Po wrześniowej turze meczów Ligi Narodów punktowo było całkiem nieźle, natomiast wrażenie zostawiliśmy po sobie kiepskie. Jeśli ktoś się łudził, że po miesiącu coś się zmieni, że może będą i punkty, i wrażenie, to przestał łudzić się już po 45 minutach meczu z Portugalią.

Czytelnicy „PN” z całą pewnością zauważyli, iż na okładce tego wydania widnieje Wojciech Szczęsny. Ale że widnieje to nic zaskakującego, skoro polski piłkarz, z punktu widzenia boiskowej pozycji w kwiecie wieku, podpisuje kontrakt z klubem rozmiarów Barcelony, trudno tego faktu nie wyeksponować. A już zwłaszcza gdy wraca z emerytury, co dodaje i tak już rzadko...

Inaki Pena czy Szczęsny, kto zagra w El Clasico? To pytanie tylko polskich mediów? A skąd! Kilka dni temu tak zatytułowany był choćby felieton w „Mundo Deportivo” autorstwa Xaviera Boscha. „Czy ktoś pamięta coś takiego w 125-letniej historii Barcelony, czyli szukania kogoś na piłkarskiej emeryturze, aby go pozyskać?”.

Dobry trener, ale nie ma wyników – istnieje takie powiedzenie. Ale dziś chciałbym je strawestować i napisać o świetnym dyrektorze sportowym, który nie ma wyników oraz świetnym prezesie klubu, który też wyników nie posiada. Legia Warszawa i Wisła Kraków cierpią bowiem wskutek fatalnych decyzji osób zarządzających tymi klubami.

Wojciech Szczęsny zostanie piłkarzem Barcelony. Całkiem nieźle jak na człowieka, który był już na emeryturze. Aczkolwiek niezbyt długo, co dowodzi, że decyzja o zakończeniu piłkarskiej kariery może nie tyle nie została przemyślana, niemniej rozsądna też nie była.

W Stanach Zjednoczonych błyszczy. Niedawno zdobył krajowy puchar, w finale asystując przy trafieniu Oliviera Girouda. Głośno mówi się o jego powrocie do Europy. Debiut w reprezentacji Polski kompletnie mu nie wyszedł, ale to nie znaczy, że Michał Probierz definitywnie go skreślił.

Nauczał Niccolo Machiavelli, że hojność stosowana w ten sposób, iż nie przysparza ci czci, bywa szkodliwa. Nic mi o tym nie wiadomo, by w Polskim Związku Piłki Nożnej zaczytywano się w twórczości Włocha, ale jak wiadomo otaczający nas świat zmienia się w szybszym tempie, niż ludzie ten świat zamieszkujący. Istnieją więc prawdy uniwersalne, które zastosowanie...

Są najskuteczniejsi, ale przede wszystkim grają najlepiej w piłkę. Mecze Lecha ogląda się z przyjemnością. Ich automatyzmy nie nudzą, lecz budzą zaciekawienie; imponują. Najlepszym transferem okazał się trener Niels Frederiksen. W Poznaniu głowy jeszcze się nie gotują, ale na dziś to właśnie Kolejorz wygląda na najpoważniejszego kandydata do tytułu.

Okładka poprzedniego numeru „Piłki Nożnej” to chwila piłkarskiego szczęścia. Nicola Zalewski triumfujący po strzeleniu gola na 3:2 ze Szkocją. Sam w tymże numerze popełniłem tekst: „Nieznośna lekkość dryblingu”. W całości poświęcony Nicoli, który stał się gwiazdą drużyny narodowej… Że kolejny tekst powstanie tydzień później, to tego bym nie wymyślił!

Nie 8, ale 36. Nie 38, a prawie 2,5 miliarda. W tym tygodniu startuje nowa Liga Mistrzów – piękna i wielka, napuchnięta od drużyn, meczów i szmalu. Jej triumfator zarobi kilkanaście razy więcej, niż premierowy zwycięzca przed ponad trzema dekadami.