LESZEK ORŁOWSKI: Zmęczenie perfekcjonizmem szefa? [FELIETON]
Relacje między trenerem a piłkarzami są niezwykle istotnym czynnikiem wpływającym na wyniki zespołu. Najlepszy specjalista od taktyki czy przygotowania fizycznego niewiele osiągnie, jeśli będzie pozbawiony tzw. miękkich kompetencji, czyli umiejętności współżycia z podwładnymi tak, by ci z jednej strony nie weszli mu na głowę, a z drugiej nie znienawidzili.
Leszek Orłowski
Mam wrażenie, że właśnie to powstrzymuje wielu byłych znakomitych piłkarzy od podjęcia się pracy w zawodzie trenera. Wiedzą bowiem doskonale, że poza nielicznymi przypadkami klubów, w których prezes bezwarunkowo i do końca popiera trenera, piłkarze zawsze znajdą sposób by (z)nielubianego bossa wyrzucić z posady. Pozostaje pytanie, jakie złe cechy u szefa futboliści potrafią zaakceptować, a jakie, bądź jaka, są dla nich całkowicie nie do zniesienia?
I właśnie o tym, jako że mi wszystko się z futbolem kojarzy, myślałem czytając znakomitą książkę Caroline Alexander „Bunt na Bounty”. Na pewno słyszeliście Państwo o tej historii, bo i sporo o niej pisano, i zacny film z Melem Gibsonem, Anthonym Hopkinsem i Laurencem Olivierem w 1984 roku powstał: marynarze dowodzonego przez Bligha HMS „Bounty” w kwietniu 1789 roku na środku Pacyfiku wysadzili go wraz z lojalnymi podwładnymi na małej łódce ze statku i odpłynęli w siną dal. To był wypadek bez precedensu w historii brytyjskiej marynarki. Pojawiło się pytanie, dlaczego spośród setek jej kapitanów taki afront spotkał właśnie Bligha?
Otóż Bligh nie był tyranem, a wśród kapitanów morskich statków wyróżniał się raczej łagodnym usposobieniem, niż furjactwem. Jako uczeń słynnego Jamesa Cooka dbał bardzo o ich zdrowie, na jego statku szkorbut nie zbierał żniwa. Cieleśnie karał umiarkowanie. Nie zmuszał do pracy ponad siły. Natomiast był perfekcjonistą. Interesował go każdy szczegół, przywiązywał wagę do wszystkich detali, domagał się wypełniania obowiązków ze skrajną skrupulatnością, wypominał każde niedociągnięcie, karał, choć łagodnie, rugał, choć bez przekleństw, za najmniejsze uchybienie. Na początku to się nawet podoficerom i marynarzom podobało, gdyż na statku był porządek.
Doceniali oni zawodowe kompetencje Bligha, który nie raz wyprowadzał okręt ze straszliwych burz bez strat osobowych. Ale z czasem ich stosunek do kapitana (w stopniu porucznika) Bligha się zmienił. Jego perfekcjonizm stał się na dłuższą metę nie do wytrzymania, gdyż każdy człowiek miewa chwile słabości i czasami potrzebuje by szef to zrozumiał. Po półtora roku żeglugi po prostu nie wytrzymali.
Czy aby historia współpracy piłkarzy Manchesteru City z Pepem Guardiolą nie jest odrobinę podobna do historii Bligha i załogi „Bounty”? Czy aby w wielu innych przypadkach przyczyną kryzysu, w jaki popadał znakomity zespół prowadzony przez wybitnego trenera nie było zmęczenie perfekcjonizmem szefa? Mam wrażenie, że wielu piłkarzy w rozmaitych wywiadach dotyczących rozmaitych przypadków to sugerowało, nie śmiejąc nazwać rzeczy po imieniu, tak jak odłowieni w końcu buntownicy (acz nie wszyscy) też mówili, składając fałszywe świadectwo, o tyraństwie Bligha, a żaden nie zrzucił winy za to, co się stało, na bezlitosne dążenie Bligha do doskonałości i wymaganie jej od podwładnych.
A, i jeszcze jedno. Alexander opisuje, jak w ramach ćwiczeń fizycznych Bligh zmuszał marynarzy do codziennego tańczenia po służbie do muzyki zabranego w rejs skrzypka. To moim zdaniem niedoceniany detal. Mężczyzny nie można bowiem zmuszać do tańczenia bez konsekwencji. Ale to już przesłanie do partnerek piłkarzy (i nie tylko), a nie ich trenerów.
Publicystyka
Harry Kane wygrał Złotą Piłkę za sezon 2025/26. Warto wspomnieć też o ogromnym sukcesie Ewy Pajor.
Publicystyka
Rosyjska inwazja na Ukrainę rozpoczęła się 12 lat temu i miała dla piłki nożnej liczne konsekwencje. W pierwszej fazie wojny były to m.in. powstanie za zgodą UEFA Krymskiego Związku Piłki Nożnej czy zajęcie przez Rosję ważnej infrastruktury sportowej, w tym Szachtara Donieck. Po 2022 r. doszło z kolei do załamania się rosyjskich i ukraińskich klubów czy do izolacji rosyjskiego futbolu (choć, jeśli pamiętamy skandaliczny 72. Kongres FIFA w Dausze, na którym Gianni Infantino składał Rosji gratulacje i uznał rosyjski za nowy oficjalny język organizacji, możemy podejrzewać, że prezydent FIFA został do takich kroków przymuszony).
Publicystyka
Jak zawsze najciekawsze materiały zapowiada Zbigniew Mucha. Tym razem m.in. fenomen Barcelony oraz niezwykła historia ostatniego meczu reprezentacji NRD. Do tego wywiady, polska i zagraniczna piłka oraz dużo więcej. Obejrzyjcie zapowiedź wydania i zajrzyjcie do najnowszego numeru!
Publicystyka
Było to kilkanaście lat temu, wydaje mi się, że w dniu meczu Lecha Poznań z fińskim FC Honka. Byłem młodziutki, wychodząc z redakcji spytałem obecnych, gdzie będą wieczorem oglądać mecz eliminacji Ligi Europejskiej. Wiedziałem, że pozostali redaktorzy nie interesują się piłką, ale byłem wówczas jeszcze przekonany, że cały kraj, nawet nie-kibice, że wszyscy Polacy oglądają takie mecze. To chyba tego dnia dowiedziałem się, że obok siebie istnieją dwa oddzielne światy.
Publicystyka
Sankcyjny mur wokół sportowej Moskwy kruszeje coraz bardziej. Kolejnym przełomem był niedawny start reprezentacji Rosji we włoskich igrzyskach paraolimpijskich. Rosjanie wystartowali tam pod swoją flagą, ze swoim hymnem, a końcowe podium wyglądało jak nowa Jałta: Chiny, Stany Zjednoczone i Rosja.
Najnowsze
Lech Poznań – Zagłębie Lubin. Gdzie obejrzeć mecz? Transmisja TV i online
Ekstraklasa
Gasparik rozgoryczony, pomimo zwycięstwa. „To nie jest normalne”
Ekstraklasa
OFICJALNIE: Grzelak zwolniony z Cracovii
Ekstraklasa
Messi zdobył ważną nagrodę drugi rok z rzędu! Zrobił to jako pierwszy w historii
Świat
Słuszne porównanie :). Niech Pep w końcu da im trochę swobody, a wtedy po jakimś czasie zawodnicy City odżyją.
To problemem Pepa, sam wybrał dogrywanie w Ciry! Wcześniej kluby zmieniał średnio co 4 sezony, a tu siedzi w nieskończoność!