#RetroPN – Łódzki Klub Sportowy mistrzem Polski!

Plan był czytelny – piłkarze Łódzkiego KS musieli pokonać u siebie Legię, następnie zremisować w derby Łodzi (na stadionie rywali) z Widzewem i odnieść zwycięstwo nad KSZO w Ostrowcu Świętokrzyskim. Te trzy spotkania były kluczowe. W przypadku ewentualnego niepowodzenia w jednym z nich, był jeszcze mecz ostatniej kolejki sezonu z Lechem na własnym boisku. Pozostawało jedynie pytanie – czy piłkarze wytrzymają presję? Czy nie zawiodą ich nerwy? Marek Łopiński, prezes zarządu SSA ŁKS-Ptak, już w marcu zaczął rozpowszechniać złotą myśl, która w niektórych łódzkich kręgach towarzyskich stała się modna: „jeżeli ŁKS nie zwariuje, to będzie mistrzem Polski!”

Antoni Ptak we wrześniu 1994 roku dał się namówić ówczesnemu prezesowi ŁKS i wiceprezydentowi Łodzi, Januszowi Michalukowi, na finansowanie sekcji piłkarskiej klubu. Dzisiaj właściciel Centrum Targowego w Rzgowie nie żałuje. Od razu jednak dodaje, że utrzymanie prywatnego ŁKS-Ptak „dość wyraźnie” przekracza kwotę półtora miliona dolarów za rundę jesienną i wiosenną łącznie. A owe półtora miliona „zielonych” to w polskich realiach wysokość średniego budżetu klubu pierwszoligowego. Ale ŁKS średniakiem przecież nie jest. Czy jednak jest już potentatem? Dla porównania koszt utrzymania przeciętnego klubu niemieckiej Bundesligi kształtuje się w granicach 17 milionów dolarów za sezon… Ptak tak się w ostatnich latach rozsmakował w futbolu, że jego spółki akcyjne stały się głównymi udziałowcami aż trzech klubów: Łódzkiego KS (99 procent akcji mają łącznie Centrum Targowe, Ptak Media i Antoni Ptak), Piotrcovii (także w 99 procentach właścicielem jest dobrodziej ŁKS), na bazie której zorganizowana została szkółka dla piłkarzy z Brazylii oraz Polonii Gdańsk (99 procent akcji ma spółka El-Met). 

– Gdybym nie zdecydował się na przejęcie finansowania piłkarzy ŁKS-u, to może ktoś inny zrobiłby to za mnie? – zastanawia się Antoni Ptak. – Mam jednak wątpliwości, bo do takiego interesu niezbędny jest nie tylko człowiek dysponujący pokaźną gotówką, ale równocześnie miłośnik futbolu. Nadrzędnym wymogiem stawianym spółkom akcyjnym finansującym każdy z trzech klubów jest ich samodzielność w wypracowywaniu pieniędzy! Żeby drużyna dobrze spisywała się w lidze – niezbędne są pieniądze. W polskich realiach jest to bardzo trudne, bo u nas do futbolu trzeba sporo dokładać. Nawet Legia i Widzew były zmuszone sprzedawać czołowych zawodników!

Czy to oznacza, że sportowe ambicje Antoniego Ptaka kończą się na zdobyciu przez jego klub tytułu mistrzowskiego? Dzisiaj wiadomo już, że do Auxerre transferowany został Tomasz Kłos, że propozycję z niemieckiej 2. Bundesligi otrzymał Brazylijczyk Rodrigo Carbone. Podobno za granicę chciałby także wyjechać Mirosław Trzeciak… Kto ich zastąpi? 

– Widziałbym w ŁKS-ie Łapińskiego, lub – powiedzmy – Szymkowiaka – mówi Antoni Ptak. – Jednak problem polega na tym, że ceny za tych zawodników pewnie wzięte byłyby z sufitu. W takiej sytuacji stawiamy na młodzież, którą chcemy najpierw ogrywać w drugiej lidze. Być może do ŁKS z Polonii Gdańsk powróci Brazylijczyk Sergio Batata, który wiosną bardzo dobrze spisywał się jako kryjący obrońca. Przyglądamy się kilku piłkarzom, ale zobaczymy co z tych obserwacji wyniknie…

Stadion i klubowe obiekty są własnością stowarzyszenia kultury fizycznej ŁKS, które od ŁKS-Ptak pobiera opłaty za wynajem trzech pomieszczeń biurowych, płyty głównej i boisk treningowych. Stan obiektu przy alei Unii pozostawia jednak wiele do życzenia.
– Stadion ŁKS-u został dopuszczony przez UEFA do rozgrywek o europejskie puchary – podkreśla Marek Łopiński. – Nie wiem jednak czy przewidziane prace modernizacyjne, które sfinansować ma miasto i stowarzyszenie, zostaną wykonane przed rundą wstępną Ligi Mistrzów…
Złośliwi powiadają, że tegoroczny mistrz Polski jest jednym z najsłabszych w historii naszej ligi. Ale złośliwych u nas dostatek. Na razie kibice ŁKS cieszą się, że po 40 latach oczekiwania mogą fetować drugi w 90-letniej historii klubu tytuł mistrza Polski. Czy za rok także będą się cieszyli?

TEKST UKAZAŁ SIĘ W NUMERZE 25/1998 TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”