Polska Ekstraklasa

04.04.2017 07:02

Probierz dla PN: Reprezentacja zupełnie mnie nie interesuje

Trener Jagiellonii Białystok jest człowiekiem bezkompromisowym. Przed spotkaniem z Bruk-Betem Termalicą, oprócz przygotowania planu taktycznego, był pochłonięty jeszcze jedną kwestią. Otóż zastanawiał się, czy nowemu szkoleniowcowi zespołu z Niecieczy Marcinowi Węglewskiemu kupić książkowe wydanie „Ojca chrzestnego” i wypisać dedykację: W życiu najważniejsza jest lojalność…

ROZMAWIAŁ ADAM GODLEWSKI

– W co ty grasz?
– W nic nie gram, tylko uczciwie mówię, jaka jest sytuacja. A u nas to nie jest mile widziane, w naszych realiach lepiej kitować i opowiadać bajki – mówi Michał Probierz (na zdjęciu). – O reformie ESA 37 mówię krytycznie od lat, szczerze i tak jak czuję. Wiele osób ze środowiska ma identyczne zdanie, ale publicznie boją się zabierać głos. 

– Myślę, że jednak grasz i to ty trochę kitujesz. Mimo że to Jagiellonia prowadzi w lidze, złożyłeś gratulacje Lechowi za wywalczenie dubletu. O co w tym chodzi?
– To nie jest gra. Mówię wyraźnie: gdyby były cztery kolejki do końca w normalnej lidze, to Jagiellonia mogłaby zostać takim polskim Leicester. Byłaby bowiem zdecydowanym faworytem na finiszu. Porównując wyniki nasze i Legii, Lecha czy Lechii, nikt nie patrzy na wysokość budżetów. Tymczasem w Warszawie w zeszłym roku wynosił około 150 milionów złotych, w Poznaniu i Gdańsku po około 80, a u nas 18. Biorąc pod uwagę finanse, jesteśmy więc kopciuszkiem. Jak Leicester…

(…)

– Obecny sezon także dla ciebie może stanowić przepustkę do wielkiego klubu?
– Trener jest trochę jak… dziwka – idzie tam, gdzie go chcą. Nie mamy takiego komfortu, że tu chcemy, a tam nie chcemy pracować. To życie pisze za nas scenariusze. Duże kluby? Jeśli mam być szczery, cieszę się z każdego dnia spędzonego w pracy. I z faktu, że mogę się rozwijać i że warunki do roboty są coraz lepsze. A kiedy 20 lat temu mówiłem o budowie baz i szkoleniu, co dziś uznaje się za podstawy, uznawano mnie za debila. 

– Nie uwierzę, że jako trener ze ścisłej krajowej czołówki nie masz zawodowych marzeń i upragnionej posady.
– Marzenia mam takie, żeby dobrze żyć i móc spokojnie pracować. Nawet z dziećmi, bo to dla mnie nie byłaby żadna hańba. Robię swoje najlepiej, jak potrafię – niezależnie od tego, czy prowadzę zespół ekstraklasy, czy trampkarzy. Zawód wykonuję już od 20 lat, więc jestem już gdzieniegdzie odbierany jako senior w tym fachu. Ostatnio ktoś był nawet uprzejmy użyć stwierdzenia: jak powiedział ten stary Probierz. Tymczasem mam dopiero 44 lata. Stary więc na pewno nie jestem. Jako człowiek, ale i jako trener. Niektórzy przecież w tym wieku dopiero zaczynają pracę na ekstraklasowym poziomie. 

– Myślisz o objęciu kiedyś reprezentacji Polski?
– Reprezentacja dziś zupełnie mnie nie interesuje. Nie chciałbym teraz prowadzić zespołu narodowego, to nie dla mnie. Praca raz na trzy miesiące, polegająca głównie na selekcji, to coś, co w tym momencie w ogóle mnie nie pociąga. Może kiedyś, gdy będę starszy… Lubię przyjść codziennie na trening, zobaczyć, kto jest zadowolony, a kto nie, żyć na bieżąco problemami drużyny.

(…)

CAŁY WYWIAD MOŻNA ZNALEŹĆ W NOWYM (14/2017) NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.