Polska Ekstraklasa

02.08.2013 10:04

Rumak się zagalopował. Może powoli pakować manatki?

Czwartek nie był dobrym dniem dla Mariusza Rumaka, szkoleniowca poznańskiego Lecha. Trener najpierw nie potrafił sprawić, aby jego podopieczni zagrali przeciwko Żalgirisowi z zaangażowaniem godnym europejskich rozgrywek, nie potrafił następnie odmienić losów meczu przy stanie 0:1 dla ekipy z Wilna, a na koniec nie potrafił przypomnieć sobie zasad dobrego wychowania. Blamaż gonił blamaż, trener Rumak w czwartek przegrał walkowerem.

Sam mecz w wykonaniu Lecha był koszmarny. KOSZMARNY. To było chyba najsłabsze, najbardziej bezbarwne spotkanie Kolejorza za kadencji Rumaka. Ekipa z Bułgarskiej nie dość, że zlekceważyła rywala i przeszła obok meczu, to na dodatek nie potrafiła sprzeciwić się graczom Żalgirisu nazywanym przed meczem przez kibiców „ogórkami” i „kelnerami”. Z taką grą Lech nie ma czego szukać w piłkarskiej Europie i chyba nawet lepiej by się stało, gdyby pożegnał się z europucharami już na tym etapie. Po co przynosić rodzimej piłce wstyd przez całą jesień?

Taka gra, taka postawa poznańskich zawodników to nie tylko sportowa tragedia, ale również marketingowa i wizerunkowa. Kto bowiem będzie chciał pojawiać się na stadionie w momencie, gdy w idiotyczny sposób traci się punkty w spotkaniu z beniaminkiem z Krakowa? Kto będzie chciał płacić za możliwość zobaczenia męczarni z półamatorami z Finlandii bądź Litwy?

Oczywiście największym przegranym początku sezonu w Poznaniu nie jest ani Manuel Arboleda, ani Bartosz Ślusarski. Jest nim Mariusz Rumak, który wydaje się być totalnie zagubiony w swoich poczynaniach. Miesza w składzie, kombinuje, „daje odpocząć”, przez co zespołowi brakuje zgrania, stabilizacji i zrozumienia. Po meczach rozgrywanych w stylu trzecioligowym Rumak natomiast nie wytrzymuje nerwowo – tak, jak miało to miejsce po spotkaniu w Wilnie. Szkoleniowiec po ostatnim gwizdku zwyzywał w sposób godny drobnych pijaczków spod budy z tanią gorzałką reportera Polsatu Sport, o czym w swojej relacji poinformowali Cezary Kowalski oraz Wojciech Kowalczyk. Chwilę później o zajściu mówił także Bożydar Iwanow. Nie widzieliśmy zajścia, ale wierzymy na słowo chłopakom z Polsatu.

Zresztą zachowanie Rumaka względem reportera telewizji, która wykupiła prawa do transmisji meczu, to nie koniec spektaklu buńczuczności i opryskliwości szkoleniowca Lecha. Trener Kolejorza nie wytrzymał presji także podczas konferencji prasowej, na której był bardzo nieprzyjemny względem kolejnych dziennikarzy. Tak, jakby to korespondenci polskich mediów byli odpowiedzialni za ustawienie zespołu, jego KATASTROFALNĄ grę i ostatecznie porażkę z półamatorami z Wilna. Proszę rzucić okiem na poniższy filmik z konferencji prasowej, szczególnie od 45 sekundy.

Trzeba powiedzieć to sobie wprost: takie zachowanie szkoleniowca Lecha jest zachowaniem skandalicznym, bijącym nie tylko w jego osobę (co zresztą mało nas interesuje), ale również w wizerunek klubu z Poznania. Klubu, który aspiruje do bycia częścią piłkarskiej Europy, a nie zatęchłego, postsowieckiego zaścianka. Jeśli właścicielom klubu leży na sercu dobro firmy, którą zarządzają, powinni Rumakowi wlepić wysoką karę finansową i pokazać żółtą kartkę. To, że zespół kopie się w czoło, to nie wina pana z mikrofonem. Winnego powinno się raczej szukać w okolicy ławki rezerwowych. Na pewno siedzi gdzieś między piłkarzami rezerwowymi a masażystami.

Oczywiście Lechowi nie życzymy źle. Fragment o tym, że lepiej, aby Kolejorz odpadł z rozgrywek, traktować należy bardziej jako stylistyczną figurę, niż nasze realne podejście do sytuacji. Gdyby Lechowi udało się przedostać do kolejnej rundy eliminacyjnej, byłoby wspaniale. Jak na razie to Żalgiris jest jednak bliżej awansu. Jeśli trener Zub dopełni dzieła zniszczenia, Rumak na przebłaganie powinien ruszyć galopem pod Ostrą Bramę, chwilę wcześniej składając rzecz jasna rezygnację z pełnionej funkcji. Kolejny rok bez europejskiej piłki byłby bowiem jego osobistą porażką, ale i ona w takich osobistych kategoriach mało by nas interesowała. To byłaby przede wszystkim porażka dla klubu, mogąca zostać porównana do wpadek z kilku ostatnich lat: Valarenga, Levadia, Karabach…

Wciąż jednak wierzymy, że Rumak zejdzie na ziemię bądź zostanie na nią sprowadzony i sprowadzi na nią także swoich podopiecznych. – To była dopiero pierwsza połowa – pięknie powiedział po meczu Rumak, już bez nieparlamentarnych słów na K. Z tym akurat ciężko się nie zgodzić.

Paweł KAPUSTA
Obserwuj autora na Twitterze!

Możliwość komentowania została wyłączona.