Redakcja

Konstantinos Soteriou został nowym zawodnikiem Korony Kielce. Cypryjczyk podpisał kontrakt do połowy 2026 roku z opcją przedłużenia o kolejne 12 miesięcy.

To już oficjalna informacja. Santos ogłosił transfer Neymara. Dla Brazylijczyka to sentymentalny powrót do macierzystego klubu po dwunastu latach.

Wojciech Szczęsny czy Inaki Pena? To pytanie zadają sobie ostatnio wszyscy przed każdym meczem FC Barcelony. Trener Hansi Flick już wie - z Atalantą Bergamo w Lidze Mistrzów będzie bronił Polak.

Dominator powrócił, ma się dobrze. Kiedy w 2018 roku ustąpił Łukaszowi Fabiańskiemu, było właściwie pewne, że odzyska prymat w najbardziej prestiżowej kategorii. Zrobił to, zwyciężając cztery razy z rzędu. Jednak już ubiegłoroczny triumf Piotra Zielińskiego mógł być interpretowany jako oznaka zmierzchu ery Roberta Lewandowskiego.

Już nie tylko obecność na ławkach w Ekstraklasie, ale również prestiżowe wyróżnienia potwierdzają, że mamy do czynienia z nieprzeciętnie zdolną generacją trenerów. Z Białegostoku popłynął sygnał, że na szkoleniowców urodzonych w ostatniej dekadzie XX wieku warto stawiać.

Bardzo dawno nie było tak efektownego wejścia nastolatka do najważniejszej drużyny w kraju. Pomocnik z miejsca stał się wyróżniającą postacią kadry seniorów. Co za tym idzie, spełnia wszelkie kryteria objawienia minionego roku.

 To już piąta wiktoria Ewy w Plebiscycie „PN”. Pajor ma powody, aby czuć się wyjątkowo: spośród zwycięzców z zeszłego roku wyłącznie ona obroniła tytuł.

Po mistrzostwie Polski, przebrnięciu przez pucharowe eliminacje, wreszcie pozostaniu w europejskiej grze do wiosny na liście historycznych sukcesów białostockiego klubu pojawił się kolejny punkt. Jagiellonia nigdy przedtem nie została uznana za Drużynę Roku.

Nagroda specjalna, niewidniejąca w stałym plebiscytowym menu. Ale i okazja jest nadzwyczajna. Zakwalifikowanie się do finałów mistrzostw kontynentu to kamień milowy dla żeńskiego futbolu nad Wisłą

Wydawało się, że Kamil Grosicki wynalazł patent na zdobywanie tego tytułu. Przerwać hegemonię byłego reprezentanta mogła tylko postać naprawdę znacząca. Taka, która nie tylko wygra coś dużego, lecz zarazem będzie jednym z głównych autorów sukcesu. Jak pokazał przykład Tarasa Romanczuka, nie musiał to być zawodnik najczęściej pojawiający się w meczowych skrótach.