Przejdź do treści
Argentyńska podróż przez mundiale

Ligi w Europie Świat

Argentyńska podróż przez mundiale

Reprezentacja Argentyny po raz trzeci została mistrzem świata. Biorąc pod uwagę potencjał piłkarski tego południowoamerykańskiego kraju to mało. Przecież w Katarze odbyły się już XXII Mistrzostwa Świata.




Drużyna Albiceleste mogła wygrać już pierwszy mundial, który odbył się w 1930 roku. W meczu finałowym w urugwajskim Montevideo przegrała jednak z zespołem gospodarzy i na kolejny mecz o złoto Argentyna musiała poczekać niemal pół wieku, gdy była gospodarzem turnieju.

Zmiana ojczyzny

W 1930 roku Argentyńczycy spisywali się znakomicie w fazie grupowej, w której pokonali Francję, Meksyk i Chile. Pierwsze miejsce w tabeli oznaczało awans do półfinału, w którym rozgromili 6:1 zespół Stanów Zjednoczonych. W spotkaniu finałowym z Urugwajem też prowadzili do przerwy 2:1, ale gdy zmieniono piłkę z argentyńskiej na urugwajską, zespół gospodarzy zdobył trzy bramki, wygrał 4:2 i zdobył Puchar Rimeta. Argentyńczykom na pocieszenie pozostało, że królem strzelców został ich napastnik Guillermo Stabile. Strzelił w turnieju 8 goli w 4 meczach i nigdy więcej w reprezentacji już nie wystąpił, bo zdecydował się kontynuować karierę w Europie, co wówczas oznaczało w Argentynie banicję.

W przeciwieństwie do kilku swych kolegów z drużyny narodowej, którzy też wyjechali z kraju nie zgodził się na reprezentowanie nowej ojczyzny, co wtedy był częstym zjawiskiem. Cztery lata później na mundialu we Włoszech ogołocona ze swych gwiazd Argentyna odpadła już w 1/8 finału po porażce ze Szwecją, ale naturalizowani we Włoszech argentyńscy piłkarze, wśród nich wicemistrz świata z 1930 Luis Monti, przyczynili się do triumfu ekipy gospodarzy.

Kradzież stulecia

Na mundialach w 1938 i 1950 i 1954 roku Seleccion Argentina była nieobecna, gdyż zrezygnowała z udziału w kwalifikacjach. W drugim przypadku było to szczególnie bolesne, bo miała wtedy znakomitych piłkarzy, przede wszystkim genialnego napastnika Alfredo Di Stefano, który w 1947 roku poprowadził ekipę Albiceleste do triumfu w Copa America, gdy strzelił 6 goli w sześciu spotkaniach i potem nigdy już nie zagrał w zespole narodowym swej ojczyzny Kilka miesięcy później wyjechał do Kolumbii, gdzie powstała świetnie płacąca zawodowa liga piłkarska. Przez cztery lata był zawodnikiem Millonarios Bogota, ba nawet pojawił się w reprezentacji Kolumbii. Następnie przeniósł się do Realu Madryt, z którym brak sukcesów w piłce reprezentacyjnej zrekompensował sobie seryjnym zdobywaniem Pucharu Mistrzów. W 1957 i 1959 roku już jako obywatel Hiszpanii Di Stefano został uhonorowany Złotą Piłką „France Football”. Z reprezentacją Hiszpanii poleciał w 1962 roku na mundial do Chile, lecz z powodu kontuzji w nim nie zagrał.

Inny znakomity piłkarz argentyński Omar Sivori wystąpił w tym mundialu natomiast w kadrze Włoch. Był w grupie kolegów, którzy opuścili ojczyznę po wygraniu z kadrą Albiceleste Copa America ’57. Przeprowadził się do Włoch, przyjął tamtejsze obywatelstwo i jako piłkarz Juventusu Turyn dostał Złotą Piłkę za rok 1961. Ogołacana nieustannie przez europejskie kluby reprezentacja Argentyny na mistrzostwach świata w 1958 i 1962 roku nie wyszła z grupy. Natomiast w 1966 roku ze świetnie grającym w ataku Luisem Artime przez fazę grupową przeszła bez porażki. Niestety, ćwierćfinał z Anglią zakończył się skandalem. Albiceleste kończyli mecz z drużyną gospodarzy w dziesiątkę, w 35 minucie wyrzucony z boiska (kartek jeszcze nie było) został kapitan Antonio Rattin, który zbulwersowany decyzją sędziego został zmuszony do opuszczenia boiska w asyście policjantów. Działo się to jeszcze przy wyniku 0:0, a potem gospodarze zdobyli bramkę i wygrali 1:0. Ten mecz w Argentynie nazwano kradzieżą stulecia. Natomiast na turniej Mexico ’70 ekipa Albiceleste w ogóle się nie zakwalifikowała.

Z pomocą junty

Na mistrzostwa świata do RFN w 1974 roku Argentyńczycy jechali z wielkimi nadziejami. Pomocnik Miguel Brindisi i napastnik Ruben Ayala byli upatrywani do roli gwiazd turnieju. Tymczasem zaczęli od przegranej z reprezentacją Polski, a pierwszą fazę grupową zakończyli awansem dzięki zwycięstwu biało-czerwonych nad Włochami. W drugiej fazie grupowej zdobyli zaledwie punkt po remisie z NRD.
Kolejny mundial odbył się w Argentynie i jednym z warunków selekcjonera Cesara Luisa Menottiego była gra kandydatów do kadry narodowej w krajowych klubach. Tym sposobem odstrzelił kilkudziesięciu zawodników grających poza krajem. Tuż przed turniejem, który zainaugurowano w czerwcu 1978 roku zrobił jednak wyjątek dla Mario Kempesa z Valencii, króla strzelców ligi hiszpańskiej, od dwóch lat pozostającego poza kadrą narodową. W pierwszej fazie grupowej gospodarze wygrali z Węgrami i Francją, lecz przegrali z Włochami i przeszli z drugiej lokaty do drugiej fazy grupowej. W niej pokonali Polaków, zremisowali z Brazylijczykami i znając już rezultat bezpośredniej potyczki tych dwóch zespołów musieli wygrać z Peruwiańczykami odpowiednią różnicą goli. No i rozgromili rywali, a rządząca Argentyną junta wojskowa odwdzięczyła się podobno Peru w pokaźny sposób. W meczu finałowym gospodarze po dogrywce pokonali 3:1 Holendrów, a wspomniany Kempes został zarówno najlepszym zawodnikiem, jak i królem strzelców Mundialu ’78.



Diego Maradona na domowym mundialu jeszcze nie wystąpił, ale cztery lata później w Hiszpanii miał pomóc złotej drużynie w obronie tytułu. Nic z tych rzeczy, Seleccion Argentina nie awansowała nawet do najlepszej czwórki, a Maradona pożegnalny mecz w tym turnieju z Brazylią zakończył brutalnym faulem i czerwoną kartką.

Ręka Boga

Wszystko sobie zrekompensował w 1986 roku na mistrzostwach świata w Meksyku, gdy poprowadził La Albiceleste do drugiego w historii mistrzostwa świata. Zespół Carlosa Bilardo rozkręcał się powoli, w grupie wygrał z Koreą Płd. i Bułgarią, ale zremisował z Włochami. W 1/8 finału wyeliminował nie bez trudu Urugwaj, a w ćwierćfinale w pokonaniu Anglii pomógł gol strzelony przez Maradonę ręką. W półfinale Argentyńczycy nie dali szans Belgii, a w decydującym boju wygrali 3:2 z Niemcami, świetnie w tym spotkaniu spisali się dwaj napastnicy o imieniu Jorge – Burruchaga i Valdano.

  

Po czterech latach doszło do rewanżu w finale MŚ, lecz tym razem to piłkarze RFN triumfowali 1:0 po kontrowersyjnym rzucie karnym. Argentyńczycy byli już wtedy znienawidzeni we Włoszech za to, że w rzutach karnych w półfinale wygrali z drużyną gospodarzy. Ostatnią jedenastkę na stadionie w Neapolu wykorzystał lider miejscowej drużyny, właśnie Dieguito. Kilkanaście miesięcy później wyklęty i zdyskwalifikowany za zażywanie narkotyków Maradona opuścił Italię. Do kadry narodowej wrócił po niemal trzech latach i pomógł jej wygrać baraż interkontynentalny z Australią. Poleciał na World Cup 1994 do Stanów Zjednoczonych. Strzelił gola w meczu wygranym z Grecją, ale po drugim spotkaniu też wygranym z Nigeria w jego organizmie wykryto środki dopingujące i w atmosferze skandalu zakończył udział w turnieju. Rozbita Argentyna przegrała w grupie z Bułgarią oraz w 1/8 finału z Rumunią.

Czekanie na Messiego

W 1998 Argentyńczycy odpadli w ćwierćfinale po świetnym meczu z Holandią. W 1/8 finału doszło natomiast do kontrowersyjnego jak zwykle starcia z Anglikami. Tym razem mecz po dogrywce zakończył się remisem 2:2, z tym, że rywale od 47 minuty grali w dziesięciu po czerwonej kartce dla Davida Beckhama sprowokowanego przez Diego Simeone. W karnych lepsza okazała się Seleccion Argentina. Anglicy odbili to sobie w 2002 roku w Japonii, gdy wygrali z biało-niebieskimi w spotkaniu grupowym 1:0 po karnym Beckhama. Wcześniej zespół z Ameryki Południowej wygrał 1:0 z Nigerią. W trzecim kolejnym turnieju gola strzelił Gabriel Batistuta, już dwunastego na mundialach, co z tego skoro jego argentyński zespół i tak nie awansował do 1/8 finału, bo zremisował ze Szwedami

W finałach MŚ w 2006 roku do reprezentacji wkroczył Leo Messi, ale na niemieckich stadionach nie grał zbyt wiele, chociaż pierwszego gola na mundialu strzelił. W ćwierćfinale Argentyna przegrała z Niemcami po rzutach karnych. Z tym rywalem odpadła też w ¼ finału w 2010 roku w RPA, lecz tym razem przegrała aż 0:4, a przecież selekcjonerem był Maradona. W 2014 roku znowu Niemcy ich pokonali 1:0, z tym że dopiero w finale i marnym pocieszeniem był tytuł najlepszego piłkarza imprezy dla Leo. W 2018 w Rosji już w 1/8 finału Argentyńczycy zostali wyeliminowani przez Francję, po świetnym meczu przegrywając 3:4. Na turniej przyjechali jednak źle przygotowani. W 2022 roku Lionel Scaloni, który przed czterema laty był asystentem Jorge Sampaolego uniknął błędów poprzednika i Argentyna trzeci raz wywalczyła tytuł mistrza świata tym razem wygrywając z Francją, a Messi okazał się bezapelacyjnie najlepszym graczem turnieju. Sprawiedliwości dziejowej stało się więc zadość, trzeci raz w historii.

ZBIGNIEW MROZIŃSKI

Możliwość komentowania została wyłączona.

Najnowsze wydanie tygodnika PN

Nr 24/2026

Nr 24/2026

Ligi w Europie Świat

Z Lechii Gdańsk do Sigmy Ołomuniec. Nowy rozdział w karierze Radosława Belli

Radosław Bella związał się z Sigmą Ołomuniec. Po raz pierwszy w karierze będzie pracował za granicą.

2025.06.17 Gdansk Pilka nozna PKO BP Ekstraklasa sezon 2025/2026 Trening Lechii Gdansk N/z Radoslaw Bella Foto Piotr Matusewicz / PressFocus
Czytaj więcej

Ligi w Europie Świat

Casemiro porozumiał się z nowym klubem. “Here we go!”

Casemiro osiągnął porozumienie w sprawie współpracy z nowym klubem. Nie będzie dłużej występował w Europie.

Casemiro of Brazil during the FIFA World Cup 2026 Group C match between Brazil and Morocco at New York New Jersey Stadium on June 13th,2026 (Photo by Riquelve Nata/Sports Press Photo) (Photo by Riquelve Nata/Sports Press Photo/Sipa USA)
2026.06.13 New Jersey 
pilka nozna mistrzostwa swiata
Brazylia - Maroko
Foto SPP/SIPA USA/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!
Czytaj więcej

Ligi w Europie Świat

Oficjalnie! Ronaldinho wraca do futbolu, wybrał swój nowy klub

To nie pomyłka! Legenda brazylijskiego futbolu, Ronaldinho, znów będzie występować w klubowych rozgrywkach piłkarskich.

Football - 2012 / 2013 England v Brazil
International Friendly
Ronaldinho - Brazil 100th cap
PILKA NOZNA SPOTKANIE TOWARZYSKIE
ANGLIA - BRAZYLIA
FOTO COLORSPORT / PRESSFOCUS

POLAND ONLY!!
Czytaj więcej

Ligi w Europie Świat

Media: Klaruje się przyszłość Lewandowskiego. Wtedy ma podpisać kontrakt

Robert Lewandowski niedawno wybrał się do Chicago, aby porozmawiać o ewentualnym transferze do tamtejszego klubu. Jak informuje „Kanał Sportowy”, wiele wskazuje na to, że Amerykanom udało się dopiąć swego.

Robert LEWANDOWSKI of Barcelona celebrates his goal during the Spanish championship LaLiga football match between FC Barcelona and Villarreal CF on 28 February 2026 at Camp Nou stadium in Barcelona, Spain (Photo by /Sipa USA)
2026.02.28 Barcelona
pilka nozna liga hiszpanska
FC Barcelona - Villarreal CF

Foto IPA/SIPA USA/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!
Czytaj więcej

Ligi w Europie Świat

Lewandowski blisko nowego klubu. „Podpisze 2-3 letni kontrakt”

Wygląda na to, że Robert Lewandowski lada moment zakotwiczy w Chicago Fire. Polak wrócił do Europy i podejmie decyzję co dalej z jego karierą.

2026.06.03, Warszawa, mecz towarzyski Polska - Nigeria, Polska - Nigeria, 
N/z Robert Lewandowski (POL)
Foto Tomasz Jastrzebowski / Foto Olimpik / PressFocus

***

2026.06.03, Warsaw, friendly match Poland vs Nigeria, Polska - Nigeria
Robert Lewandowski (POL)
Credit: Tomasz Jastrzebowski / Foto Olimpik / PressFocus
Czytaj więcej