MarcinKuźba w sezonie 1997-98 był piątym najskuteczniejszym piłkarzem polskiej ligi. Nic dziwnego, że zamienił latem 1998 roku Górnika Zabrze na francuskie Auxerre. Co miał do powiedzenia po transferze do Ligue 1? Opowiadał w numerze 30 tygodnika „Piłka Nożna” z 1998 roku.
(fot. W. Sierakowski/400mm.pl)
– Czy propozycja z Auxerre była jedyną, jaką otrzymał pan w ostatnich miesiącach?
Marcin KUŹBA (AJ Auxerre): – Po zakończeniu poprzedniego sezonu otrzymałem sporo propozycji, między innymi z krakowskiej Wisły i kilku klubów francuskich. Najbardziej konkretni byli działacze Auxerre, którzy oglądali mnie w kilku ligowych meczach Górnika Zabrze i najszybciej podjęli ze mną rozmowy. Wraz z moim menedżerem zdecydowaliśmy, że to będzie dla mnie najlepszy wybór.
– Czy nie lepiej było pograć jeszcze rok czy dwa w solidnym polskim klubie i wyjechać za granicę jako w pełni ukształtowany zawodnik?
– Uważam, że grałem w solidnym polskim klubie. Górnik Zabrze przecież spisywał się przyzwoicie zarówno w lidze, jak i w Pucharze Polski. Ale grałem już w Zabrzu trzy lata i doszedłem do wniosku, że najwyższy czas, aby zmienić otoczenie, poszukać nowych wyzwań. Jeszcze w trakcie poprzedniego sezonu mówiłem, że chcę spróbować swych sił za granicą, bo uznałem, że przeprowadzka do innego polskiego klubu nic mi nie przyniesie w sensie sportowym. W Auxerre z pewnością nauczę się więcej niż gdziekolwiek w Polsce.
– Pod warunkiem, że będzie pan regularnie grał…
– Pojechałem do Francji po to, żeby grać. Nie dopuszczam do siebie myśli, że mógłbym grzać ławę, na razie zresztą nic na to nie wskazuje. Auxerre gra w ustawieniu ofensywnym, trzema napastnikami, więc myślę, że i dla mnie znajdzie się miejsce na boisku. Gram we wszystkich sparringach jako środkowy napastnik, w pierwszych dwóch spotkaniach zdobyłem dwie bramki, co bardzo mnie ucieszyło. Zresztą trener Guy Roux stawia na zawodników młodych i perspektywicznych, a do takich przecież się chyba zaliczam.
– Guy Roux to w Auxerre człowiek instytucja. Jak pracuje się z tak znanym trenerem?
– Jest on bardzo szanowany w Auxerre i całej Francji. To świetny fachowiec i sympatyczny człowiek. Dużą wagę przywiązuje do zadań taktycznych, tłumaczy piłkarzom, jak mają się ustawiać na boisku i jak zmieniać ustawienie już w trakcie gry, a co najważniejsze – potrafi do zawodników dotrzeć. Nie ma u niego faworytów, zawsze grają najlepsi, stąd na treningu jest ostra walka, ostrzejsza niż podczas meczu.
(fot. W. Sierakowski/400mm.pl)
– AJ Auxerre to klub z polskimi tradycjami. Grało w nim przecież wielu naszych rodaków. Czy to pomaga, czy przeszkadza?
– Pomaga, bowiem każdy z polskich piłkarzy zostawił po sobie dobre wrażenie. Polacy są w tym klubie lubiani i szanowani. Trzeba przyznać, że przyjęto nas niezwykle sympatycznie. Także trener Roux ceni Polaków. Trenował przecież w Auxerre wielu naszych rodaków, między innymi Pawła Janasa, dzięki czemu chyba nie będzie on robił problemów ze zwalnianiem mnie na mecze kadry olimpijskiej. Wraz z Tomkiem Kłosem mamy więc trochę ułatwione zadanie, ale ciąży też na nas odpowiedzialność, bo będziemy musieli podtrzymać dobrą opinię o Polakach.
– Jakie cele działacze Auxerre stawiają na nowy sezon?
– Na razie najważniejszym celem jest przebrnięcie przez najbliższą rundę Pucharu Intertoto, gdzie naszym przeciwnikiem jest Espanyol Barcelona. Chcemy poprzez rozgrywki Intertoto dostać się do Pucharu UEFA. (Wynik rewanżowego meczu Auxerre z Espanyolem podajemy w części „Aktualności i Statystyka” niniejszego numeru „PN” – przyp. red.). Jeżeli zaś chodzi o ligę, to nie postawiono przed nami żadnych zadań. Mamy po prostu grać jak najlepiej.
– Jakie warunki zapewniono panu w Auxerre?
– Bardzo dobre, dostałem do dyspozycji willę i samochód Peugeot 406 coupe. Jestem więc bardzo zadowolony.
– Po ponad dwóch latach znów znalazł się pan w kadrze narodowej i wystapił w udanym meczu z Ukrainą. Czy w powrocie do pierwszej reprezentacji pomógł fakt przejścia do zagranicznego klubu?
– Cieszę się z tego wyróżnienia, choć wiem, że nie był to najsilniejszy skład naszej reprezentacji. Była to dla mnie szansa na pokazanie się trenerowi Wójcikowi. Liczę, że udało mi się go przekonać i dostanę się do szerokiej kadry na mecze eliminacji mistrzostw Europy. Natomiast nie sądzę, aby fakt przejścia do zagranicznego klubu miał dla selekcjonera jakiekolwiek znaczenie. A jeśli nie przebiję się do kadry A, z całym zaangażowaniem wspomogę kadrę olimpijską.
Rozmawiał
Jarosław JAKUBIAK
TEKST UKAZAŁ SIĘ W TYGODNIKU „PIŁKA NOŻNA” (nr 30/1998)
Tabela PKO BP Ekstraklasa. Zmiana na podium w lidze!
Piątkowe mecze 15. kolejki za nami. Piast Gliwice i Śląsk Wrocław zapisują na swoje konto trzy punkty. Śląski zespół dzięki zwycięstwu ląduje na trzeciej pozycji. Jak wygląda tabela PKO BP Ekstraklasa?
Odrodzenie Śląska Wrocław. Odwrócili losy meczu w Szczecinie
Śląsk Wrocław wygrał z Pogonią Szczecin 2:1. Ozdobą meczu była bramka w samo okienko zdobyta przez 18-letniego Adama Ciuckę. Wrocławianie przegrywali i odnieśli pierwsze w tym sezonie zwycięstwo na wyjeździe.