Polska Reprezentacja Polski

03.07.2012 12:29

Lato dla PN: Beckenbauer i Eusebio mają spokój, mnie się nie szanuje

Prezes PZPN jest osobą, która wywołuje wielkie emocje. Tuż po odpadnięciu reprezentacji Polski z finałów Euro 2012 minister sportu Joanna Mucha wezwała Grzegorza Latę do podania się do dymisji, ale sternik naszej piłkarskiej federacji nie zamierza skracać sobie kadencji, która upłynie 26 października. Mało tego, wciąż nie podjął decyzji, a przynajmniej oficjalnie jej nie ogłosił, czy będzie ubiegał się o reelekcję. Znacznie wcześniej federacja musi wybrać selekcjonera. A w ostatnich dniach król strzelców mistrzostw świata z 1974 roku skupiał się na zamknięciu bardzo udanych dla Polski – szkoda, że tylko pod względem organizacyjnym – mistrzostw Europy.

(…)

– Może jednak oprócz trenera i pan powinien odejść?
– Nie media i nie politycy mnie wybierali, więc i nie dziennikarze z parlamentarzystami będą mnie odwoływać. Zresztą z jakiego powodu miałbym podawać się do dymisji? Przecież reprezentacja Polski nigdy wcześniej nie miała tak komfortowych warunków przygotowań, jakie przez ostatnie dwa i pół roku zapewnił piłkarzom PZPN pod moim kierownictwem. Zawodnikom i trenerowi nie brakowało nawet ptasiego mleka. Jedyny zarzut, jaki możecie postawić mnie i moim kolegom, jest taki, że się za szybko zestarzeliśmy. Bo kiedy występowałem w reprezentacji Polski, przez osiem lat nie wypadliśmy z czołowej ósemki na świecie, a z trzech startów w finałach mundiali przywiozłem dwa medale i tytuł króla strzelców z Niemiec. A teraz, niestety, Lato nie grał. Nie możecie więc rozliczać mnie za wynik sportowy. Jako prezes PZPN zrobiłem wszystko, żeby był jak najlepszy.

(…)

– Nie obawia się pan dalszego ciągu serialu z tak zwanymi taśmami prawdy?
– Jestem nawet w stanie wyobrazić sobie, że przed październikowymi wyborami będą dziać się cuda, nic mnie już nie zaskoczy. Cóż, nie jestem pupilem mediów, ale zdążyłem się uodpornić, bo nigdy nim nie byłem. Co prawda kiedyś nie było aż tak ostrych i bezpardonowych środków przekazu jak dziś, ale już jako junior wchodzący do Stali Mielec w III lidze musiałem zmagać się z pytaniem, czy mam lewą nogę. No mam, inaczej nie mógłbym przecież normalnie się poruszać. Potem zarzucano, że na boisku jestem jeźdźcem bez głowy, później czepiano się Stali, iż jest słabym mistrzem, po drodze przyszła głośna afera ze szczekaniem na szakali, na koniec byłem dziadkiem, który w 1982 roku nie zasługiwał na wyjazd na finały mistrzostw świata. Ale jak w Hiszpanii ten dziadek zasuwał! Zawsze dziennikarzom coś we mnie przeszkadzało, więc nawet nie zdziwiłem się, że jako prezes PZPN znowu zacząłem być traktowany jak chłopiec do bicia. Przykre tylko, iż moich kolegów, którzy mają porównywalny wkład w rozwój futbolu w ich krajach – Franza Beckenbauera czy Eusebio – nikt Niemczech i Portugalii nie odważyłby się potraktować bez żadnego szacunku, czego niestety osobiście często doświadczam.

Rozmawiał,
Adam GODLEWSKI

Cały, obszerny wywiad z prezesem PZPN w najnowszym tygodniku „Piłka Nożna”!

Możliwość komentowania została wyłączona.