Ligi w Europie Świat

09.04.2015 09:14

„France Football” prześwietla najbogatszych

Leo Messi zarabia prawie cztery razy więcej od Jose Mourinho, a obaj są najlepiej opłacanymi ludźmi w swoich profesjach. Mimo że od dwóch lat Złotą Piłkę odbiera Cristiano Ronaldo, pod względem zarobków nie jest w stanie zdystansować genialnego Argentyńczyka.

Robert Lewandowski w gronie najlepiej zarabiających – KLIKNIJ!

Z dorocznego raportu „France Football” wynika, że Messi znokautował całą stawkę, a właściwie jedynym, który dotrzymuje mu kroku w tej konkurencji, jest wspomniany portugalski gwiazdor Realu. Niemniej dystans między nimi i tak jest bardzo duży.

Kryzysu nie widać

Jak wyliczyli autorzy raportu, cały czas rośnie sumaryczna kwota, jaką swoimi zarobkami wygenerowała najlepsza dwudziestka. Jeszcze rok temu wynosiła ona 391,8 miliona euro, podczas gdy obecnie już 498,3! Ba, procentowo jeszcze większy jest skok zarobków pierwszej trójki. Messi, Cristiano Ronaldo i Neymar razem mają 155 milionów, podczas gdy najlepsza trójka przed rokiem uzbierała raptem 109,5. Wniosek? Kryzysu jakby w futbolu nie widać.

Wnioski z lektury raportu „FF” płyną oczywiste – pod względem finansowym rządzą Primera Division i Premier League. Symbolicznie (dla nas w pełnym tego słowa znaczeniu, o czym później) reprezentowane są Bundesliga i Ligue 1. Generalnie w topie 20 nie ma nikogo, kto zarobkowałby poza Starym Kontynentem, aczkolwiek warto odnotować, że świetne pobory towarzyszą gwiazdom kopiącym piłkę w Chinach i Stanach Zjednoczonych. Nawet w kanadyjskim Toronto (klub Damiena Perquisa) tacy zawodnicy jak Jermain Defoe czy Michael Bradley mogą liczyć na ponad 6 milionów pensji, a Sebastian Giovinco nawet 8,5 miliona. Natomiast przyszłe gwiazdy MLS Frank Lampard i Steven Gerrard podniosą z boiska po 6 milionów.

Mały wielki Leo

Życie zaczyna się po sześćdziesiątce! Na 65 milionów rocznych dochodów Messiego składa się miesięczna pensja w Barcelonie w wysokości 3 milionów miesięcznie (rocznie 36), 1 milion premii i aż 28 milionów z tytułu reklam. Nawet pod tym względem Argentyńczyk lepszy jest od Cristiano, mimo że panuje przecież powszechne przekonanie, że to właśnie twarz Portugalczyka jest niedościgłym produktem marketingowym. Tymczasem Leo dzięki kontraktom m.in. z Lay’s, Gillette, Ooredoo, Samsungiem, Pepsi, Adidasem, FIFA 15, Turkish Airlines bije wszystkich. Zresztą w przypadku prawdopodobnie najlepszego piłkarza w historii dyscypliny wszystko jest wielkie, skoro klauzula odstępnego ustalona przez Barcę wynosi 250 milionów euro. Imponujący wynik Messiego pozwolił mu znaleźć się na pudle najlepiej opłacanych sportowców świata. Na czele tej akurat klasyfikacji jest pięściarz Floyd Mayweather Jr (87 milionów), ale już do koszykarza LeBrona Jamesa argentyński wicemistrz świata traci tylko 4 miliony…

Dwa lata starszy od niego CR nie tylko z racji wieku będzie miał trudno zdystansować argentyńską Pchłę, mimo że wciąż mocno rozwija swoją markę CR7 Underwear, a pakiet firm, które stoją za zdobywcą Złotej Piłki, także jest imponujący – Nike, Toyota (reklamy z nowym Yarisem), Soccerrade, Tag Heuer, Herbalife, Novo Banco, KFC… Podium zamyka Neymar, który ma bardzo wysoki kontrakt w Barcelonie (20 milionów), natomiast tuż za podium niespodziewanie uplasował się Thiago Silva. Wszystko dzięki astronomicznym zarobkom w Paryżu (23 miliony) i kontraktom reklamowym (choćby emitowany często w telewizji spot z Brazylijczykiem i Andresem Iniestą, którzy zachwalają walory Nissana GTR NISMO, a japoński producent jest sponsorem Champions League).

Polskich kibiców cieszyć może 10 lokata Roberta Lewandowskiego, który awans na listę „FF” zawdzięcza przenosinom z Borussii Dortmund do Bayernu Monachium. Po pierwsze: kapitan reprezentacji Polski natychmiast zwiększył pobory do 9 milionów rocznie, a po drugie: za sam podpis pod umową (przechodził jako wolny zawodnik) zainkasował aż 10 milionów. Żaden inny z krezusów w rubryce premie czy bonusy nie może pochwalić się takimi przychodami. Oczywiście to numer na raz, więc za rok raczej Roberta wśród najbogatszych zabraknie, chyba że zmieni klub na jeszcze lepszy (lepiej płacący) lub mocno poprawi w tej chwili najgorszy (1,2 miliona) w całej stawce wskaźnik obrazujący przychody z działalności reklamowej. Listę zamyka kolega klubowy Lewandowskiego – Mario Goetze, który miesięcznie w Bawarii inkasuje milion euro i znacznie przewyższa – na razie – Lewego pod względem atrakcyjności dla sponsorów (4,1 miliona). Nie zmienia to faktu, że zdobywca decydującej bramki w finale ostatniego mundialu jest jedynym mistrzem świata na liście 20 najbogatszych gwiazd futbolu. Znak czasów.

The Special Ten

Pensje trenerów są oczywiście niższe niż piłkarzy, niemniej krezusi z pierwszej dwudziestki mają się naprawdę nieźle. Zdecydowanym liderem rankingu pozostaje Jose Mourinho. Znów – ale jak długo? – ukochany trener Romana Abramowicza zarabia 18 milionów euro. Oczywiście klub płaci mu mniej – około 12 plus bonusy, natomiast jeden z najlepszych trenerów świata sporo wyciąga również dzięki aktywności na rynku reklamowym. Hublot, Adidas, Jaguar, Yahoo – twarz Mou kosztuje sporo, a te marki mają akurat z czego płacić. Co więcej, Portugalczyk stale poszerza paletę swoich zainteresowań. Ostatnio na przykład dał się namówić Wiesławowi Włodarskiemu, prezesowi FoodCare, i po trzech miesiącach rozmów przystał na propozycję reklamowania w najnowszej kampanii napoju izotonicznego 4Move. Mourinho został tym samym kolejnym po Mike’u Tysonie ambasadorem produktów należących do FoodCare. The Special One z pierwszego stopnia podium nie schodzi od 2005 roku (dziesiąty triumf!) i tylko raz w tym czasie zdystansował go Luiz Felipe Scolari – notabene właśnie wtedy, kiedy pobierał pensję od Abramowicza.

Pracując w Madrycie, Mou otrzymywał około 14 milionów euro, jego następca Carlo Ancelotti ma tyle samo, a wraz z bonusami (choćby za triumf w Champions League) osiągnął 15,5 miliona, co dało mu drugie miejsce i pozwoliło minimalnie wyprzedzić Pepa Guardiolę. Ponad 11 milionów pobiera w Londynie Arsene Wenger, który – jak mówią złośliwi – w swoim zwyczaju uplasował się poza podium. Francuz ma kontrakt z Arsenalem do 2017 roku i ceniony jest w równym stopniu za trenerski warsztat, jak i za sposób, w jaki dba o klubowy budżet. A właściwie dbał przez lata, gdy stosunkowo niewielkie nakłady ponoszone na ekipę Kanonierów nie stały na przeszkodzie w hojnym wynagradzaniu menedżera.

Rosjanie płacą i nie

W dwudziestce przedstawionej przez dziennikarzy „France Football” znalazło się aż siedmiu Włochów (a blisko listy był także Massimiliano Allegri z Juventusu – 4,4 miliona) i tylko jeden trener pracujący obecnie poza Europą. Mowa o niezniszczalnym, blisko 70-letnim Svenie-Goeranie Erikssonie. Szwed zwiedził pół świata – od Bliskiego do Dalekiego Wschodu, a obecnie na swoje 8 milionów pracuje w chińskim Szanghaju.

Wysoko plasuje się Fabio Capello, który mimo bardzo wysokiej pensji nie osiąga sukcesów z reprezentacją Rosji. Włoch ma jednak mały problem, ponieważ rosyjska federacja poważnie opóźnia się z płatnościami. Dwa miesiące temu media donosiły, że w stosunku do doświadczonego trenera długi wynoszą już 5 milionów euro, a zbierały się od maja. Sprawa jest poważna, skoro zainteresował się nią już Kreml. Federacja szuka oszczędności, zwolnieni zostali między innymi włoscy pomocnicy Capello, a szefa związku mocno krytykuje minister sportu Witalij Mutko. Formalnie jednak wciąż Włoch jest najlepiej opłacanym selekcjonerem świata.

Podobnych problemów nie mają, a przynajmniej o tym nie słychać, trenerzy związani z Zenitem Sankt Petersburg. Andre Villas-Boas dzięki kwocie 8,5 miliona rocznie jest na siódmym miejscu w rankingu. W klubie zastąpił zwolnionego w marcu Luciano Spallettiego. Jednak dymisja Włocha nie zwalnia Rosjan z płacenia mu pensji, a taki obowiązek ciąży na Zenicie aż do lata. Gdyby zsumować więc pensje obu trenerów, okaże się, że klub przejęty 10 lat temu przez Gazprom płaci na poziomie największych na świecie. Mylące mogą być pobory Davida Moyesa (7 milionów), podczas gdy tak naprawdę w niezbyt zasobnym w gotówkę Sociedad Szkot pobiera tylko 2 miliony euro rocznie, a cała reszta to pokłosie niedokończonego kontraktu w Manchesterze.
Luis Enrique dopiero pracuje na trenerskie nazwisko, zatem nic dziwnego, że kontrakt ma około sześć razy niższy niż jego najlepszego podopiecznego w Barcelonie. Dwudziestkę zamyka Manuel Pellegrini, ale nikt nie ma wątpliwości, że Chilijczyk zasługuje na swoje apanaże, wszakże w pierwszym roku pracy na City of Manchester Stadium sięgnął po mistrzostwo Premier League i Puchar Ligi.

Możliwość komentowania została wyłączona.