Na rynku dostępny był Puel. I trzeba przyznać, że w pierwszym okresie pomysłodawca zatrudnienia tego trenera mógł z dumą wypinać pierś, przechadzając się po klubowych korytarzach. Zmiana ustawienia na 3-4-3, w obronie u boku legendy Loica Perrina trener postawił na niezwykle utalentowanych, ale niedoświadczonych młokosów Willama Salibę i Wesleya Fofanę, była ryzykowna, ale się opłaciła. Zwycięstwo w debiucie w starciu z odwiecznym rywalem Olympique Lyon dało szkoleniowcowi spory kredyt zaufania, a kolejne punkty zdobywane między innymi z Nantes, Monaco czy Bordeaux umocniły jego pozycję, bo dały Saint-Etienne realną szansę na powtórzenie osiągnięcia z poprzedniego sezonu. Choć i w tym okresie nie wszystko szło po myśli ASSE, zespół już po grupowych rozgrywkach pożegnał się z Ligą Europy, nie odnosząc nawet jednego zwycięstwa.
Błogi stan trwał do grudnia. To wtedy rozpoczęła się seria porażek, a władze klubu pomimo widocznych potrzeb nie wzmocniły drużyny w zimowym okienku. Dodatkowo przy pogarszających się wynikach do mediów zaczęły przebijać się informacje o niezadowoleniu zawodników i rosnącym napięciu w szatni, do których doprowadził Puel. W 12 ostatnich spotkaniach przedwcześnie zakończonego sezonu Saint-Etienne odniosło tylko jedno zwycięstwo – to jedna z nielicznych drużyn, która mogła być zadowolona z decyzji władz ligi o nierozgrywaniu sezonu do końca, bo widmo spadku stawało się coraz bardziej realne. Jednym z głównych poszkodowanych chimeryczności szkoleniowca został Ruffier. To o jego konflikcie z Puelem najczęściej dyskutowano po wstrzymaniu rozgrywek.
Klub kokosa
Jeszcze w listopadzie zeszłego roku bijąc rekord Ivana Curkovicia w liczbie występów na bramce w historii klubu, nie mógł się spodziewać, że po zaledwie kilku kolejnych meczach jego przygoda z zespołem zostanie tak niewdzięcznie zakończona. Konfliktowy z natury Puel po serii porażek postanowił część własnej winy zrzucić na bramkarza, co od samego początku ocierało się o śmieszność, bo choć Ruffier nie rozgrywał perfekcyjnego sezonu, kilku innych zawodników miało większy wkład w porażki. W lutym bramkarz został odsunięty od treningów z pierwszym zespołem, co według francuskich mediów mogło doprowadzić nawet do rękoczynów między szkoleniowcem a bramkarzem. Dodatkowo jego następcą został Jessy Moulina, rówieśnik Ruffiera i wieczny rezerwowy – w trakcie 9 sezonów rozegrał nieco ponad 30 spotkań.
W wyniku pandemii okres odsunięcia od zespołu był krótki, i tak jednak doprowadził do eskalacji konfliktu, którego nie dało się już załagodzić. W maju Puel zadzwonił do Ruffiera i powiedział mu, że w przyszłym sezonie również postawi na Moulinę, co było sugestią, aby dotychczasowy szukał sobie nowego klubu. Przyczynkiem do takiego traktowania był również fakt, że Ruffierowi w 2021 roku kończy się kontrakt, który jak na warunki ASSE jest bardzo wysoki (2,8 mln euro brutto), a klub desperacko szuka oszczędności.
Farsa trwała dalej, drużyna wróciła do treningów, Ruffier miał jednak dalej przerwę. Gdy ASSE rozgrywało sparing z Charleroi zamiast pozwolić bramkarzowi wejść na trybunę, aby ten mógł obejrzeć poczynania kolegów, klub przez komornika wręczył mu list dotyczący przedwczesnego rozwiązania umowy – odmówił podpisania dokumentu w siedzibie klubu kilka dni wcześniej. Powód wystosowania takiego pisma również był groteskowy, słynący z pracowitości i sumienności Ruffier według władz miał regularnie spóźniać się i odmawiać treningów z juniorami.
Niezdecydowani
I gdy wydawało się, że nie ma możliwości, aby coś w kwestii Ruffiera się zmieniło, nastąpiła niezrozumiała chęć pojednania ze strony klubu. Roland Romeyer, prezes zarządu ASSE, zważając na historię bramkarza, optował za daniem mu kolejnej szansy, natomiast Xavier Thuilot, dyrektor generalny blisko współpracujący z Puelem, jak i sam szkoleniowiec, mieli odmienne zdanie. Mimo rozbieżności zdań status golkipera uległ zmianie, pozwolono mu na powrót do centrum sportowego Roberta Heribina w l’Etrat, do którego dostęp miał zablokowany.
Spokój na linii Ruffier – Puel trwał dwa tygodnie. Wielce prawdopodobne, że trener chciał wygasić konflikt tylko na chwilę, aby drużyna skupiła się na finale Pucharu Francji. Po przegranej z PSG gruchnęła informacja, że Puel odsunął Ruffiera od drużyny na cały sezon 2020-21: – Informowałem obydwu piłkarzy o ich statusie. Moulina będzie numerem jeden, Ruffier jego zmiennikiem. Ale Stephane powiedział, że nigdy nie będzie dublerem Jessy’ego, więc musieliśmy skompletować nową trójkę bramkarzy, w której nie ma dla niego miejsca – tłumaczył Puel. Bramkarz nie potwierdza słów trenera, pewnym jest jednak, że do kolejnej zmiany decyzji nie dojdzie – nie ma już przyszłości w Saint-Etienne dla zawodnika, który rozegrał dla klubu niemal 400 spotkań.
TEKST UKAZAŁ SIĘ W TYGODNIKU „PIŁKA NOŻNA” (32/2020)
Możliwość komentowania została wyłączona.
Ligi w Europie Świat
Xavi ogłosił swoje pierwsze powołania do reprezentacji Holandii. Nie brakuje zaskoczeń, np. brak Memphisa Depaya. Szykują się również debiuty.
Ligi w Europie Świat
Thomas Tuchel ogłosił powołania na Ligę Narodów. W reprezentacji Anglii po raz kolejny zabraknie gwiazdora Manchesteru City. Kogo zobaczymy w kadrze Anglików?
Ligi w Europie Świat
Julian Zakrzewski Hall był piłkarzem przymierzanym do reprezentacji Polski ze względu na swoje korzenie. Coraz bardziej prawdopodobne staje się to, że nie będzie mu dane zagrać w biało-czerwonych barwach.
Ligi w Europie Świat
Lionel Messi pobił następny rekord MLS. Jego statystyki występów w barwach Interu Miami są nieziemskie.
Ligi w Europie Świat
Juergen Klopp rozpoczął rewolucję w reprezentacji Niemiec od… rewolucji. Na najbliższe zgrupowanie powołał dwie kadry.
Najnowsze
Młoda gwiazda o braku powołania do reprezentacji: „Prędzej czy później w tej kadrze będę”
Ekstraklasa
Gasparik szuka pozytywów po remisie. „Pokazaliśmy to po raz kolejny”
Ekstraklasa
Miedź pogrążona w kryzysie. Trener odchodzi
1 Liga
Tomasz Kaczmarek diagnozuje Raków: „Brakuje nam twardości”
Ekstraklasa
