Jeśli uznać, że Mario Balotelli to mister Hyde włoskiego futbolu, doktorem Jekyllem jest Stefano Okaka Chuka.
Mają tyle wspólnego, że właściwie można by ich uznać za jedną osobę. Afrykańskie pochodzenie i włoskie paszporty, rodziców emigrantów ledwo wiążących koniec z końcem na obczyźnie, wczesne piłkarskie początki i etykietkę wielkich talentów – z dzisiejszej perspektywy bardziej lub mniej niespełnionych. Urodzili się pod tym samym znakiem zodiaku, jest między nimi tylko rok różnicy. I jeszcze na dodatek żyją w przyjaźni.
Smart kontra ferrari
Z drugiej strony dzieli ich przepaść. Mario uwielbia pławić się w luksusie i obnażać przed światem w mediach społecznościowych, co zupełnie nie pasuje do rodzinnego i zdumiewająco nieśmiałego Stefano, który jeśli poza boiskiem rzuca się w oczy, to w sympatyczny i akceptowalny sposób. Kiedy Mario rozbija się po włoskich i brytyjskich drogach kosmicznym ferrari, jego alter ego porusza się smartem, choć trudno uwierzyć, jak człowiek takich rozmiarów może się w nim zmieścić. Można zostać przy tym motoryzacyjnym porównaniu, bo oni są jak smart i ferrari. I właśnie teraz samochód-gadżet wyprzedził demona prędkości.
Z perspektywy reprezentacji Włoch świat bez Balotellego wcale nie jest taki zły. Po wtopie na mistrzostwach świata w Brazylii nowy selekcjoner Antonio Conte powołał go tylko raz: na ostatni tegoroczny mecz eliminacyjny z Chorwacją. Jednak kontuzja przedwcześnie zawróciła napastnika City do Manchesteru. Przy poprzednich okazjach Conte świadomie pomijał Mario, od którego kompletnie odkleił się przedrostek super, i stawiał na młodych lub gniewnych. Oni wprawdzie mogliby czyścić trofea w szafie (jeśli taką posiada) Balotellego, ale w błękitnych szatach prezentowali się z fasonem. W ten sposób Italia jednego kapryśnego króla pola karnego zastąpiła trzema królewiczami. Pierwszy na scenę wkroczył Simone Zaza z Sassuolo, który w Oslo zaczął strzelanie w tych eliminacjach. Następny był Graziano Pelle z Southampton – ojciec wyjazdowego zwycięstwa nad Maltą. Na trzeciego przyszła pora w listopadowym towarzyskim spotkaniu z Albanią.
18 listopada 2014 roku Okaka zadebiutował, zmieniając w 65 minucie Sebastiana Giovinco, zdobył bramkę w 82 minucie (część statystyków obstaje przy samobójczym trafieniu Salihiego) i to tamtego dnia jego smart połknął ferrari Balotellego. Niemal dokładnie 10 lat – bez jednego miesiąca od debiutu w Serie A i mniej więcej 10 miesięcy po drugich narodzinach.
Zabłąkany
Do Romy polecił go Zbigniew Boniek. Prawdopodobnie zobaczył w jakimś meczu juniorów Cittadelli, niedużego miasta położonego między Wenecją a Weroną. Nasz człowiek w Rzymie zasięgnął głębiej języka i uznał, że warto młodym napastnikiem zainteresować Bruno Contiego, odpowiedzialnego za sektor młodzieżowy. Był rok 2004, kiedy Okaka Chuka znalazł się w Romie. Zamieszkał w internacie w ośrodku treningowym w Trigorii. Przeprowadził się tam razem z rodzicami, którym klub zapewnił pracę. Matce w jednej z okolicznych restauracji i w szkole w roli woźnej, a ojcu w rzeczonym internacie, gdzie jego obowiązki polegały na budzeniu chłopców, odwożeniu i przywożeniu ze szkoły. Państwo Okaka mają jeszcze dwoje dzieci: starszego syna Carlo i córkę Stefanię, bliźniaczkę Stefano, która zawodowo uprawia siatkówkę.
(…)
Cały artykuł w najnowszym numerze tygodnika Piłka Nożna! Już w kioskach!
Możliwość komentowania została wyłączona.
Ligi w Europie Serie A
Potwierdziło się to, co wydawało się już pewne. Kosta Runjaić przestał pełnić obowiązki trenera Udinese.
Ligi w Europie Serie A
W ostatnim czasie media spekulowały, że na ławce trenerskiej Starej Damy może dojść do roszady. Wygląda jednak na to, że Luciano Spalletti może złapać głęboki oddech.
Ligi w Europie Serie A
Ligi w Europie Serie A
Wielka klęska przypieczętowała los niemieckiego szkoleniowca. Udinese szykuje hitową zmianę na stanowisku trenera.
Ligi w Europie Serie A
AC Milan pracuje nad prolongatą umowy jednego ze swoich najważniejszych zawodników. Jest coraz bliżej osiągnięcia celu.
