Szczęsny wraca z emerytury zanim zdążył wygodnie rozsiąść się w bujanym fotelu [KOMENTARZ]
Wojciech Szczęsny zostanie piłkarzem Barcelony. Całkiem nieźle jak na człowieka, który był już na emeryturze. Aczkolwiek niezbyt długo, co dowodzi, że decyzja o zakończeniu piłkarskiej kariery może nie tyle nie została przemyślana, niemniej rozsądna też nie była.
Przemysław Pawlak
Jeszcze raz okazało się zatem, że warto słuchać tych (Zbigniew Boniek, Michał Probierz), którzy w piłkę grali, ale już dawno nie grają. Bo wiedzą co jest po jednej stronie, jak Szczęsny, i wiedzą co jest po drugiej – czego kilka tygodni temu o Szczęsnym powiedzieć nie było można. Niewykluczone, że jest to teoria nieco naciągana, w końcu Szczęsny z emerytury powrócił zanim zdążył wygodnie rozsiąść się w bujanym fotelu, w każdym razie najistotniejsze, że o tym co jest po drugiej stronie przekona się później. To mu nie ucieknie, na pewno zdąży.
Jerzy Pilch pisał, że człowiek żyje po to, aby pracować, aby robić to, co umie najlepiej. To zawsze jest zatem smutne, gdy ktoś świadomie rezygnuje ze swojego talentu. I dobrze stało się, że Szczęsny zawrócił z tej drogi, nawet jeśli tylko na kilka miesięcy. Zresztą, czy na kilka miesięcy to się jeszcze okaże. Na razie na kilka miesięcy, poza czerwcową granicę lepiej nie wykraczać. Nie w wieku i na boiskowej pozycji Szczęsnego. I w ogóle nie w przypadku Szczęsnego, czego dowodem ostatnie tygodnie.
Będzie to wielka sprawa móc oglądać dwóch Polaków w barwach tak wielkiego klubu, jakim jest Barcelona. W naszej piłce nie jest to codzienność, wręcz nie zdarzyło się to wcześniej. Naturalnie od razu przychodzą na myśl występy polskiego tria w Dortmundzie, tyle że Borussia to jednak nie ten rozmiar kapelusza co Duma Katalonii. Te kluby chodzą w innej wadze, nawet jeśli to niemiecki zespół wystąpił w ostatnim finale Ligi Mistrzów.
Publicystyka
Jak zawsze najciekawsze materiały zapowiada Zbigniew Mucha. Tym razem m.in. fenomen Barcelony oraz niezwykła historia ostatniego meczu reprezentacji NRD. Do tego wywiady, polska i zagraniczna piłka oraz dużo więcej. Obejrzyjcie zapowiedź wydania i zajrzyjcie do najnowszego numeru!
Publicystyka
Było to kilkanaście lat temu, wydaje mi się, że w dniu meczu Lecha Poznań z fińskim FC Honka. Byłem młodziutki, wychodząc z redakcji spytałem obecnych, gdzie będą wieczorem oglądać mecz eliminacji Ligi Europejskiej. Wiedziałem, że pozostali redaktorzy nie interesują się piłką, ale byłem wówczas jeszcze przekonany, że cały kraj, nawet nie-kibice, że wszyscy Polacy oglądają takie mecze. To chyba tego dnia dowiedziałem się, że obok siebie istnieją dwa oddzielne światy.
Publicystyka
Sankcyjny mur wokół sportowej Moskwy kruszeje coraz bardziej. Kolejnym przełomem był niedawny start reprezentacji Rosji we włoskich igrzyskach paraolimpijskich. Rosjanie wystartowali tam pod swoją flagą, ze swoim hymnem, a końcowe podium wyglądało jak nowa Jałta: Chiny, Stany Zjednoczone i Rosja.
Publicystyka
– Tak miało być. Zaczęliśmy w Atlancie, a skończymy w Nowy Jorku. Jest już blisko. Idziemy po to! – krzyczał w szatni po zwycięstwie nad Francją najlepszy na boisku Dani Olmo. Słowa te oddają nastrój euforii w zespole Luisa de la Fuente oraz w całym kraju – wszyscy Hiszpanie zgadzają się z gwiazdą zespołu: po czymś takim, jak obalenie Francji, nie można przegrać finału, ktokolwiek byłby rywalem.
Publicystyka
Nie interesuje mnie, czy Robert Lewandowski zarobi w Chicago 10, 20 czy 50 milionów dolarów. Nie interesuje mnie, czy zbuduje swoją markę na amerykańskim rynku. Interesuje mnie tylko jedno – co przenosiny do Fire oznaczać będą dla reprezentacji Polski?
