Polska Ekstraklasa

05.02.2014 12:23

Kasprzik: Z herbem ukochanego klubu

– Na razie gram w sparingach, więc jest to zupełnie inna ranga spotkań, ale czekam na dalszy rozwój wydarzeń i z nadzieją liczę na występy z herbem ukochanego klubu na piersi – powiedział Grzegorz Kasprzik, nowy bramkarz Górnika Zabrze podczas rozmowy z oficjalną stroną internetową klubu.

Jest Pan zadeklarowanym, zaangażowanym kibicem Górnika. Jak bycie kibicem wpływa na piłkarzy?

– Staram się rozgraniczać te dwie kwestie, ponieważ to dwa różne spojrzenia na sport, a piłkę nożną w szczególności – mówi Grzegorz Kasprzik nowy bramkarz zespołu z Zabrza. – Prawdę mówiąc na razie nie miałem z tym najmniejszego problemu, bo jestem kibicem Górnika tyle, że dotychczas grałem w innych klubach. Teraz to się zmieniło. Jeżeli wywalczę miejsce w składzie i wyjdę na boisko, to będzie przeważało myślenie piłkarskie. Serce na pewno zabije nieco mocniej, bo zagram dla swojego ukochanego klubu, ale to będzie tylko dodatkowy bodziec i to uczucie na pewno nie będzie mnie paraliżowało. Na razie gram w sparingach, więc jest to zupełnie inna ranga spotkań, ale czekam na dalszy rozwój wydarzeń i z nadzieją liczę na występy z herbem ukochanego klubu na piersi.

Występował Pan w Piaście i Lechu, kibice tych drużyn wiedzieli o Pana sympatii do Górnika. Jakie miał Pan z nimi relacje?

– Do dzisiaj utrzymuję kontakty z niektórymi kibicami Piasta, którzy rozumieli moją sytuację, chociaż wiadomo, że w aspekcie kibicowskim na linii Górnik – Piast jest ciągła rywalizacja. Kiedy byłem młodszy, jako mieszkaniec Gliwic, miałem okazję spotykać się z nimi w różnych okolicznościach. Niektórzy nie potrafili zaakceptować moich klubowych sympatii. Z kibicami Lecha nie miałem żadnych problemów. Podczas odbywającego się w Poznaniu turnieju Remes Cup, w którym nie mogłem wystąpić z powodu kontuzji, razem z kibicami Górnika, siedząc w ich sektorze obserwowałem wszystkie mecze naszej drużyny, poza meczem przeciwko Lechowi. I nikt nie miał o to do mnie żadnych pretensji i żalu. Odniosłem wrażenie że kibice Kolejorza szanowali moje przywiązanie do barw klubowych.

Był Pan zawodnikiem Piasta w sezonie, w którym Górnik spadał z ekstraklasy. To na pewno nie było przyjemne uczucie…

– Czułem ogromną złość, ponieważ w pewien sposób przyczyniliśmy się, jako drużyna w której występowałem, do spadku Górnika. Gdybyśmy wygrali w ostatniej kolejce z Lechią Gdańsk, to Górnik utrzymałby się w ekstraklasie, mimo swojej porażki w równolegle trwającym meczu z Polonią Warszawa. Po skończonych meczach ostatniej kolejki długo nie mogłem uwierzyć w to, co się stało.

Często miewał Pan okazję bywać na trybunach u siebie i na wyjeździe?

– Grając w Lechu – w miarę możliwości – starałem się przyjeżdżać na mecze do Zabrza. Z wyjazdami było trochę gorzej, ponieważ wiązało się to z bardzo długim czasem takich wypraw. Kiedy Grałem w Piaście, jeżeli tylko terminy spotkań ze sobą nie kolidowały, to na stadionie w Zabrzu bywałem regularnie, a obecność na meczach wyjazdowych zależała od planu treningowego. Z racji wykonywanego zawodu mecze wyjazdowe oglądałem bardzo sporadycznie.

Ostatnia okazja do spotkania z kibicami Górnika była przy okazji meczu Flota Świnoujście – Górnik, w ramach rozgrywek o Puchar Polski, kiedy bronił pan bramki Floty. Była okazja spotkać się ze znajomymi?

– Okazji do dłuższego spotkania i rozmowy w szerszym gronie niestety nie było, jednego ze znajomych kibiców, z którymi kiedyś jeździliśmy razem na mecze, a który przyjechał na mecz dzień wcześniej, przypadkowo spotkałem się w Międzyzdrojach, a z kilkoma innymi, którzy przyjechali z Niemiec i postanowili połączyć wyjazd na mecz z krótkim wypoczynkiem nad polskim morzem, była okazja do krótkiego spotkania i rozmowy.

Kiedy pojawiła się propozycja z Górnika nie zastanawiał się Pan długo?

– To wszystko co powiedziałem wcześniej potwierdza, że nie wahałem się ani chwili. Pierwszy mecz będzie dla mnie szczególny, wyjątkowy, ponieważ moim marzeniem z dzieciństwa było zagrać w drużynie seniorów Górnika, którego jestem wychowankiem. Na pierwszy mecz w roli kibica zabrał mnie ojciec w wieku pięć czy sześć lat. Kiedy byłem starszy, jeździłem już z kolegami, więc jeżeli wyjdę na boisko, to zaangażowanie z mojej strony będzie stuprocentowe, a może nawet większe.

Czyli numer 99. który wybrał Pan na koszulkę nie jest przypadkowy?

– Ta liczba wiele dla mnie znaczy i nie wybrałem jej przypadkowo. Niektórzy kibice Górnika wiedzą co kryje się za tą szczególną liczbą i nikomu nie muszę tego tłumaczyć.

PiWo „Piłka Nożna”
źr. Górnik Zabrze

Możliwość komentowania została wyłączona.