Polska Ekstraklasa

19.04.2016 07:13

Dogrywka z Grzegorzem Boninem. Zahartowany przez Nawałkę

Wiosna w wykonaniu Górnika Łęczna daleka jest od ideału. Także dlatego, że Grzegorz Bonin nie daje tyle zespołowi, ile dawał jesienią: – Jakby tak było, dziś miałbym w 20 bramek na koncie. W Łęcznej poprawiłem statystyki, ale wiosną gramy słabiej jako cały zespół, przecież jeden zawodnik, wszystko jedno Bonin, Piesio, Nowak czy ktoś inny, nie weźmie piłki pod pachę i nie będzie biegał po całym boisku – mówi pomocnik, który jeszcze niedawno myślał… o zakończeniu kariery.

Najświeższe doniesienia z Ekstraklasy na PiłkaNożna.pl – KLIKNIJ!


– Trochę szybko chciałeś dać sobie spokój z grą w piłkę. Miałeś niespełna trzydzieści lat.
– Klubu nie miałem, z ekstraklasy propozycje nie przychodziły, menedżer dzwonił do klubów pierwszoligowych, ale odpowiedź była jedna – na niego nas nie stać – opowiada Bonin (na zdjęciu). – Nikt nawet nie zapytał, za ile ten Bonin chce grać. Z łatką gościa zarabiającego nie wiadomo jakie pieniądze, nie łatwo szuka się pracy.

– Dlatego myślałeś o zakończeniu kariery?
– Co pół roku zmieniałem klub. To był gwóźdź do trumny. Przychodziłem do jednego zespołu, oczywiście z tą swoją łatką, więc oczekiwano ode mnie cudów, do klubów trafiałem jednak w różnych etapach przygotowań, w takich okolicznościach trudno o dobrą formę, brakuje stabilizacji. Błąkałem się tak chyba przez dwa lata. Miałem dość, rodzina też ciężko znosiła kolejne przeprowadzki. Jakbym miał jechać z Pomorza, skąd pochodzę, gdzieś na drugi koniec Polski do Kolejarza Stróże, siedzieć tam z dwójką dzieci za pięć tysięcy złotych, wolałbym dać sobie spokój z piłką. Nie chciałem obijać się o jakieś drużyny z niższych lig, grać właściwie bez perspektyw.

(…)

– Jak wspominasz pracę z Adamem Nawałką?
– Już za moich czasów w Górniku Zabrze mówił, że chce być selekcjonerem. Wszystko miał poukładane od A do Z. Pod względem warunków stworzonych piłkarzom do pracy, organizacja na najwyższym poziomie. A pamiętajmy, Górnik to był klub, który miał problemy finansowe. Nawet sami się śmialiśmy, że nie było wypłat dla zawodników, a mieliśmy potrzebne odżywki i dobre warunki na zgrupowaniu, bo Nawałka o to dbał. Byliśmy w Turcji na obozie, sztab miał dopracowany pobyt do tego stopnia, że rozpisany był czas potrzebny do przedostania się z jednego boiska na drugie, a chodziło o dwie czy trzy minuty. Innym razem lało, wszystkie drużyny, które były w Turcji nie trenowały, nasz autokar zalany do połowy, ale jedziemy i znajdujemy boisko płaskie jak stół, możemy trenować. Nawałka miał plan B nawet na opady. Przed wyjazdem do Wronek, asystent Bogdan Zając pojechał do tej miejscowości sprawdzić czy trawa na boiskach jest skoszona na odpowiednią wysokość. Nawałka pod tym względem jest pedantem.

– A jeśli chodzi o trening?
– Treningi były strasznie długie. W innych klubach okresy przygotowawcze czy mikrocykle w tygodniu wspominam jak spacerki. W Zabrzu trening trwał około trzech godzin. I znów, wszystko zaplanowane w najmniejszych szczegółach. Nawet przejście między jednym a drugim miejscem zajęć, czy przerwa na picie – wszystko musiało być w truchcie. Poszliśmy do Polonii we trzech, oprócz mnie jeszcze Daniel Sikorski i Robert Jeż, przerwa na picie na treningu, a nasza trójka truchtem do wodopoju, reszta sobie spokojnie idzie i gada. U Nawałki by to nie przeszło, chodziłeś jak automat.

Możliwość komentowania została wyłączona.