– Niedawno poprosił mnie o spotkanie Wiktor Bołba, kustosz Muzeum Legii, który jest w trakcie pisania książki o Kazimierzu Deynie – Zwierzył się nam przy okazji wspomnieniowej rozmowy Jan Małkiewicz, były napastnik warszawskiej Legii. – Bołba w swojej pracy chce przedstawić, jak twierdzi całą prawdę o Deynie. Dlatego wyszukuje różne pikantne szczegóły z jego życia, o których wie już niewielu ludzi. Będąc w Kanadzie spotkał się z mieszkającym tam na stałe Januszem Żmijewskim, dużo ciekawych rzeczy o Deynie opowiedział mu też Tadek Nowak. Mnie również prosił o pomoc, wiedząc, że znaliśmy się z Kaziem od piętnastego roku życia, od czasów naszych wspólnych występów w drużynie reprezentacji Polski juniorów. Uważam jednak, że każdy zasługuje na odrobinę prywatności. O sobie mogę mówić wszystko, o nieobecnych… albo dobrze, albo wcale.
Przy okazji pytamy Małkiewicza, czy jego zdaniem obecny prezes PZPN ma kompleks Deyny, bo nie jest tajemnicą, że obaj wielcy piłkarze nigdy za sobą nie przepadali. – Zbyszek nie ma żadnych kompleksów – zapewnia ze śmiechem Małkiewicz. – Kiedyś, w trakcie obchodów jubileuszu 75-lecia związku któraś ze stacji telewizyjnych zorganizowała plebiscyt na najlepszego piłkarza w historii polskiego futbolu. W Teatrze Polskim na Karasia odbyła się uroczysta gala, na której ogłoszono, że wygrał Boniek. Potem był bankiet w Hotelu Europejskim, ale najważniejsi goście mieli oddzielną salkę na piętrze. Mijając na schodach Zbyszka pogratulowałem mu wygranej, a on wtedy uśmiechnął się tylko i powiedział: – Jasiu, wiesz dobrze, że tę nagrodę powinien otrzymać Kaziu.
Nasz rozmówca jest również przekonany o wielkości Deyny, który w szczytowym okresie swojej kariery, a więc w turnieju olimpijskim w Monachium z 1972 roku i dwa lata później, w finałach mistrzostw świata nie miał sobie równych wśród europejskich piłkarzy grających na tej samej, co on pozycji. – Teraz wszyscy mówią tylko o Deynie, ale zanim stał się gwiazdą, w drużynie Legii spotkał kilka wyjątkowych indywidualności. Przede wszystkim był Lucjan Brychczy, którego wszyscy ceniliśmy najwyżej. Podobnie jak Janusz Żmijewski twierdzę, że gdyby Kici był nieco młodszy, przebiłby umiejętnościami i popularnością wszystkich naszych reprezentacyjnych Orłów. Gdy Lucek dostawał piłkę w polu karnym rywali, potrafił zrobić taki zwód, po którym dwóch obrońców biegło w odwrotną stronę niż on, mając nadal piłkę przy nodze. Za Kaziem przemawiają jednak sukcesy – złoty medal olimpijski i tytuł króla strzelców tego turnieju, srebrny medal olimpijski z Montrealu, srebrny medal mistrzostw świata z Monachium i piąte, szóste miejsce osiągnięte z reprezentacją cztery lata później w Argentynie. Teraz można się tylko zastanawiać, czy gdyby dziś żył, powstałaby jego legenda i zostałby największym idolem kibiców Legii. Wiadomo, że w Polsce ludzie doceniani są dopiero po śmierci.
Widzew opublikował plan przygotowań do rundy wiosennej
Widzew Łódź podzielił się planami na zimową przerwę. Podopieczni Mateusza Stolarskiego będą szlifować formę na własnych obiektach oraz w tureckim Belek.
Media: Gracz Pogoni Szczecin trafi do Danii? Spora kwota na stole
Pogoń Szczecin otrzymała konkretną ofertę za Macieja Wojciechowskiego. Jeden z czołowych duńskich klubów chciał zapłacić za 19-letniego pomocnika 1,5 miliona euro.