Dogrywka z Michałem Kopczyńskim. „Nie mam takich problemów jak Pazdan”
Kiedy wydawało się, że w końcu w Legii nadchodzi jego czas, zawsze stawało coś na przeszkodzie i musiał później czekać tygodnie, a nawet miesiące, na kolejną szansę. Jesienią 2016 roku pokazał, że stać go na dobrą grę z rywalami z najwyższej półki.
Michał Kopczyński w końcu wywalczył sobie miejsce w składzie Legii Warszawa
– Dla ciebie ten sezon jest wyjątkowy. W końcu zacząłeś regularnie grać w klubie, którego jesteś wychowankiem, doszły występy w Lidze Mistrzów. Kiedy poczułeś, że zrobiłeś największy postęp? – Bardzo ważny był okres spędzony w Wigrach Suwałki, który pokazał mi, że nadaję się do piłki seniorskiej. Wróciłem do Legii i na początku znowu nie grałem w tych najważniejszych meczach. Przełomowym momentem były pierwsze spotkania w tym sezonie, w których pokazałem się z niezłej strony i trener mi zaufał. Sam sobie wtedy udowodniłem, że jestem gotowy do gry. Zebrałem w miarę pochlebne recenzje, wierzyłem coraz mocniej, że w końcu dostanę poważną szansę.
– Trener Besnik Hasi wystawiał cię w lidze od początku sezonu. Nie czułeś wtedy, że dostajesz szansę, bo koledzy, którzy wrócili z mistrzostw Europy nie byli jeszcze gotowi do gry i potrzebowali odpoczynku? – Na początku sezonu tak trochę to wyglądało, że są problemy kadrowe po mistrzostwach Europy i skład na ligę nie był najmocniejszy, a lepsi zawodnicy byli szykowani na eliminacje Ligi Mistrzów. Ja z każdej minuty, którą dostawałem, starałem się wycisnąć maksimum. Chciałem pokazać trenerowi, że jestem też gotowy do tych najważniejszych spotkań. Pod koniec rundy, już u trenera Magiery, udało mi się wywalczyć miejsce w tym najsilniejszym zestawieniu. Marzenia zaczęły się spełniać – było to połączenie ciężkiej pracy, otrzymania i wykorzystania szansy oraz odrobiny szczęścia, bo problemy jednego zawodnika są szansą dla drugiego. Wreszcie mi się udało, ponieważ w poprzednich latach nie wykorzystywałem swoich okazji. Inna sprawa, że było ich naprawdę mało, a teraz fortuna się odwróciła.
– W Warszawie czujesz się już rozpoznawalny? Ludzie podchodzą do ciebie i proszą o zdjęcie albo autograf? – Bez przesady. Na pewno nie mam tak dużych problemów, jakie ma Michał Pazdan, chociaż dzieci też czasami mylą go z Kubą Czerwińskim. Delikatnie mogę to odczuć, bo rozpoznają mnie już nie tylko ludzie mocno związani z klubem, ale i osoby na ulicach Warszawy. Wiadomo, że nasze mecze w Champions League cieszyły się dużą popularnością i były nawet transmitowane na antenie telewizji publicznej, więc gdzieś to obycie z naszymi twarzami ludzie mieli. Rozpoznawalność trochę się zwiększyła, ale na pewno nie jest na takim poziomie, żeby mnie męczyła.
(…)
Cały wywiad można znaleźć w nowym numerze tygodnika „Piłka Nożna”
Media: Gracz Pogoni Szczecin trafi do Danii? Spora kwota na stole
Pogoń Szczecin otrzymała konkretną ofertę za Macieja Wojciechowskiego. Jeden z czołowych duńskich klubów chciał zapłacić za 19-letniego pomocnika 1,5 miliona euro.