fot. Krzysztof Porebski/PressFocus

Polska Ekstraklasa

31.07.2026 12:47

Maciej Kuziemka dla PN: Możemy z Wisłą zrobić duże rzeczy. Czuję, że moja forma idzie w górę!

W ubiegłym sezonie pojawił się na pierwszoligowych boiskach i zachwycił całą piłkarską Polskę. W meczu reprezentacji młodzieżowej kapitalną bombą rzucił na deski Włochów. Teraz zadebiutował w Ekstraklasie.

Jarosław Tomczyk

Przed meczem z GKS-em Katowice, pierwszym na najwyższym krajowym szczeblu, towarzyszyły panu jakieś szczególne emocje?

Mówiąc szczerze odczucia w szatni były praktycznie takie same jak przed spotkaniami poprzedniego sezonu – mówi Maciej Kuziemka. – Pierwszy mecz to oczywiście zawsze jest jakaś niewiadoma. Przede wszystkim cieszy i mnie, i drużynę, że go wygraliśmy. Myślę, że nasza gra i postawa mogły się podobać. Nie pokazaliśmy żadnego strachu przed Ekstraklasą, nic nie zmienialiśmy, graliśmy swoją piłkę i dzięki temu dobrze zaczęliśmy sezon przed naszymi najlepszymi kibicami.

Indywidualnie jak pan ocenia swój występ?

Jestem generalnie zadowolony. Miałem założenie, żeby się nie bać, odważnie wchodzić w pojedynki i to robiłem. Choć nie wszystko wychodziło to miałem sporo strzałów, większość wprawdzie zablokowanych, ale strzał to zawsze jest zagrożenie, tworzy się pod bramką rywala niebezpieczeństwo. Czuję, że moja forma idzie w górę i w kolejnych meczach będzie widać ten progres.

W pierwszej połowie koledzy mogli pana chyba trochę więcej szukać, nie zawsze wykorzystywali pańską aktywność?

Możliwe, ale też moje ruchy często tworzyły przestrzeń kolegom i pozwalały rozwiązywać akcje w inny sposób. Wiadomo, że nie każda piłka będzie szła do mnie i nie każda akcja będzie przeze mnie przechodzić, ale ja nawet jak piłki nie mam, to staram się robić wszystko by pomóc drużynie.

Mariusz Jop bardzo odważnie postawił na młodych graczy. Oprócz pana w wyjściowej jedenastce na Katowice pojawili się Jakub Krzyżanowski i Kacper Duda, a w bramce Marcel Łubik. Trener ma jakieś szczególne podejście do waszego pokolenia?

Myślę że stawia na tych, którzy pasują do modelu gry i dobrze się prezentują. Moim zdaniem wiek nie ma tu kluczowego znaczenia. Już w ubiegłym sezonie wielu z nas grało czy to w wyjściowym składzie, czy łapiąc minuty z ławki, teraz to jest nasz atut. Cieszymy się, że możemy grać i rozwijać się w klubie, który przyjął taki fajny kierunek. Styl gry też nam sprzyja. Myślę że wszyscy mecz z Katowicami dźwignęliśmy, zagraliśmy dobre spotkanie.

Ma pan szczególne „oczko” u trenera, który podobnie jak pan pochodzi z Ostrowca Świętokrzyskiego i prowadził pana wcześniej w zespole rezerw?

Myślę, że to tylko taki dodatkowy medialny smaczek, na pewno nie mam żadnej taryfy ulgowej.

Poprzedni sezon objawił pana talent. Jesień była znakomita, ale wiosną brakowało liczb, a i też rzadziej oglądaliśmy ten błysk poznany w pierwszej rundzie.

Wahania formy u młodych zawodników są czymś normalnym i w taki sposób do tego podchodziłem. Pierwsza runda, szczególnie początek sezonu, były świetne w moim wykonaniu. Podniosłem poprzeczkę oczekiwań bardzo wysoko i sobie, i wszystkim kibicom. W drugiej części też oczekiwałem od siebie o wiele więcej, ale nie mam sobie nic do zarzucenia pod kątem wykonywanej pracy, treningów, zaangażowania. Robiłem wszystko by liczby były, by dawać drużynie jak najwięcej, a że wyszło tak, iż druga runda nie była tak efektowana i efektywna jak pierwsza, to taka po prostu jest piłka.

Może rywale też zaczęli Maćka Kuziemke lepiej czytać?

Na pewno. Zrobił się większy rozgłos wokół mnie i normalne, że przeciwnicy się przygotowują. Ale dla mnie jest to tylko dodatkowe wyzwanie, żeby sobie z tym radzić, przez co też się rozwijam. Staram się skupiać na każdym kolejnym meczu, by dać jak najwięcej drużynie, pokazywać się i stawać coraz lepszym.

Rozgłos w sferze boiskowej musiał przenieść się i poza boisko. Jak pan sobie radzi ze wzrostem popularności?

Da się odczuć różnicę, ale to nie jest coś, co przeszkadza mi w codziennym życiu. Mogę spokojnie wyjść z psem na spacer nad Wisłę. Czasem ktoś podejdzie, zagada, poprosi o zdjęcie, ale odbieram to bardzo pozytywnie. Cieszę się widząc, że kibice mnie lubią i doceniają, staram się na to pracować i ich nie zawodzić.

Cele na rozpoczęty sezon?

Te szczegółowe zostawię dla siebie. Przede wszystkim jednak chcę w każdym meczu dawać jak najwięcej drużynie, wchodzić w dryblingi, nie bać się, podejmować odważnych decyzji, co uważam, też mnie cechuje. Chcę być lepszy w poszczególnych aspektach.

Konkurencja do miejsca w składzie jest duża.

No tak, jest nas sporo w formacji ofensywnej, ale wiem że łatwo swojego miejsca nie oddam. Rywalizacja na treningach z bardzo dobrymi zawodnikami może tylko pomóc mi się rozwijać, wchodzić na coraz wyższy poziom. Ostatecznie mogę na tym wyłącznie skorzystać.

Przed wami pierwszy mecz wyjazdowy w Ekstraklasie, z Piastem Gliwice. Jak się przygotowujecie, czego się spodziewacie?

Nasz tydzień przebiega jak każdy inny, planujemy co my możemy zrobić, jak zaskoczyć rywala. Pewnie Piast będzie agresywny, będzie przeszkadzał w rozgrywaniu. Tak jak przed meczem z Katowicami była pewna niewiadoma, teraz tak samo jest, ale jeśli konsekwentnie i należycie skoncentrowani będziemy grali swoją piłkę, to damy sobie na pewno radę.

Niedawno przedłużył pan kontrakt z Wisłą o dwa lata, do czerwca 2028 roku z opcją prolongaty o jeszcze jeden rok. Były jakieś inne propozycje?

Bardzo poważnych ofert z innych klubów nie było. Zastanawialiśmy się z menadżerem nad moją ścieżką rozwoju, jak planować karierę i doszliśmy do wniosku, że najlepsze dla mnie wyzwanie to gra z Wisłą w Ekstraklasie. Mecz z Giekaesem to był dla mnie dopiero debiut, gram pierwszy sezon. Bardzo się z tego cieszę, i wierzę, że możemy z Wisłą zrobić duże rzeczy.

A gdzie sięgają pańskie piłkarskie marzenia?

Gdybym miał wskazać klub marzeń, odpowiem Barcelona.

Label

Imię*

E-mail*

Label

Imię*

E-mail*

0 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany