Przełomowy początek wiosny w Poznaniu

To był wieczór pierwszych razów. Kilku piłkarzy Kolejorza potyczkę z Rakowem zapamięta na długo. Nie tylko z powodu efektownego zwycięstwa, ale również indywidualnych osiągnięć – większych lub mniejszych, ale na swój sposób przełomowych.

NIE SŁYSZAŁ NAZWISKA

Tymoteusz Puchacz, który na najwyższym szczeblu rozgrywek zadebiutował już w maju 2017 roku, dopiero w tym sezonie może czuć się pełnoprawnym piłkarzem z Ekstraklasy. Wychowanek Lecha dość nieoczekiwanie wywalczył miejsce w składzie i od początku rozgrywek jest podstawowym wyborem trenera Dariusza Żurawia: na jednym ze skrzydeł bądź lewej stronie obrony. Przed meczem z Rakowem 21-latek miał w dorobku dwa gole w lidze, oba strzelone na wyjazdach: w Zabrzu i Płocku. Na pierwsze trafienie w Poznaniu musiał poczekać do 21. kolejki. Kiedy w 81. minucie spotkania piłka wpadła do bramki strzeżonej przez Jakuba Szumskiego, Puchacz stał się najszczęśliwszym człowiekiem w Wielkopolsce.

– Spełniłem marzenie. Zdobycie tutaj bramki było moim drugim celem, zaraz po zagraniu na tym stadionie – przyznał zawodnik Kolejorza. – Na dodatek miałem wokół siebie przyjaciół: asystował Kamil Jóźwiak, a przy linii bocznej mogłem świętować gola wspólnie z Mateuszem Skrzypczakiem. Niesamowita chwila. Skupiałem się na tym, żeby usłyszeć, jak kibice wykrzykują moje nazwisko, ale zamieszanie było tak duże, że nie słyszałem nic. Muszę coś jeszcze strzelić, żeby następnym razem móc się tym nacieszyć.

CZĘŚCIOWO WYĆWICZONE

Marzenie zrealizował również Jakub Moder, który tego wieczoru zdobył pierwszą bramkę w barwach Lecha.

– Moderowi piłka „siadła” na nodze i będzie „siadać” jeszcze nie raz – zapowiedział Puchacz w imieniu kolegi.

Trafienie 20-latka było kapitalne: nie dość, że posłał piłkę w okienko bramki z dalszej odległości, to jeszcze uderzając słabszą, prawą nogą.

– To świetne uczucie, strzelić pierwszego gola dla Lecha, w dodatku przy Bułgarskiej. Marzyłem o tym. Obaj z Tymkiem bardzo się cieszymy. Mimo wszystko on bardziej czekał, dużo mówił o tej bramce. Ja aż tak mocno się nie nastawiałem – stwierdził Moder. – Trochę szczęścia pomogło, ale też było to częściowo wytrenowane. Często po zajęciach zostajemy, żeby ćwiczyć tego typu strzały.

Mimo pięknego gola i generalnie dobrej postawy w tym sezonie, Moderowi nadal trudno będzie o miejsce w jedenastce. Na „ósemce” niepodważalną pozycję ma Pedro Tiba. Natomiast wśród ofensywnych pomocników, gdzie również może występować wychowanek Lecha, panuje spora konkurencja. Zwiększona jeszcze po transferze Daniego Ramireza z Łódzkiego Klubu Sportowego.

– Dołączył do nas jeden z czołowych zawodników ligi. Już na pierwszym treningu zaimponował umiejętnościami technicznymi. Przyjście Daniego zwiększa rywalizację na każdej ofensywnej pozycji, bo może on grać też jako skrzydłowy – podkreśla Moder. – W środku pola mamy bardzo dużą konkurencję: są przecież także Tiba, Filip Marchwiński i Julek Letniowski. Nikt nie odpuszcza walki o miejsce w podstawowym składzie.

LEKCJA CIERPLIWOŚCI

Również dla wspomnianego Marchwińskiego spotkanie z Rakowem było przełomowe. Po raz pierwszy w tym sezonie pomocnik znalazł się w jedenastce na mecz Ekstraklasy. Dotychczas zaliczył sześć gier (zdobył nawet bramkę przeciwko Wiśle Kraków), jednak za każdym razem wchodził z ławki rezerwowych. Trener Żuraw bardzo oszczędnie korzystał z talentu 18-latka.

– Nie patrzę na wiek, raczej na dojrzałość piłkarską. Byłem głodny gry, ale można powiedzieć, że otrzymałem lekcję cierpliwości. Taka szkoła życia – powiedział Marchwiński. – Pewnie w jakimś stopniu występ od pierwszej minuty to efekt odejścia Darko Jevticia, w którego miejsce wskoczyłem. To jednak także zasługa mojej ciężkiej pracy: podczas obozu pokazałem trenerowi, że stać mnie na grę w wyjściowym składzie. Z Rakowem zagrałem dobrze, choć nie pokazałem pełni umiejętności.

Coś na temat cierpliwości może powiedzieć Juliusz Letniowski. 21-latek na debiut w pierwszym zespole Lecha czekał dokładnie 393 dni! Pomocnik, który do poznańskiego klubu trafił w styczniu 2019 roku z Bytovii, przez wiele miesięcy walczył z kontuzjami. W końcu się z nimi uporał i jesienią zaczął grać w drużynie rezerw. W Ekstraklasie kilka razy znalazł się w kadrze meczowej, lecz wciąż nie wchodził na boisko. Nagrody za wytrwałość doczekał się w minioną sobotę. Podczas kilku minut w starciu z Rakowem nie zdążył pokazać nic poza zaangażowaniem, ale to zawodnik, z którego Kolejorz może mieć sporo pociechy.

Obrazu przełomowości spotkania z Rakowem dopełnia debiut Filipa Szymczaka. Jeżeli jednak Lech pozyska w lutym napastnika, a ponadto do zdrowia wróci Paweł Tomczyk, 17-latek może prędko nie założyć ponownie koszulki pierwszej drużyny.

Konrad Witkowski