dostałem ofertę z gliwickiego Piasta. Zdecydowałem się jednak na Górnika, dlatego dołączyłem na zgrupowanie zespołu w  Grodzisku Wielkopolskim, gdzie trenerzy dokonali pozytywnej oceny mojej osoby. Po powrocie podpisałem półroczny kontrakt.

Niepochlebne komentarze kibiców nie zniechęciły do związania się ponownie z Górnikiem?

– Człowiek całe życie walczy z jakimiś przeciwnościami. Gdybym nie podjął wyzwania, oznaczałoby, że się poddałem i nie darowałbym sobie tego nigdy. Szkoleniowcy zadecydowali, że jestem tej drużynie potrzebny, otrzymałem ofertę kontraktu i z niej skorzystałem. Jestem teraz zawodnikiem Górnika i będę grał pod jego herbem tyle, ile będzie mi dane.

Nieskuteczny rzut karny w sparingu z KS Polkowice z pewnością w tym nie pomógł…

– Przed spotkaniem byłem wyznaczony do egzekwowania jedenastki, poza tym została ona podyktowana po faulu na mojej osobie. Inna sprawa, że od początku chciałem brać odpowiedzialność na siebie. Bramkarz z Polkowic przeczytał jednak moje zamiary. Nie załamało mnie to, bo w Grodzisku trenowaliśmy bardzo intensywnie i skupiałem się przede wszystkim na odbudowaniu formy sportowej.

Mogłeś liczyć na wsparcie kolegów z zespołu?

– W Górniku spędziłem dobrych kilka lat, mam więc tu sporo przyjaciół zarówno na boisku, jak i poza nim. Mogę liczyć też na wsparcie sztabu szkoleniowego, kolegów z szatni, pracowników klubu a przede wszystkim rodzinę. To mnie podbudowuje.

Bramka w sparingu z Metalurgiem była dla Ciebie momentem przełomowym?

– Wiadomo, że dla napastnika najważniejsze jest strzelanie bramek czy asystowanie. Niewątpliwie cieszyłem się, że udało mi się zdobyć zwycięskiego gola. Czułem się podbudowany. Nie zmienia to jednak faktu, że dla zespołu najważniejsze jest jak najlepsze przygotowanie się do rozgrywek ligowych.

Okres przygotowawczy praktycznie dobiega końca. Jak ocenisz formę zespołu?

– Pozostały nam jeden sparing i powrót do Zabrza (najbliższy piątek – przyp. red). Solidnie przepracowaliśmy ten czas. Zarówno zawodnicy, jak i sztab szkoleniowy byli zaangażowani w swoją pracę w 200 procentach. Mam nadzieję, że zaprocentuje to już od pierwszego meczu, z Piastem Gliwice.

Dla wielu kibiców Górnika wyniki sparingów są jednak niepokojące.

– Trzeba koniecznie zaznaczyć, że sparingpartnerzy byli bardzo wymagający, a nasi trenerzy szukają nadal różnych rozwiązań ustawienia zespołu. Nikomu nie można jednak zarzucić, że nie dał z siebie wszystkiego i to jest najbardziej budujące. Mimo dużych obciążeń siłowych sparing z tak renomowaną drużyną, jak Zenit pokazał, że idziemy w dobrym kierunku. Margines błędów się jednak kurczy, bo liga coraz bliżej, dlatego po każdym sparingu skrupulatnie wyciągamy wnioski podczas analiz nagrań wideo.

Miejsce Górnika na podium jest realne?

– Tabela jak najbardziej daje takie szanse i taki cel trzeba sobie stawiać. Pierwsza runda pokazała, że chłopaków stać na to, żeby wygrywać z każdym i w drugiej rundzie spokojnie można zdobyć tyle samo punktów albo jeszcze i więcej, co w konsekwencji może dać miejsce na podium. Niewątpliwie pierwsze trzy mecze u siebie będą ważne. Górnik zawsze był jednak bardzo mocny przy Roosevelta, także jestem optymistą.

Wiemy o co walczy zespół, a o co walczy Tomasz Zahorski

– Chcę być zdrowym, grać i strzelać bramki. W Zabrzu miałem swoje najlepsze czasy i bardzo dużo temu klubowi zawdzięczam. Tyle, ile mam w swoim serduchu krzepy, tyle zostawię na boisku dla Górnika. Poza tym mam żonę i dwójkę dzieci i zrobię wszystko, aby byli ze mnie dumni.

To będzie najlepsza odpowiedź na wszystkie wątpliwości kibiców?

– Jedyna i szczera!

PiWo/żródło:www.gornikzabrze.pl

Możliwość komentowania została wyłączona.