Polska Ekstraklasa

04.04.2017 07:28

90 minut z Łukaszem Zwoliński. Człowiek, który wyszedł z wody

Jesteś napastnikiem, ponoć utalentowanym. Ale zamiast ciebie w ataku gra niedawny obrońca. Zmieniasz w końcu klub. Idziesz tam, gdzie mają problem ze zdobywaniem bramek, ale przecież ty ostatnią zdobyłeś ponad pół roku temu. Presja rośnie.

ROZMAWIAŁ ZBIGNIEW MUCHA

– Kiedy tak naprawdę zaczęło się psuć? Po kontuzji?
– Tak powiedzieć najłatwiej, ale tak naprawdę nie mam pojęcia, co byłoby ze mną, gdyby nie ten uraz – mówi Zwoliński (na zdjęciu). – Prawda jest taka, że kontuzje są wliczone w ryzyko uprawiania tego zawodu. Ta była właściwie moją pierwszą poważniejszą i w końcu musiałem zmierzyć się z sytuacją, gdy pierwszy raz znalazłem się w poważnym dołku.

(…)

– Miałeś we Wrocławiu odzyskać skuteczność i pomóc w tym samym choćby Kamilowi Bilińskiemu. Jak to widzisz po ponad miesiącu spędzonym w Śląsku?
– Przede wszystkim widzę, że więcej razy wyszedłem w wyjściowym składzie niż w Pogoni od początku sezonu. To znaczy nie sprawdzałem tego, ale takie mam odczucie. Owszem, na razie brakuje efektów w postaci bramek, ale one też przyjdą. Pierwszy raz mam okazję pracować z trenerem, który był takiej klasy napastnikiem, myślę o Janie Urbanie. On wie, gdzie leży problem. Zostaje ze mną po treningach, pracujemy indywidualnie, podpowiada mi, pokazuje, w jaki sposób on rozwiązałby konkretne boiskowe sytuacje. Mówi tak: nie masz bramek, pomagaj w inny sposób. No i w jednym meczu była asysta, w drugim wywalczyłem rzut wolny, po którym padła bramka. Niby małe rzeczy, a cieszą. Przy okazji wraca pewność siebie w czasie gry. 

– A przypadkiem to nie jest problem głowy? Kiedyś mówiono o tobie, że masz problemy natury psychologicznej. Po niewykorzystanych sytuacjach jeszcze bardziej się blokowałeś, wyłączałeś na długie minuty, rozpamiętywałeś…
– Dajmy spokój, kiedy to było, chyba jeszcze podczas finałów mistrzostw Polski juniorów. Pracowaliśmy nad tym z trenerem Maciejem Mateńko i wszystko minęło. To on mi wtedy powiedział: – Zwolak, co się przejmujesz, wyrzuć to z głowy, bo zanim skończysz rozmyślać, to będziesz miał kolejne okazje do zdobycia bramki.

– Nie uważasz przypadkiem, że to trochę dziwna sytuacja. Pogoń, która nie ma – tak to ujmijmy – zbyt wielu napastników, oddaje ciebie do innego klubu.
– Nie mnie oceniać sytuację kadrową Pogoni, natomiast nigdy nie ukrywałem, że chcę grać. Pytałem więc: jakie są moje szanse? Nikt mi nie powiedział: Łukasz, spokojnie, liczymy na ciebie, będziemy stawiać.

(…)

CAŁY WYWIAD MOŻNA ZNALEŹĆ W NOWYM (14/2017) NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.