Polska Ekstraklasa

19.10.2015 20:32

Grała liga, czyli: Tadeusz – pała! Jan – do poprawki. Stanisław – zaliczone!

Zaledwie remis Lechii z Górnikiem to oczywisty niedosyt dla kibiców w Gdańsku. I słusznie, bo możliwości oraz ambicje obu klubów są nieporównywalne. Pocieszeniem Lechii nie będzie fakt, że Marić nie pozwolił się pokonać z 11 metrów w drugim kolejnym meczu, natomiast niedoceniany Górnik Leszka Ojrzyńskiego staje się rywalem mocno niewygodnym dla każdego. Kto nie wierzy, niech prześledzi ostatnie wyniki zabrzan: remisy z Lechią, Legią, Lechem i wygrana ze Śląskiem, a przecież to w komplecie drużyny z pierwszej piątki poprzedniego sezonu!

Inna sprawa, że dziś wygrana ze Śląskiem zdaje się na nikim nie robić wrażenia. Wrocławianie są tylko dwie pozycje nad strefą spadkową, a z Koroną przegrali zupełnie legalnie, może tylko nieco… za nisko. Jeśli więc Lechia zaliczyła wpadkę, to co powiedzieć o Śląsku? Naturalnie pamiętamy o stratach personalnych jakie drużyna Tadeusza Pawłowskiego regularnie ponosi, ale pamiętamy też kto jeszcze w jej szeregach został i kto przyszedł w letnim oknie transferowym. Zatem panie trenerze, trudno o alibi dla porażki z kielczanami.

Sobotnie niespodzianki

Bezkompromisowy Piast, który dotąd przegrywał (rzadko) albo wygrywał (cztery razy częściej), nagle zremisował pod Klimczokiem. Kryzys? Niekoniecznie. Z Nesporem w składzie lider pewnie już do przerwy załatwiłby sprawę i zaczął myśleć o następnym rywalu, czyli Koronie. Niemniej, szacunek dla Roberta Podolińskiego, który po trzech meczach w roli trenera Podbeskidzia ma 5 punktów.

Trudno pozytywnie ocenić debiut Jana Urbana. Lech nie zagrał ani o jotę lepiej niż w poprzednich swoich występach, a przecież pogrążonego w kryzysie rywala z Chorzowa Kolejorz miał obowiązek ograć. Tymczasem mały włos, aby przegrał. Działacze Lecha oczekiwali widocznej poprawy w grze zespołu i Urban musi o tym pamiętać, a o ile w debiucie rywala miał – wydawało się – wymarzonego, to później terminarz mu już nie sprzyja…

Michał Probierz zapowiadał, że przyjdzie dołek dla Jagiellonii, ale nie uprzedzał, że będzie to dół niczym lej po bombie. I znów – ok., traci Probierz mnóstwo zawodników, którzy niejako przy nim wyrośli, ale też otrzymał Cernycha i zwłaszcza Wassiljewa, zatem daj Boże zdrowie. Tymczasem poniósł trzecią z rzędu porażka, choć kłopoty Jagi nie umniejszają zasług Górnika Łęczna, który momentami gra futbol nie tylko skuteczny, ale i efektowny.

Niedziela cudów

Czyli taki, o jakim wciąż marzy Kazimierz Moskal. Wisła w swoim stylu – ładnie dla oka, kombinacyjnie, momentami jak ze szkolniakami na Orliku; wiele niewykorzystanych sytuacji i rewelacyjny Nowak w bramce gości. To niemal cud, że nie padły bramki dla Wisły. Bezbramkowy remis z Termalicą oznacza jednak trzeci kolejny mecz Białej Gwiazdy bez strzelonego gola. Co zaś oznacza dla Moskala?

Cudownie odmienieni przez Stanisława Czerczesowa legioniści rozbili Cracovię, która – przypomnijmy – w poprzedniej kolejce zdeklasowała Lecha. Gwoli sprawiedliwości, po pierwszej połowie nie zanosiło się wcale na efektowne zwycięstwo Legii. Tymczasem Jodłowiec zagrał w stylu Radovicia, a Nikolić (15 goli po jednej trzeciej sezonu!) we własnym i niepodrabialnym, więc rosyjski szkoleniowiec zanotował wymarzony debiut.

Poniedziałek Fojuta

Trochę więcej obiecywaliśmy sobie po starciu jedynej niepokonanej drużyny w lidze, czyli Pogoni, z nieobliczalnym Zagłębiem. Tymczasem najlepsi na boisku byli Fojut (uczcił w ten sposób sobotnie, 28 urodziny) i Dąbrowski, były Portowiec, któremu chyba najbardziej zależało, by pokazać się z dobrej strony na boisku, na którym go oglądać nie chciano. A skoro na wysokości zadania stanęli stoperzy, to skończyło się bez bramek i Pogoń wciąż czeka na pogromcę.

Możliwość komentowania została wyłączona.